• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

Ο ΔΑΒΙΔ ΚΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (7) Εκτύπωση E-mail
Ο Δαβίδ και η Βασιλεία του Θεού

Ο ΔΑΒΙΔ ΚΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (7)
 
 
ΠΑΡ. ιε':1 - "Η γλυκειά απόκρισις καταπραϋνει θυμόν, αλλ' ο λυπηρός λόγος διεγείρει οργήν."

Αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε για τους ανθρώπους και θέλουμε να τους βοηθήσουμε, αυτός είναι ο τρόπος που θα οδηγήσει την καρδιά τους σε μετάνοια. Πάντα να θυμόμαστε ότι αυτή είναι η στάση του Θεού προς εμάς τους αμαρτωλούς. Είναι πάντα γλυκός και μακρόθυμος. Μέχρι την τελευταία στιγμή, ενόσω ο άνθρωπος ζει, υπάρχει ελπίδα για τη σωτηρία του. Είναι και δική μας υποχρέωση να μην κατακρίνουμε τον αδελφό μας, όσο άσχημα κι αν βαδίζει πνευματικά, αλλά πάντα με τα λόγια μας να εκτρέφουμε και να προωθούμε την ελπίδα της σωτηρίας στα αυτιά του αδελφού μας.

Η ειλικρίνεια και η γνησιότητα της μετάνοιας δεν φαίνονται από τη μία στιγμή, εκείνη στην οποία θ' αναγνωρίσεις το λάθος σου. Ισχύ έχει όταν, αφού περάσει εκείνη η στιγμή, εσύ αλλάζεις τον τρόπο σου και τη συμπεριφορά σου. Πολλές φορές στην προσευχή έχουμε κλάψει, έχουμε νιώσει την αναξιότητά μας και αναγνωρίσαμε το λάθος μας και νομίζουμε ότι αυτό ήταν που ο Θεός ήθελε να δει. Όμως αυτό είναι η εισαγωγή σ' αυτό που ο Θεός περιμένει να δει. Αυτό που περισσότερο ποθεί ν' αντικρύσει στο λαό Του είναι η συνέπεια και τα επακόλουθα αυτής της μετάνοιας, δηλ. ο καρπός της.

Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής μιλούσε στους Φαρισαίους λέγοντας να φέρουν στη ζωή τους καρπούς αξίους μετανοίας. ΜΑΤΘ. γ':8

Ο Λόγος του Θεού πάνω σ' αυτό είναι καθαρός. Αν δεν υπακούσουμε το Θεό και υπακούσουμε έμπρακτα, στο βάθος του είναι μας, ο άλλος δρόμος που απομένει είναι να μπεις βαθύτερα στην αμαρτία και την επανάσταση κατά του Θεού.

 

Α' ΣΑΜ. ΚΕ' κεφ

 

Μέχρι τώρα είδαμε την πορεία του Δαβίδ μέσα από τους διωγμούς του Σαούλ προς την εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού. Η μελέτη μας έχει σαν θέμα να δούμε τις δυσκολίες που πέρασε ο Δαβίδ, να καταλάβουμε τις παγίδες που υπάρχουν σ' αυτόν το δρόμο, διότι ανάλογος είναι και ο δρόμος ο δικός μας προς τη βασιλεία των ουρανών. Στο 25ο κεφάλαιο θα δούμε μία τελείως διαφορετική εικόνα από αυτή που είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα. Είναι η ιστορία του Νάβαλ και της Αβιγαίας. Στην αρχή δεν σκόπευα να τη συμπεριλάβω σ' αυτή τη σειρά, όμως με τον καιρό είδα ότι είναι ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο στην Αγία Γραφή με εξίσου σημαντικά μηνύματα για την τη δική μας ζωή. Θα δούμε πολύ ωραίους τύπους και αλήθειες, οι οποίες μας αποκαλύπτονται. Πιστεύω ότι ο Λόγος του Θεού εδώ θέλει να τονίσει και να επισημάνει τη στάση και τον τρόπο που χειρίστηκε ένα πρόβλημα η Αβιγαία..

