• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

β':18 - β':23 Εκτύπωση E-mail
Αποκάλυψη

Α Π Ο Κ Α Λ Υ Ψ Η

ΜΕΛΕΤΗ  ΕΔΑΦΙΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β' - β':18 - β':23
 

β':18 - "Και προς τον άγγελον τον εν Θυατείροις εκκλησίας γράψον, Ταύτα λέγει ο Υιός του Θεού, ο έχων τους οφθαλμούς αυτού ως φλόγα πυρός, και οι πόδες αυτού είναι όμοιοι με χαλκολίβανον,"

Η περίοδος της Θυάτειρας ήταν περίπου από το 606 μέχρι το 1517. Ο παγανισμός άρχισε να κυριαρχεί μέσα στο σώμα της Εκκλησίας και το 1517 άρχισε η Μεταρρύθμιση από το Μαρτίνο Λούθηρο. Από τη χρονιά εκείνη ο Θεός θα έδειχνε ένα ολοένα και δυνατότερο φως πάνω στο κόσμο αυτό.

Η λέξη "Θυάτειρα" έχει μάλλον δύο έννοιες. α') Γυναικεία κυριαρχία και, β') Θυγατέρα της Τύρου.

Ο Ιησούς σ' αυτή την εκκλησία αποκαλύπτεται σαν:
1) Ο Υιός του Θεού. Στην ΑΠΟΚ. α':13 μας αποκαλύπτεται σαν τον Υιό του ανθρώπου, δείχνοντας ότι είναι ο μεσίτης και το παράδειγμα για μας. Εδώ όμως είναι ο Υιός του Θεού. Έχει την εξουσία, την πληρότητα, τα χαρακτηριστικά του Πατέρα και ενεργεί κατά το θέλημά Του. ΜΑΤΘ. κη':18
Στη Θυάτειρα υπήρχε ναός του Απόλλωνα, όπου λατρευόταν ο θεός Ήλιος. Επίσης, στην περίοδο αυτή ο Πάπας διακηρύττει βλάσφημα και αισχρά ότι είναι σαν θεός για τους ανθρώπους και ήταν ο απεσταλμένος από το Θεό για να είναι σαν το Χριστό πάνω στη γη. Υποστήριζε ότι είχε εξουσία πάνω στον ουρανό, στο καθαρτήριο και στην κόλαση. Γι' αυτό ο Ιησούς αποκαλύπτεται σαν τον Υιό του Θεού, για να δείξει ότι Εκείνος είναι ο μόνος αληθινός Θεός, ο μόνος που έχει εξουσία στη γη και τον ουρανό.

2) Είχε τους οφθαλμούς ως φλόγα πυρός. Τα μάτια Του διακρίνουν και βλέπουν αυτή τη διαφθορά της Εκκλησίας. Είναι βλέμμα κρίσης, αλλά και δικαιοσύνης. Υποστήριζαν ότι ο Απόλλωνας ήταν ο θεός του φωτός, αλλά ο Ιησούς μας λέει ότι Εκείνος έχει το φως της ζωής, τη φλόγα που κατακαίει, διότι είναι πυρ καταναλίσκον.

3) Μας λέει ότι έχει πόδια όμοια με χαλκολίβανο. Με τον ίδιο τρόπο αποκαλύπτεται και στο πρώτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης. Το χαλκολίβανο ήταν ένα κράμα χαλκού, το οποίο όταν ήταν σε ρευστή μορφή, είχε ένα λαμπερό λευκό χρώμα. Ο Ιησούς πάνω σ' αυτή τη γη κρατήθηκε καθαρός και λαμπερός. Απέφυγε τα μολύσματα του κόσμου και της διαφθοράς των ανθρώπινων δοξασιών. Το καθαρό Του βάδισμα δείχνει τον τρόπο που εμείς πρέπει να βαδίζουμε. Όπως Εκείνος θα κρίνει αυτό το σύστημα, έτσι κι εμείς έχουμε την υποχρέωση και αποστολή με την καθαρότητά μας να κρίνουμε κάθε υποκρισία και ψευτιά, ιδιαίτερα όταν αυτά λαμβάνουν χώρα μέσα στο σώμα του Χριστού. Ιδιαίτερη θα είναι η κρίση Του πάνω στους ανθρώπους, που διακήρυτταν ότι είναι διάδοχοι του Χριστού, αλλά αμάρταναν συνεχώς, οδηγώντας τις ψυχές στην κόλαση. Όλοι οι μεγιστάνες, πάπες, πατριάρχες, που χρησιμοποιούν το Ευαγγέλιο σαν μέσο άσκησης εξουσίας, είτε θρησκευτικής, είτε πολιτικής, θα δώσουν λόγο την ημέρα εκείνη στο βήμα του Χριστού


Θ Υ Α Τ Ε Ι Ρ Α - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ

Θεμελιώθηκε από το Μέγα Αλέξανδρο, μετά τη νίκη του κατά των Περσών και την κατάκτηση της Μικράς Ασίας. Η πόλη ήταν σταυροδρόμι, χτισμένη σε μία πεδιάδα μεταξύ δύο ποταμών. Η σπουδαιότερη θεότητα που λατρευόταν στη Θυάτειρα ήταν ο Απόλλωνας, λατρεία που άφησαν οι Μακεδόνες κατά τη διέλευσή τους από την πόλη αυτή. Επίσης, βρέθηκαν επιγραφές, που αναγραφόταν και το όνομα της θεάς Άρτεμης.
Είχε συντεχνίες βαφής ενδυμάτων, βυρσοδεψίας, κατασκευής χαλιών, αγγειοπλαστικής και μεταλλουργίας. ΠΡΑΞ. ις':14 Η Λυδία που πίστεψε στο κήρυγμα του Παύλου, ήταν πωλήτρια πορφύρας και καταγόταν από τη Θυάτειρα. Ήταν η πρώτη που πίστεψε σ' εκείνη την πόλη.
Η πόλη των Θυάτειρων συνδέεται εδώ με την Τύρο και την Ιεζάβελ. Η τελευταία ήταν πριγκίπισσα της Τύρου και της Σιδώνος. Ο πατέρας της Εθ-βάαλ ήταν βασιλιάς της Σιδώνας. Α' ΒΑΣ. ις':29 Η Τύρος και η Σιδώνα ήταν συγγενικές πόλεις και η Ιεζάβελ ήταν ιέρεια και στις δύο. Αυτή είχε εισαγάγει στον Ισραήλ τη λατρεία της Αστάρτης και του θεού Ήλιου.
Επί των ερειπίων των αρχαίων Θυατείρων είναι χτισμένη η σημερινή τουρκική πόλη, Ακσιχάρ.


β':19 - "Εξεύρω τα έργα σου, και την αγάπην, και την διακονίαν, και την πίστιν, και την υπομονήν σου, και τα έργα σου, και τα έσχατα ότι είναι πλειότερα των πρώτων."

Σ' εκείνη τη σκοτεινή περίοδο υπήρχαν άνθρωποι που ζούσαν κι εργάζονταν για τον Κύριο. Μας πληροφορεί ο Λόγος ότι είχαν αγάπη για τον Κύριο. Δεν ξεχάστηκαν μέσα στον κόσμο, αλλά διατήρησαν τα σωστά κίνητρα για να παράγουν τα σωστά έργα. Δεν έπεσαν στην παγίδα της αυτοδικαίωσης ή του νομικισμού ή της σωτηρίας μέσω των έργων. Γι' αυτή την αγάπη ο Κύριος έλεγξε την Έφεσο. Μέσα στο σκοτάδι αυτό στην καρδιά τους άναβε το φως της πίστης. Είχαν την πεποίθηση ότι θα αμειφθούν αν κρατήσουν τον Ιησού σφικτά κοντά τους. Συνέχιζαν να κοιτάζουν στο Θεό, παρόλο το συμβιβασμό και τη διαφθορά που υπήρχε γύρω τους. Συνέχιζαν να διακονούν, να προσφέρουν το χρόνο τους, αλλά και υλικά αγαθά για το έργο του Θεού. Όλα αυτά τα έκαναν με υπομονή. Το βάρος το άφησαν στα πόδια του Κυρίου και εργάζονταν με τον ελαφρύ ζυγό που δίνει ο Κύριός μας. Αυτή η αφιερωμένη εκκλησία είχε σαν αποτέλεσμα να ευαρεστήσει το Θεό και να έχουν έργα, που είναι κατά την καρδιά Του. Τα τελευταία έργα τους θα είναι περισσότερα από τα πρώτα. Μέσα από αυτή την παιδεία του Κυρίου θα ωριμάσουν, θα ανδρωθούν και θα αποκτήσουν το στέρεο και καθαρό βάδισμα και παράλληλα, θα προσφέρουν τον πολύτιμο καρπό στον Κύριο.

"Οίδα σου τα έργα" (αρχαίο κείμενο) : Είναι σαν να λέει ότι, βλέπει την αγνή καρδιά τους και γνωρίζει ότι αυτά που κάνουν, τα κάνουν μόνο γι' Αυτόν. Μπορεί να μην είναι έργα μεγάλης απήχησης και έκτασης, αλλά είναι έργα ευωδίας και λατρείας, μικρά για τον άνθρωπο, αλλά τεράστια για το Θεό.

"έργα" : Συμβολίζουν πνευματικό κόπο και μόχθο. Μπορούμε να φανταστούμε το βαθμό της αφιέρωσης αυτών των λίγων, αλλά αφιερωμένων χριστιανών, αν αναλογιστούμε το βαθμό της διαφθοράς που κυριαρχούσε στους κόλπους της εκκλησίας. Δεν κοιτούσαν τι κάνει ο χριστιανός που μένει δίπλα τους, αλλά οι πράξεις καθορίζονταν από τη στενή τους επαφή με το Πνεύμα του Θεού. Εμείς, πολλές φορές ταραζόμαστε και ενοχλούμαστε, όταν βλέπουμε αδελφούς που γνωρίζουμε για αρκετό καιρό, να συμβιβάζονται και σιγά - σιγά η ζωή τους να παίρνει μία διαφορετική κατεύθυνση, που αν δεν προσέξουμε, μπορεί να παρασύρει κι εμάς. Αν δεν έχουμε ρίξει την άγκυρά μας στο λιμάνι της παρουσίας του Κυρίου, χωρίς να το καταλάβουμε, τα ανεπαίσθητα και ύπουλα ρεύματα των διαφόρων ψευδοδιδασκαλιών θα μας παρασύρουν σε ένα ωκεανό προβλημάτων.

"την αγάπην" : Είναι η αγάπη της αυτοθυσίας για τον Ιησού και η υπηρεσία στο σώμα Του. Δεν παγιδεύτηκαν σε κανενός είδους κοσμικό πειρασμό, αλλά έκαναν πράξη αυτό που ακόμα και στις μέρες μας είναι σπάνιο. Την περίοδο των Ισαύρων (δυναστεία Βυζαντινών αυτοκρατόρων) έλαβε χώρα η εικονομαχία. Αφαίρεσαν τις εικόνες, αντιπαρατέθηκαν με τους πάπες και τη θρησκευτική εξουσία και αμέσως ήρθε ευλογία στο βυζαντινό κράτος.

"την πίστιν" : ΕΒΡ. ια':6 Πίστευαν ότι μισθαποδότης στα έργα τους θα είναι ο ίδιος ο Θεός και όχι η εύνοια του κόσμου.

"την διακονίαν" : Αναφέρεται περισσότερο στην υπηρεσία πάνω σε βιοτικά ζητήματα, όπως βλέπουμε στο 6ο κεφάλαιο των Πράξεων, όπου η Εκκλησία έκλεξε επτά διακόνους για να αναλάβουν το θέμα των συσσιτίων. Η διακονία έχει διαφορετικό χαρακτήρα και υπόσταση από τα έργα που αναφέραμε προηγουμένως. Είναι και αυτές πράξεις, αλλά περιορίζονται σε ένα διαφορετικό επίπεδο.