Πάλι ο Δαβίδ ετοιμάζεται να χύσει αίμα, αλλά τώρα είναι η Αβιγαία που τον σταματά. Ο Δαβίδ αποστέλει δέκα νέους για να ζητήσουν από το Νάβαλ τροφές και ό,τι άλλο εκείνος ήθελε να τους δώσει από την καρδιά του. (κε':8) Ο Νάβαλ τους έδιωξε με το χειρότερο τρόπο, προσβάλλοντας το Δαβίδ (κε':10-11). Μόλις έμαθε την αντίδραση αυτή ο Δαβίδ πήρε 400 άνδρες για να τον τιμωρήσει γι' αυτή την προκλητική συμπεριφορά (κε':13). Το έμαθε όμως η Αβιγαία και έτρεξε χωρίς να ξέρει τίποτα ο Νάβαλ, ο οποίος ήταν σύζυγός της, ετοίμασε δώρα και τροφές και πήγε να προλάβει το Δαβίδ πριν πράξει την κρίση που σκόπευε να ενεργήσει. Προλαβαίνοντάς τον έπεσε στα πόδια του (κε':24) και ζήτησε να κάνει χάρη στο Νάβαλ και σε όλους όσους ήταν εκεί. Ο Δαβίδ άκουσε αυτό που του είπε και δέχτηκε τα δώρα και τα τις προσφορές τιμώντας την (κε':35). Όταν έμαθε ο Νάβαλ το περιστατικό αυτό, φοβήθηκε και ο Κύριος τον έκρινε με θάνατο (κε':38). Όταν έμαθε ο Δαβίδ ότι ο Νάβαλ σκοτώθηκε, πήγε και ζήτησε την Αβιγαία για γυναίκα του κι εκείνη δέχτηκε. Αυτή είναι με λίγα λόγια η ιστορία που έχουμε σ' αυτό το κεφάλαιο. Το στράτευμα του Δαβίδ δεν έχει κάποια ενεργή ανάμειξη. Υπάρχει όμως ένας τύπος, μία σκιά των μελλόντων την οποία θα ήθελα να δούμε

Ο Λόγος του Θεού μας λέει ότι η Αβιγαία ήταν "... καλή εις την σύνεσιν, και ωραία την όψιν, ο άνθρωπος (Νάβαλ) όμως σκληρός, και κακός εις τας πράξεις αυτού, ήτο δε εκ της γενεεάς του Χάλεβ." Α' ΣΑΜ. κε':3. Έχουμε την εκκλησία (Αβιγαία) και από την άλλη είναι συνδεδεμένη και είναι υποχρεωμένη να συνυπάρχει μέσα στο φρόνημα του κόσμου και της αμαρτίας (Νάβαλ). Ο Δαβίδ είναι ο τύπος του Χριστού, που έχει και είχε προστατεύσει γενικώς την ανθρωπότητα, καθώς Αυτός είναι που "ανατέλλει τον ήλιον Αυτού επί πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει επί δικαίους και αδίκους". ΜΑΤΘ. ε':45. Μακροθυμεί ώστε να έρθουν αν είναι δυνατόν όλοι σε μετάνοια. Κατ' αυτόν τον τρόπο ο Δαβίδ είχε προστατεύσει και προφυλάξει όλο τον οίκο του Νάβαλ από ληστές και τους Φιλισταίους.

Α' ΣΑΜ. κε':15-16 - "Οι άνδρες όμως (του Δαβίδ) εστάθησαν πολλά καλοί προς εμάς και δεν εβλάφθημεν, ουδέ εχάσαμεν ουδέν, όσον καιρόν συνανεστράφημεν μετ' αυτών, ότε είμεθα εν τοις αγροίς, ήσαν ως τοίχος πέριξ ημών και νύκτα και ημέραν, καθ' όλον τον καιρόν καθ' ον είμεθα μετ' αυτών βόσκοντες τα πρόβατα."

Οι δέκα νέοι συμβολίζουν τους εργάτες του Θεού, που ήρθαν εκ μέρους του Ιησού για να βρουν τον πνευματικό καρπό που κατά τον καιρό θα έπρεπε να υπάρχει.

Α' ΣΑΜ. κε':5 - "Και απέστειλεν ο Δαβίδ δέκα νέους, και είπεν ο Δαβίδ προς τους νέους, Ανάβητε εις τον Κάρμηλον, και υπάγετε προς τον Νάβαλ, και χαιρετήσατε αυτόν εξ ονόματός μου."

Η παραβολή του Ιησού στο κατά Ματθαίο κα':33-41 έχει πολλές όμοιες αλήθειες με αυτό το κεφάλαιο που εξετάζουμε σήμερα.

ΜΑΤΘ. κα':33-34 - "Άλλην παραβολήν ακούσατε, Ήτο άνθρωπος τις οικοδεσπότης όστις εφύτευσεν αμπελώνα, και περιέβαλε εις αυτόν φραγμόν, και έσκαψεν εν αυτώ λινόν και ωκοδόμησεν πύργον και εμίσθωσεν αυτούς εις γεωργούς, και απεδήμησεν. Ότε δε επλησίασεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους Αυτού προς τους γεωργούς, διά να λάβωση τους καρπούς αυτού."

Εκείνοι που ήρθαν για να βρουν καρπό στον Ισραήλ, ήταν όλοι οι προφήτες και οι εργάτες που στάλθηκαν από τον Κύριο για να κηρύξουν και να καταστήσουν γόνιμη τη γη του Ισραήλ. Όμως πάλι και πάλι δεν υπήρχε ο καρπός εκείνος που περίμενε ο Θεός από το λαό Του. Όπως είπαμε, σαν αμπελουργός του Ισραήλ, ήταν πάντα μαζί τους, από την έξοδο της Αιγύπτου μέχρι και τώρα. Δεν τους εγκατέλειψε ποτέ και πάντα έστελνε ο Θεός τους εργάτες Του να εργαστούν, να καλλιεργήσουν εκείνο τον αμπελώνα. Ο Δαβίδ προστάτευε και επέβλεπε χωρίς αντάλλαγμα όλη εκείνη την περιουσία του Νάβαλ. Εκείνος ο "φραγμός" που διαβάζουμε στην παραβολή είναι το προστατευτικό "τείχος" στην περιουσία του Νάβαλ.

Οι Φιλισταίοι πολύ συχνά έκαναν επιδρομές στον Ισραήλ, σκοτώνοντας και λεηλατώντας. Η χάρη του Κυρίου είναι αυτή που προστατεύει και μακροθυμεί για όλον εκείνο τον κόσμο της αμαρτίας που υπάρχει γύρω μας. Αν αυτή η προστασία σηκωθεί, τα δαιμόνια κυριολεκτικά θα έφερναν πλήρη καταστροφή στην ανθρωπότητα, εικόνα που βλέπουμε στην Αποκάλυψη κατά τις τελευταίες σφραγίδες, λίγο πριν τη δεύτερη έλευση του Κυρίου Ιησού. Αυτή είναι η πρόνοια και η ευλογία που δίνει πάντα ο Θεό σε μας, ακόμα και όταν εμείς ζούσε μακριά από το θέλημα του Θεού. Μας αγάπησε και μας υπηρέτησε, πριν εμείς τον γνωρίσουμε, όταν ήμαστε "Νάβαλ".

Η συμπεριφορά του Νάβαλ είναι η συμπεριφορά των ανθρώπων κατά των εργατών του Θεού. Πρόσβαλε κατά πρόσωπο το Δαβίδ, αν και ήξερε ότι ήταν αυτός που έχρισε ο Θεός για να είναι ο επόμενος βασιλιάς. Αυτό μπορούμε να το καταλάβουμε, διότι το γνώριζε η γυναίκα του, η Αβιγαία (κε':30). Επίσης από τα ίδια του τα λόγια ομολογεί ότι γνωρίζει ποιοι είναι αυτοί που ήρθαν, ενώ ισχυρίζεται ότι δεν ξέρει ποιος είναι ο Δαβίδ.

Α' ΣΑΜ. κε':10-11 - "Αλλ' ο Νάβαλ απεκρίθη προς τους δούλους του Δαβίδ, και είπε, Τις είναι ο Δαβίδ, και τις ο Ιεσσαί; Πολλοί είναι τη σήμερον οι δούλοι, οίτινες αποσκιρτώσιν έκαστος από του κυρίου αυτού, θέλω λάβει λοιπόν τον άρτον μου,και το ύδωρ μου, και το σφακτόν μου το οποίον έσφαξα διά τους κουρευτάς μου, και δώση εις ανθρώπους τους οποίους δεν γνωρίζω ποθεν είναι;"