"την υπομονήν σου" : Ότι υπέμεναν και έμεναν κάτω από ένα βαρύ ζυγό, δεν έμεινε απαρατήρητο από τον Κύριο. Ταπεινώθηκαν και κουβαλούσαν το φορτίο τους υπομονετικά πιστεύοντας στην ανταπόδοση.

"και τα έσχατα ότι είναι πλειότερα των πρώτων" : Η περίοδος αυτή είναι περίπου 200 χρόνια, από το 800 μέχρι 1000 μ.Χ. Η πρώτη περίοδος περιλαμβάνει τις πιο σκοτεινές ώρες του Παπισμού, οι οποίες ήταν γεμάτες διαφθορά και αμαρτία. Όσοι ήταν τεμπέληδες, πήγαιναν στα μοναστήρια για να γίνουν καλόγεροι, λαμβάνοντας μέρος σ' ένα διεφθαρμένο σύστημα. Το ίδιο συνέβαινε και στη δεύτερη περίοδο, όπου ο αυτοκράτορας ήταν και αρχιερέας, με τον τίτλο PONTIFEX MAXIMUS. Η περίοδος αυτή χαρακτηριζόταν από ανεξέλεγκτη παπική και πατριαρχική εξουσία, όπου ιδιαίτερα οι πάπες ασκούσαν εξουσία πάνω στα βασίλεια του κόσμου. Την εποχή εκείνη ο κόσμος ήταν γεμάτος από μάγους και μάγισσες και πολλοί Χριστιανοί καίγονταν με την κατηγορία της μαγείας. Ο ισχυρότερος Πάπας ήταν ο Ιννοκέντιος ο Γ' (1198-1216). Αποκαλούσε τον εαυτό του αντιπρόσωπο του Θεού και Υπέρτατο Άναξ της Εκκλησίας και του κόσμου. Είχε το δικαίωμα να ανεβοκατεβάζει βασιλείς και ηγεμόνες και τα πάντα, είτε στον ουρανό, είτε στη γη, ήταν υποκείμενα στον "αντιπρόσωπο του Χριστού". Υπέταξε την πολιτεία στον έλεγχο της Εκκλησίας. Οι βασιλείς της Γερμανίας, Αγγλίας και Γαλλίας και ουσιαστικά όλοι οι μονάρχες της Ευρώπης υπάκουαν στη θέλησή του. Έφερε κάτω από τον έλεγχό Του, ακόμα και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ποτέ άλλοτε στην Ιστορία, δεν υπήρξε άνθρωπος που να άσκησε μεγαλύτερη εξουσία και ισχύ. Διέταξε δύο σταυροφορίες, θέσπισε το δόγμα της μετουσίωσης, υιοθέτησε τη μυστική εξομολόγηση, απαγόρευσε τη μελέτη της Αγίας Γραφής από μετάφραση. Υπήρχε μόνο η λατινική μετάφραση στη διάθεση των κληρικών. Διέταξε την εξολόθρευση των "αιρετικών", τη σφαγή των Αλβιγινών. Οι Αλβιγινοί ήταν πιστοί της Νότιας Γαλλίας, της Βόρειας Ισπανίας και της Βόρειας Ιταλίας, που κήρυτταν κατά της ανηθικότητας του κλήρου, των προσκυνημάτων, της λατρείας των αγίων και των εικόνων, απέρριπταν τον κλήρο, θεωρούσαν σαν δογματικό κανόνα μόνο την Αγία Γραφή και ζούσαν μια ζωή αγιασμού. Επιπλέον οργάνωσε την Ιερά Εξέταση.

Το θεσμό τον τελειοποίησε ο μεθεπόμενος Πάπας, ο Γρηγόριος ο Θ'. Το όργανο αυτό ήταν αρμόδιο για την ανακάλυψη και τιμωρία των αιρετικών. Λειτουργούσε σαν εκκλησιαστικό δικαστήριο και έπαιρνε πληροφορίες όποτε χρειαζόταν από οποιονδήποτε. Ο ύποπτος μπορούσε να υποβληθεί σε βασανιστήρια και η διαδικασία ήταν μυστική. Ο Ιεροεξεταστής καταδίκαζε τον ύποπτο και ο κατάδικος παραδιδόταν στην κοσμική εξουσία για την εκτέλεση της διά πυρός θανατικής ποινής του ή της ισόβιας κάθειρξης. Η περιουσία του θύματος δημευόταν και την μοιραζόταν Εκκλησία και Πολιτεία. Ο θεσμός της Ιεράς Εξέτασης "άνθισε" μετά τον περιβόητο Πάπα Ιννοκέντιο Γ'. Αργότερα η Ιερά Εξέταση έγινε ένα από τα κυριότερα όργανα που χρησιμοποίησε ο Παπισμός στην προσπάθειά του να καταπνίξει τη Μεταρρύθμιση. Λέγεται ότι σε μια περίοδο 30 χρόνων (1540-1570) έχασαν τη ζωή τους περίπου 900.000 πιστοί στον πόλεμο που έκανε ο Πάπας για να εξοντώσει του Βαλδέσιους, οι οποίοι ήταν πιστοί στη Νότια Γαλλία και Βόρεια Ιταλία, παραπλήσιοι με τους Αλβιγίνους, αλλά όχι ταυτόσημοι. Φανταστείτε ιερείς και μοναχούς να διευθύνουν με άκαρδη σκληρότητα και απάνθρωπη θηριωδία βασανιστήρια και κάψιμο ζωντανών ανθρώπων, αθώων ανδρών και γυναικών και όλα αυτά στο όνομα του Χριστού και στην εκτέλεση διαταγών του "αντιπροσώπου" Του. Υπήρχαν παντού άνθρωποι που αγαπούσαν το Λόγο του Θεού, κρατούσαν τους εαυτούς τους καθαρούς και έκαναν έργα αγάπης και μετάνοιας ενώπιον του Κυρίου. Αυτές οι προσπάθειες για μεταρρύθμιση έλαβαν χώρα σε πολλά μέρη της Ευρώπης, με πρωταγωνιστές τον John Wycliffe, John Huss, Savonarola κ.α. Σ' αυτούς είναι που απευθύνεται ο Ιησούς στην τότε εκκλησιαστική περίοδο.

Βέβαια, έχουμε και ανάλογες περιπτώσεις στην παρούσα χρονική περίοδο, διότι η περίοδος των Θυατείρων σε ένα συγκεκριμένο βαθμό επιβιώνει και λειτουργεί και σήμερα.

β':20 - "Έχω όμως κατά σου ολίγα, διότι αφήνεις την γυναίκα Ιεζάβελ, ήτις λέγει εαυτήν προφήτιν, να διδάσκη και να πλανά τους δούλους μου εις το να πορνεύωσι και να τρώγωσιν ειδωλόθυτα."

Στο εδάφιο αυτό ο Ιησούς προειδοποιεί την Εκκλησία Του.

"έχω όμως κατά σου ολίγα" : Στο αρχαίο κείμενο δεν υπάρχει η λέξη "ολίγα". "Αλλά έχω κατά σου ότι άφεις την γυναίκα Ιεζάβελ ..." Είναι το μοναδικό πράγμα, στο οποίο εναντιώνεται ο Κύριος σ' αυτή την εκκλησία.

"αφήνεις την γυναίκα Ιεζάβελ" : Η Θυάτειρα την ανεχόταν και την άφηνε να κάνει εκείνο που ήθελε.
"Ιεζάβελ" σημαίνει "χωρίς σύζυγο, χωρίς συγκάτοικο". Νομίζει ότι έχει σύζυγο, αλλά δεν έχει. Η Καθολική Εκκλησία για πολλά χρόνια υποστήριζε ότι η Μαριάμ δεν είχε σύζυγο και δεν έκανε άλλα παιδιά, εκτός του Ιησού, κάτι που υποστηρίζει και η Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα.

75 χρόνια μετά τη βασιλεία του Σολομώντα ο Αχαάβ, βασιλιάς του Ισραήλ, παντρεύτηκε την Ιεζάβελ, κόρη του Εθ-βάαλ, βασιλιά της Σιδώνας. Α' ΒΑΣ. ις':31 Ο Εθ-βάαλ ήταν ιερέας της θεάς Αστάρτης, η οποία ήταν θεότητα γένους θηλυκού και την αποκαλούσαν βασίλισσα του ουρανού. Ο Ιερεμίας στο ζ':18 κάνει αναφορά γι' αυτή τη λατρεία, την αποκηρύσσει, διότι λατρευόταν από τους Ισραηλίτες, εξαιτίας της επιρροής της Ιεζάβελ. Εκείνη ήταν που εισήγαγε τη λατρεία αυτή στον Ισραήλ. Διαβάζουμε ότι είχε 850 προφήτες του Βάαλ, προφήτες των Ασταρώθ ή Αστάρτης. Η λατρεία αυτών των θεοτήτων περιείχε πορνεία και μοιχεία. Η Ιεζάβελ ήταν αρχιιέρεια και μάντισσα αυτών των θεοτήτων, οι οποίες αντιπροσώπευαν τη γονιμότητα, τη θηλυκή αρχή, εκείνη από την οποία ξεκινάει η ζωή.

Στην περίοδο της Θυάτειρας, η Ιεζάβελ αντιστοιχεί στο Καθολικό-Ορθόδοξο σύστημα, το οποίο εισήγαγε μία θηλυκή θεότητα μεταξύ των ανθρώπων, την Παναγία. Οι Βαβυλώνιοι στη λαϊκή θρησκεία τους λάτρευαν μία θεά μητέρα και ένα γιο, τον οποίο κρατούσε στην αγκαλιά της. Αυτή η λατρεία με τον καιρό μεταδόθηκε στα πέρατα της γης. Στην Αίγυπτο τη μητέρα την ονόμαζαν Ίσιδα και το παιδάκι Όσιρη. Στην Ινδία αυτές οι θεότητες υπάρχουν και σήμερα ως Ίσι και Ισβάρα. Στη Μικρά Ασία ονομάζονταν Κυβέλη και Δίας. Στη Ρώμη, Τύχη και Ζευς. Στην Ελλάδα, Δήμητρα και Πλούτωνας. Στην Κίνα έχουμε τη αγία μητέρα Σινγκ Μου με ένα βρέφος στην αγκαλιά της και ένα φωτοστέφανο γύρω της.

Η ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία ονομάζει τη Μαριάμ, Βασίλισσα των ουρανών και είναι ένας ευρύς και διαδεδομένος τίτλος. Διακρίνουμε ότι, άλλαξαν απλώς το όνομα της Αστάρτης σε Παναγία, καλύπτοντας την ειδωλολατρική λατρεία της Αστάρτης με χριστιανικούς τύπους. Όταν ο Κωνσταντίνος πίεσε τους ειδωλολάτρες να γίνουν χριστιανοί, ανάμειξαν την ειδωλολατρεία με το χριστιανισμό. Πήραν χριστιανικά ονόματα και τα τοποθέτησαν στους θεούς τους, αντικαθιστώντας τα αρχαία τους ονόματα. Π.χ. Άγιος Νικόλαος - Ποσειδώνας.
Η θεά Αστάρτη επίσης αντιπροσωπεύει την Αφροδίτη των Ελλήνων.

Πραγματικά εξύψωσαν τη Μαριάμ πιο ψηλά από τον Ιησού, λέγοντας ότι εκείνη ήταν που Τον γέννησε. Έτσι είναι καλύτερα να προσεύχεσαι στη Μητέρα του Ιησού και εκείνη με τη σειρά της θα παρακαλέσει το γιο της. Υποστηρίζουν ότι η Μαριάμ είναι πιο οικτίρμων και πολυέλεος από τον Ιησού. Η αγάπη και η μεσιτεία του Ιησού μεταβιβάστηκαν στο πρόσωπο της Μαριάμ και ο διάβολος κατάφερε να κλέψει τις σωτήριες ιδιότητες του Ιησού Χριστού. Έλεγαν να μην πηγαίνεις στον Ιησού, γιατί είναι πολύ αυστηρός, ενώ η Μαριάμ είναι εκείνη που πραγματικά σε συμπονάει και είναι σε θέση να σε βοηθήσει ως έχουσα το μητρικό ένστικτο.