Πρώτον, γνωρίζει ότι είναι ο υιός του Ιεσσαί και δεύτερον, λέει ότι είναι δούλος ο οποίος απεσκίρτησε από το Σαούλ. ξέρει λοιπόν πολύ καλά με ποιον έχει να κάνει, αλλά δεν θέλει να το ομολογήσει και να το παραδεχτεί. Πολλοί γνωρίζουν ποιος είναι ο Ιησούς, αλλά δεν θέλουν να Τον "ξέρουν" και προσπαθούν να Τον διώξουν από το νου τους για να μην ταλαιπωρούνται από τον έλεγχο που φέρνει αυτή η γνώση. Στο σαρκικό άνθρωπο δεν είναι καθόλου ευχάριστο να ξέρει ποιος είναι ο Ιησούς, τι έχει κάνει για καθένα από μας προσωπικά και στο σύνολο γενικά.

Η δεύτερη προσβολή που ξεστόμισε ο Νάβαλ ήταν ότι "απεσκίρτησε από του κυρίου αυτού" (κε':10). Με άλλα λόγια χαρακτήρισε το Δαβίδ ανυπάκουο και επαναστάτη. Αυτή δεν είναι η εικόνα που έχει ο κόσμος για τον Ιησού Χριστό; Κάποιος που επαναστάτησε από εκείνον που διοικεί και κατεξουσιάζει το κόσμο (διάβολος); Βλέπουν την "επανάσταση", όμως δεν βλέπουν το θρίαμβο του Ιησού πάνω στην αμαρτία!! Όπως ο Νάβαλ, οι άνθρωποι σ' αυτό τον κόσμο είναι τυφλοί και δεν βλέπουν την ευεργεσία του Θεού και ότι "πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν είναι καταβαίνον από του Πατρός των φώτων ..." ΙΑΚ. α':17.

Η τρίτη προσβολή ήταν όταν ο Νάβαλ έντονα και αλαζονικά έλεγε "τον άρτον μου", "το ύδωρ μου", "το σφακτόν μου", "κουρευτάς μου". Αν δεν υπήρχε ο Δαβίδ, όλα αυτά θα τα είχαν πολύ πιθανόν λεηλατήσει οι Φιλισταίοι, ή οι ληστές και η ίδια η ζωή του Νάβαλ θα είχε μπει σε κίνδυνο και θα μπορούσε τώρα να μην ζει. Το ότι απολάμβανε όλα αυτά τα αγαθά, ήταν ευεργεσία του Δαβίδ και των ανδρών του.

Έτσι όπως ήρθε στον Νάβαλ ο Δαβίδ διακριτικά και ευγενικά, έτσι έρχεται και ο μεγαλύτερος Δαβίδ, ο Ιησούς σε μας. Γεμάτος κατανόηση έρχεται να μας ζητήσει τον καρπό που σαν ποίημα και δημιούργημα και παιδιά Του έχει δικαίωμα να λάβει. Καρπός είναι ακόμα και η ευγένεια και η ευχαριστία της ψυχής μας προς Εκείνον. Καρπός είναι η αίνεση των χειλέων μας προς Αυτόν και σε τελευταία ανάλυση, ύψιστος καρπός είναι η ζωντανή λατρεία της εκκλησίας Του προς το πρόσωπό Του.

Στην παραβολή του Ιησού έγινε το ίδιο πράγμα, όπως και με τους νέους του Δαβίδ:

ΜΑΤΘ. κα':35-36 - "Και πιάσαντες οι γεωργοί τους δούλους Αυτού, άλλον μεν έδειραν, άλλον δεν εφόνευσαν, άλλον δε ελιθοβόλησαν. Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλειοτέρους των πρώτων και έκαμον εις αυτούς ωσαύτως."

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Δαβίδ δεν ζήτησε κάτι από το Νάβαλ που ίσως τον έφερνε σε δύσκολη θέση. Ήξερε ποια ήταν η στιγμή να τον επισκεφτεί. Πήγε αφού έμαθε ότι κούρευε τα πρόβατά του, δηλ. υπήρχε "θερισμός" στα κοπάδια, τα οποία εκείνος πρόσεχε τελικά.