Βλέπουμε πόσο αργά και μεθοδικά ο σατανάς πλάσαρε με έμπειρο τρόπο το σχέδιό του, το οποίο εισχώρησε στο σώμα της Εκκλησίας και πολλές ψυχές ακόμα και σήμερα χάνονται εξαιτίας αυτής της ψευδοδιδασκαλίας. Αν θέλεις να κάνεις τον Ιησού να μη μπορεί να σώζει ανθρώπους, απλώς διδάσκεις ότι υπάρχει ένα άλλο πρόσωπο που μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά. Δεδομένου ότι μόνο ο Ιησούς σώζει, μπορούμε να καταλάβουμε το μέγεθος της καταστροφής στο ανθρώπινο γένος, μέσα απ' αυτή τη διδασκαλία. Είναι φοβερό αυτή η άποψη να είναι ριζωμένη μέσα στη συνείδηση ολόκληρων λαών ακόμα και σήμερα.

Ο Ιησούς λέει ότι έχει επιτραπεί να εισχωρήσουν αυτές οι ψευδοδιδασκαλίες στην Εκκλησία Του, να διαπράξουν πνευματική μοιχεία, διότι απομακρύνθηκαν από τον Κύριό τους και προσκολλήθηκαν σε άλλες δοξασίες. Ενώ είναι αρραβωνιασμένοι με το Χριστό, η καρδιά τους έτρεξε να διαλέξει άλλους κυρίους. Όταν η καρδιά σου δεν επιθυμεί τον Ιησού, αυτομάτως θα επιθυμήσει κάτι διαφορετικό, όπως πλούτος, φήμη, δόξα κλπ. Οι άνθρωποι εκείνοι που πλανήθηκαν, ουσιαστικά ήθελαν να πλανηθούν, διότι δεν αγάπησαν την καθαρότητα, αλλά επιθύμησαν να ζήσουν ευχαριστώντας τη σάρκα τους.

Υπάρχει μία έντονη και ζωηρή περιγραφή για την πνευματική πορνεία στις ΠΑΡ. κεφ. ζ'. Μιλάει για μία αμαρτωλή γυναίκα, τύπος του συστήματος που περιγράψαμε παραπάνω. Δελεάζει και αποπλανά τους Ισραηλίτες και ο Κύριος προειδοποιεί ότι η κλίνη της είναί οδός για το λάκκο. ΠΑΡ. ζ':4,5,11-13,19-20,24-27.

ΠΑΡ. ζ':11 - "Φλύαρος και αναιδής, οι πόδες αυτές δεν μένουσιν εν τω οίκω αυτής, τώρα είναι έξω, τώρα εν ταις πλατείαις, και ενεδρεύει πλησίον πάσης γωνίας."

Οι πλάνες και τα ψέματα του διαβόλου σε περιμένουν σε κάθε στροφή. Δεν γίνεται να ζήσεις μία ζωή χωρίς να χρειαστεί να προσπαθήσεις να διακρίνεις το κακό από το καλό. Κάθε μέρα λαμβάνουμε μηνύματα, τα οποία χρειάζεται να τα εξετάζουμε με το Πνεύμα του Θεού. Η γυναίκα που αναφέραμε παραπάνω, δεν θα μείνει στο μέρος της, αλλά θα βγει έξω με ένα και μοναδικό σκοπό, να αναζητήσει πιστούς αφύλακτους, μη αφιερωμένους και να τους ελκύσει στο "ζεστό και φιλόξενο σπίτι" της. Ορισμένα πράγματα μπορεί να τα ακούς και να λες ότι είναι καλά και χρήσιμα. Εκεί μπορεί να κρύβεται παγίδα, διότι μόνο το Πνεύμα του Θεού μπορεί να φωτίσει τα κρυφά και να τα κάνει φανερά. Μόνο ο Ιησούς είναι ικανός να σε βοηθήσει να αποφύγεις τις παγίδες. Πολλοί στηρίχθηκαν στις γνώσεις τους, αλλά ήταν εκείνες που έγιναν παγίδες σ' αυτούς.

Άλλοι στηρίχθηκαν στην εμπειρία τους, ή σε κάποια συναισθήματα και εντυπώσεις. Ούτε κι εδώ υπάρχει διέξοδος. Ο μόνος τρόπος είναι να κτίσεις μία στενή σχέση με το Χριστό. Να αποκτήσεις οικειότητα με το Σωτήρα σου βασισμένη σε μία βάση δέους και φόβου. Διά του Πνεύματός Του μπορείς να νοήσεις και να διαισθανθείς που είναι το μονοπάτι που οδηγάει στη σωτηρία.

Το παραπάνω εδάφιο μας λέει ότι η γυναίκα είναι φλύαρος και αναιδής. Τέτοια αναίδεια δεν ακούστηκε παρά μόνο από τους Πάπες, όταν έστρεφαν τη λατρεία προς το πρόσωπό τους. Το μόνο που προσφέρει αυτή η γυναίκα είναι κενά λόγια, φλύαρα, για να σε υπνωτίσουν. Κατ' αυτό τον τρόπο έχουμε εκκλησιαστικά συστήματα που υποστηρίζουν ότι στέκονται και υπηρετούν το Θεό, αλλά οι ψυχές δεν βρίσκουν συγχώρηση και αιώνια ζωή εκεί, με αποτέλεσμα να χάνονται στην κόλαση. Το σύστημα αυτό του ενθαρρύνει να τρώνε ειδωλόθυτα, ψευδοδιδασκαλίες για να μολυνθούν και να απομακρυνθούν από το φως της σωτηρίας και του Ιησού. Σήμερα αυτού του είδους η ειδωλολατρία ξεχειλίζει από παντού.

Υπάρχουν όμως και πολλά προβλήματα τέτοιας φύσεως και σε εκκλησίες με αναγεννημένους χριστιανούς. Υπάρχει μεγάλη εξάρτηση των πιστών από εργάτες, κήρυκες και διάφορα φημισμένα ονόματα, οι οποίοι προσπαθούν να περάσουν (ίσως και άθελά τους) ένα μήνυμα που έχει να κάνει και σχετίζεται με το παραπάνω πνεύμα. Δίνουν την εντύπωση ότι ο Κύριος εργάζεται μέσα στον καθένα, μέσα από τη δική τους διακονία, περισσότερο απ' ότι πρέπει.

Έτσι δημιουργείται ένα είδωλο, ένας τύπος επικοινωνίας με το Θεό, που υπαγορεύει ότι μόνο μέσα από εκείνους τους εργάτες θα έχεις σωστό αποτέλεσμα και καρποφόρα ζωή. Σίγουρα θα έχετε ακούσει ότι αν κάποιος φύγει από μία εκκλησία, είναι καταδικασμένος να χαθεί στη δίνη του κόσμου. Τέτοιου είδους λόγια προέρχονται από ανθρώπους που υιοθετούν το πνεύμα της Ιεζάβελ μέχρι σε ένα βαθμό. Τέτοιοι εκφοβισμοί δεν έχουν καμιά σχέση με το Πνεύμα του Θεού και πηγάζουν από μία σαρκικότητα και μία επιθυμία για εξουσία και κατακυρίευση κατά την συνταγή της Ιεζάβελ. Ο πιστός τελικά καθίσταται ένα παθητικό μέλος και ο εργάτης είναι εκείνος, που ο Θεός διάλεξε να κάνει σχεδόν τα πάντα.

Οι υπεύθυνοι γίνονται επαγγελματίες και έτσι προχωράμε σε ένα αυθόρμητο, λανθασμένο δομικά, διαχωρισμό επαγγελματιών και απλών πιστών. Σε αυτό το σημείο αν δεν προσέξουμε θα φτιάξουμε ένα προθάλαμο για τον ορισμό και το διαχωρισμό μεταξύ λαϊκών και κληρικών, μεταξύ χαρισματούχων πιστών και απλών πιστών που παρακολουθούν τους πρώτους. Κάθε σύστημα που θέτει όρους στην κοινωνία του πιστού με τον Ιησού είναι ύποπτο και χρειάζεται λεπτομερή εξέταση για να μην υποπέσουμε σε μεγάλες παγίδες. Κάθε σύστημα που καθιστά παθητικούς τους χριστιανούς, χρειάζεται αποκήρυξη και παράλληλα, εκζήτηση του θελήματος του Θεού.

Στην εποχή μας έχουμε μέσα στις εκκλησίες μας περίπου το 70 τοις εκατό των πιστών να μην είναι ενεργοί, χωρίς να υπάρχει και τόσο η δυνατότητα να εμπλακούν στις διάφορες δραστηριότητες και να απελευθερώσουν την όραση που ο Κύριος ενδεχoμένως να τους έχει δώσει (που είναι άραγε το σώμα της Εκκλησίας, έτσι όπως μας το έδωσε ο Παύλος ; - Α' ΚΟΡ. ιβ':7-11, 14-31). Πρότυπο συνάθροισης δεν είναι το καθολικό-ορθόδοξο (παρόλο που πολλές φορές φαίνεται να είναι), αλλά η παραχώρησή μας στον άνεμο του Αγίου Πνεύματος.

Όταν ερχόμαστε στην εκκλησία, στόχος μας δεν είναι να παρακολουθήσουμε κάποιες εκδηλώσεις ή κάποιο πρόγραμμα, αλλά να έρθουμε όσο γίνεται πιο κοντά στην παρουσία του Θεού, ν' αποκτήσουμε μία θεία πείνα, να γευτούμε τη μετάνοια που ο Θεός έχει να προσφέρει και να λάβουμε ένα χρίσμα, που θα μας βοηθήσει να μαθητεύσουμε τα έθνη. Όσο η Εκκλησία είναι χώρος για να προωθούν τους εαυτούς τους ορισμένοι, άλλο τόσο επικίνδυνο είναι να εισέλθει το πνεύμα της Ιεζάβελ και να φέρει κατακυρίευση, καταπίεση, ξηρασία και θρησκεία. Αν η Εκκλησία είναι τόπος, όπου όλοι μας θα πούμε "Εκείνος πρέπει να αυξάνεται, εγώ να ελαττώνομαι" (ΙΩΑΝ. γ':30), τότε η Εκκλησία θα ξεχειλίζει προς τα έξω και ο κόσμος θα δει το πρόσωπο του Χριστού, καθώς η δόξα Του θα τυλίγει κάθε δραστηριότητα αυτής της εκκλησίας.

Στην ΑΠΟΚ. ζ':1-6 και ιη':1,2,4 περιγράφεται εκείνο το σύστημα - ψευδοδιδασκαλία, σαν "Βαβυλών, η μήτηρ των πορνών και των βδελυγμάτων της γης", την οποία ο ίδιος ο Κύριος θα καταστρέψει ολοκληρωτικά. Σήμερα υπάρχουν και ο Κύριος θα συνεχίζει να σηκώνει Ηλίες, ώστε να αντιπαρατεθούν στο φρόνημα και στο φόβο που προκαλεί η Ιεζάβελ. Ένας φόβος, που καθηλώνει πιστούς και άπιστους, τους φυλακίζει μέσα σ' ένα σύστημα και τους εξουσιάζει χωρίς να αντιληφθούν τις επιπτώσεις αυτής της βασιλείας. Ο Ηλίας τότε φοβήθηκε απ' αυτή τη γυναίκα, ενώ δεν φοβήθηκε, όταν τα έβαλε με εκατοντάδες ψευδοπροφήτες, με τον ίδιο το βασιλιά Αχαάβ, αλλά και όλό το πλήθος που λάτρευε αυτά τα είδωλα. Τράπηκε σε φυγή, όταν τον απείλησε η Ιεζάβελ με δύο μόνο προτάσεις. Ο Κύριος στις μέρες μας θα φέρει ένα θανατηφόρο χτύπημα στο χάρτινο πύργο του παρόντος συστήματος (ΑΠΟΚ. ιγ':3). Οι υπηρέτες Του αυτή τη φορά δεν θα φοβηθούν και δεν θα υποκύψουν σε καμία απειλή. Το τελευταίο χρίσμα που θα έρθει στο λαό του Θεού θα είναι σαν μία φωτιά, που θα κατακαίει κάθε έργο του σκότους και θα απομακρύνει κάθε ύπουλο εργάτη. Ο φόβος θα κυριεύσει τους υπηρέτες του διαβόλου, ενώ οι εργάτες του Θεού θα λάμπουν μέσα στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Το τελειωτικό χτύπημα στη Βαβυλώνα θα το φέρει ο ίδιος ο Κύριος κατά τη δεύτερη έλευσή Του, όπου θα Τον δουν όλοι!

β':21 - "Και έδωκα εις αυτήν καιρόν να μετανοήση εκ της πορνείας αυτής, και δεν μετανόησεν."

Ο Κύριος στέκεται υπομονετικά, δίνοντας την ευκαιρία να αλλάξει στάση, κάτι όμως που δεν έγινε. Δείχνει την αγάπη του Ιησού για τους ανθρώπους, θέλοντας να σωθούν όσο γίνεται περισσότεροι. Έχουμε το έλεος και τη χάρη του Θεού σε όλο της το μεγαλείο. Αν οι άνθρωποι που υποκινούν ένα διεφθαρμένο σύστημα, το οποίο καταδικάζει τις ψυχές σε απώλεια, έχουν ευκαιρία να μετανοήσουν, πόσο περισσότερο δίνεται η χάρη του Θεού πλουσιοπάροχα στα παιδιά Του μέσα στα διάφορα λάθη τους για να επιστρέψουν με το σωστό τρόπο στην παρουσία του Κυρίου.

Αυτή η γυναίκα έλεγε ότι ήταν προφήτισσα του Θεού. Χρειάζεται να προσέχουμε και να διακρίνουμε τους προφήτες, διότι ο καθένας μπορεί να αποκαλεί τον εαυτό του προφήτη. Σήμερα πολλοί "προφήτες" ψευδοπροφητεύουν και σκανδαλίζουν ολόκληρες οικογένειες οδηγώντας τους σε σύγχυση και απιστία. Δεν είναι όμως αυτό το μόνο κακό που κάνουν. Ανοίγουν την πόρτα διάπλατα σε ακάθαρτα πνεύματα να έρθουν και να επηρεάσουν το εκκλησίασμα. Αυτό μπορεί να γίνει ατομικά, αλλά και συνολικά σε ένα μέρος ή και σε ολόκληρη την Εκκλησία. Είναι πολύ σημαντικό τέτοια άτομα να σταματήσουν άμεσα να προφητεύουν.

Πολύ επικίνδυνο επίσης είναι το άλλο άκρο, δηλ. να διακοπεί κάθε διακονία προφητείας κι έτσι να φιμώσεις τη χάρη του Θεού, που θέλει να εκφραστεί μ' αυτό το υπερφυσικό χάρισμα. Ο Παύλος μας λέει ότι πρέπει να είναι δύο ή τρεις, οι οποίοι να διακρίνουν τα πνεύματα . Α' ΚΟΡ. ιδ':29. Δεν λέει ότι απαραίτητα θα είναι ο ποιμένας ή γυναίκα του εκείνοι που θα διακρίνουν. Αυτή είναι μία ευθύνη που ανήκει σε όλο το πρεσβυτέριο και η χάρη της διάκρισης δίδεται σε όλους, αλλά ιδιαίτερα σε μερικά άτομα με κάποια περισσότερη αποκάλυψη.
Ο Ησαϊας μας δείχνει άλλο ένα τρόπο, που συμπληρώνει το έργο του Αγίου Πνεύματος.

ΗΣΑ. η':20 - "Εις τον νόμον και εις την μαρτυρίαν, εάν δεν λαλώσι κατά τον λόγον τούτον, βεβαίως δεν είναι φως εν αυτοίς."

Χρειάζεται να γνωρίζουμε το Λόγο του Θεού για να μπορούμε διά μέσω αυτού να τοποθετούμε τις προφητείες, αλλά και τις όποιες διδασκαλίες. Παράγοντας πλάνης είναι η έλλειψη γνώσης του Λόγου του Θεού.

ΜΑΤΘ. κβ':29 - "Αποκριθείς δε ο Ιησούς, είπε προς αυτούς, Πλανάσθε, μη γνωρίζοντες τας γραφάς μηδέ την δύναμιν του Θεού."

β':22 - "Ιδού, εγώ βάλλω αυτήν εις κλίνην, και τους μοιχεύοντας μετ' αυτής εις θλίψιν μεγάλην, εάν δεν μετανοήσωσιν εκ των έργων αυτών."

Πού διέπραττε αυτή η γυναίκα τις πορνείες της; Στην κλίνη. Ειρωνικά εκεί θα την βάλει ο Κύριος, αλλά θα είναι κλίνη οδύνης και βασάνων. Υπήρχε μία πραγματική γυναίκα στην τοπική εκκλησία των Θυατείρων. Ίσως δεν την έλεγαν Ιεζάβελ, αλλά ο Κύριος μας δίνει αυτό το όνομα, για να δείξει το πνεύμα που αντιπροσωπεύει.

Πιθανότερα η γυναίκα αυτή έλεγε ότι είχε πλήθος αποκαλύψεων και ότι κινούνταν από το Άγιο Πνεύμα, αλλά η ζωή της ήταν φανερή και η αμαρτία της δήλωνε τι είδους δέντρο ήταν. Επηρέαζε όμως αρνητικά τους ανθρώπους πλανώντας τους σε συμβιβασμό και ο Θεός ήταν έτοιμος να τη ρίξει σε κλίνη οδύνης. Αυτή η μεγάλη θλίψη είναι η καταστροφή της πραγματικής Ιεζάβελ, που βλέπουμε στο 8ο κεφ. της Αποκάλυψης. Εκείνοι που θα καταστρέψουν αυτό το σύστημα είναι τα δέκα κέρατα. ΑΠΟΚ. ιζ':16 Οι ίδιοι οι εραστές της θα την "καταστήσουν ηρημωμένην".

Ο Κύριος όμως δεν θα κρίνει μόνο τη γυναίκα, την καρδιά της υπόθεσης, αλλά και όλους όσους έχουν σχέση μαζί της. Γι' αυτό τώρα είναι η ώρα να μετανοήσουν από τα έργα αυτής. (Στο αρχαίο κείμενο δεν λέει "έργα αυτών", αλλά "αυτής".) Με άλλα λόγια, μετάνοια εκ των έργων αυτής είναι να αποχωρήσουμε τους εαυτούς μας, από οτιδήποτε έχει σχέση με τη γυναίκα αυτή.

Ο Κύριος είναι ζηλότυπος πάνω σ' αυτό το θέμα, αποκηρύσσει κάθε συμβιβασμό και λέει στο λαό Του πολύ έντονα : "Εξέλθετε εξ αυτής, ο λαός μου, διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής, διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ενεθυμήθη ο Θεός τα αδικήματα αυτής." ΑΠΟΚ. ιη';4-5 Επίσης: Β' ΚΟΡ. ς':17

β':23 - "Και τα τέκνα αυτής θέλω αποκτείνει με θάνατον. Και θέλουσι γνωρίσει πάσαι αι εκκλησίαι, ότι Εγώ είμαι ο ερευνών νεφρούς και καρδίας και θέλω σας δώσει εις έκαστον κατά τα έργα σας."

"Τα τέκνα αυτής αποκτένω εν θανάτω" : (αρχ. κειμ. - UBS) Θα πεθάνουν με το δεύτερο θάνατο, που θα είναι παντοτινός αποχωρισμός του Πνεύματος του ανθρώπου από τον Πατέρα στη γέενα του πυρός. Αυτή η προειδοποίηση είναι για ξεχωριστά άτομα, όπως και για ολόκληρες εκκλησίες, που επικοινωνούν, συνεργάζονται και επηρεάζονται από αυτό το σύστημα γενικότερα.

"εγώ είμαι ο ερευνών νεφρούς και καρδίας" : Είναι το Πνεύμα του Θεού, που εξερευνά τις καρδιές και τα βάθη των ανθρώπων. ΡΩΜ. η':27 "Ο ερευνών τας καρδίας εξεύρει τι είναι το φρόνημα του Πνεύματος." Ο Κύριος δεν βλέπει και δεν κρίνει από τα εξωτερικά, αλλά προσέχει τα κίνητρα και τα ελατήρια της καρδιάς. Ανάλογα θα κρίνει, αν είμαστε τίμιοι με τον Κύριο εν τω κρυπτώ, θα μας ανταμείψει εν τω φανερώ.
Οι νεφροί θεωρούνταν σαν έδρα των βαθέων και των συναισθημάτων του ανθρώπου. Όταν λέει "καρδιά" εννοεί την ψυχή, το θέλημα, καθώς και τα συναισθήματα του ανθρώπου.

"Θέλω σας δώσει εις έκαστον κατά τα έργα σας" : Όπως είδαμε στο ΑΠΟΚ. ιη':4-5, αν μείνουμε στο φρόνημα της Βαβυλώνας, έστω και σε ένα μικρό βαθμό, θα πάρουμε από τις πληγές που θα πάρει κι εκείνη. Ο διαχωρισμός πρέπει να είναι ριζικός. Ας θυμηθούμε τη γυναίκα του Λωτ. Επιθύμησε τη ζωή των Γομόρρων και αυτό την έκανε να κοιτάξει για μια στιγμή πίσω της.

Μία μόνο μικρή επιθυμία! Μόνο ένα βλέμμα πίσω της ήθελε να ρίξει. Ήθελε να την ξαναδεί, διότι εκεί είχε περάσει ευχάριστες στιγμές και κάπου αναπολούσε αυτό το είδος της ζωής. Μόνο μία φορά γύρισε και ήταν αρκετή για να χάσει τη σωτηρία. Ήταν στο δρόμο της εξόδου, στο δρόμο του διαχωρισμού, αλλά ένα κομμάτι της καρδιάς της ήταν ακόμα προσκολλημένο εκεί πίσω. Δεν απέβλεπε στο Θεό και τη χάρη Του. Δεν έφτασαν οι προειδοποιήσεις των αγγέλων στην καρδιά της. Πήρε τα πράγματα επιπόλαια, όπως πολλοί από εμάς και το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ένα παράδειγμα προς αποφυγή για μας σήμερα.

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Ποιός;



Η τελική απάντηση στην ερώτηση: Ποιός σταύρωσε τον Ιησού; Είναι:

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Βιβλιοεπιλογές

Υπάρχουν τόσα βιβλία στα ράφια αλλά ποιά είναι εκείνα που εκφράζουν το θέλημα του Θεού ώστε η καρδια και ο νους να εκτεθούν στην αιωνιότητα και το έργο της χάρης να φαίνεται στην καθημερινότητα;

IN LIGHT OF ETERNITY - The Life of Leonard Ravenhill

justification-leiter

Πίσω από κάθε υγιή αντίδραση της σημερινής Εκκλησίας κρύβεται η κληρονομιά του Ravenhill. Είναι απίστευτο πώς αυτός ο άνθρωπος επηρέασε και καθοδήγησε την πορεία της Νύμφης στα τελαυταία 30-40 χρόνια.
Επειδή δεν υπάρχουν στοιχεία στα ελληνικά, δεν είναι δυνατόν κανένας στην Ελλάδα  να εκτιμήσει την πολύτιμη προσφορά του.. Περισσότερα..

How_Saved_Are_We

JesusFreak

Βιβλία από e-jesus.gr

Βιβλιοπωλείο Ανώγειο - Προσφορές


Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
1 Samuel 17:1-18:4
John 8:21-30
Τρίτη
1 Samuel 18:5-19:24
John 8:31-59
Τετάρτη
1 Samuel 20:1-21:15
John 9:1-41
Πέμπτη
1 Samuel 22:1-23:29
John 10:1-21
Παρασκευή
1 Samuel 24:1-25:44
John 10:22-42
Σάββατο
1 Samuel 26:1-28:25
John 11:1-53
Κυριακή
1 Samuel 29:1-31:13
John 11:54-12:19
Every Day in the Word
www.esv.org