Ήταν στην παράδοση των Ισραηλιτών, η ημέρα που κούρευαν τα πρόβατα να είναι μία γιορτή, μία μέρα χαράς και γενναιοδωρίας. Εκείνη την ωραία μέρα ο Δαβίδ ήρθε στο Νάβαλ: "διότι εις ημέραν καλήν ήλθομεν" (κε':8). Δεν ζήτησε κάτι συγκεκριμένα για τις υπηρεσίες που ο Δαβίδ και οι άντρες του πρόσφεραν τόσο καιρό, αλλά άφησαν το θέμα εξ ολοκλήρου στο Νάβαλ να τους δώσει ό,τι εκείνος επιθυμούσε.
Ο Δαβίδ αγανάκτησε και ετοιμάστηκε να κρίνει το Νάβαλ γι' αυτή την προσβολή και αναίδειά του.

Α' ΣΑΜ. κε':12-13 - "Και εστράφησαν οι νέοι του Δαβίδ εις την οδόν αυτών, και ανεχώρησαν, και ελθόντες απήγγειλαν προς αυτόν πάντας τους λόγους τούτους. Και είπεν ο Δαβίδ προς τους άνδρας αυτού, Ζώσθητε έκαστος την ρομφαίαν αυτού, και ο Δαβίδ ομοίως εζώσθη την ρομφαίαν αυτού, και ανέβησαν κατόπιν του Δαβίδ έως τετρακόσιοι άνδρες, διακόσιοι δε έμειναν πλησίον της αποσκευής."

Στην παραβολή που αναφέραμε προηγουμένως, ο κύριος του αμπελώνα ενεργεί κατά τον ίδιο τρόπο.

ΜΑΤΘ. κα':40-41 - "Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους;
Λέγουσι προς αυτόν, Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς, και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσι αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών."

Αυτή είναι η κρίση του Θεού γι' αυτόν εδώ τον κόσμο. Η αμαρτία, η υπερηφάνεια και η πλεονεξία δημιουργούν αυτή την αντίδραση του Θεού, η οποία είναι άμεση.
Όμως εδώ παρεμβαίνει η Αβιγαία.
Όταν ο Δαβίδ είναι καθ' οδόν για να περάσει από ρομφαία το Νάβαλ και όλους εκείνους που ήταν μαζί του, η Αβιγαία έτρεξε για να προλάβει και να μεσολαβήσει.

Α' ΣΑΜ. ιε':18 - "Τότε έσπευσεν η Αβιγαία, και έλαβε διακοσίους άρτους και δύο αγγεία οίνου, και πέντε πρόβατα ητοιμασμένα και πέντε μέτρα σίτου πεφρυγανισμένου, και εκατόν δέσμας σταφίδος, και διακοσίας πίτας σύκων, και έθεσεν αυτά επί όνον."

Εδώ έχουμε τη μεσιτεία της εκκλησίας, καθώς βλέπει την κρίση του Θεού να πλησιάζει!!
Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της εκκλησίας είναι αυτή η μεσιτική της ιδιότητα, που εδώ βλέπουμε πολύ καθαρά πόσο μπορεί να επιδράσει στα σχέδια του Θεού.

ΙΕΡ. κθ':7 - "Και εζητήσατε την ειρήνην της πόλεως, όπου εγώ σας έκαμον να φερθήτε αιχμάλωτοι, και προσεύχεσθε υπέρ αυτής προς τον Κύριον, διότι εν τη ειρήνη αυτής θέλετε έχει ειρήνην." Επίσης ΕΦΕΣ. ς':18.

Η αιτία που ο Θεός κάνει υπομονή και ανέχεται όλη αυτή την κατάσταση της διαφθοράς και της αμαρτίας είναι η εκκλησία.

ΜΑΤΘ. ε':13 - "Σεις είσθε το άλας της γης, εάν δε το άλας διαφθαρή, με τι θέλει αλατισθή; Εις ουδέν πλέον χρησιμεύει, ειμή να ριφθή έξω, και να καταπατείται υπό των ανθρώπων."

Ο Κύριος περιμένει να δει εκείνο το "ευώδες θυμίαμα" να εξέρχεται από τις εκκλησίες μας, αλλά και από τις ατομικές προσευχές μας. Δεν είμαστε αλάτι μόνο επειδή ονομάζουμε τους εαυτούς μας χριστιανούς και πηγαίνουμε κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Αλάτι είμαστε όταν η αλμύρα βγαίνει από τη ζωή μας και αλατίζει και συντηρεί τον περίγυρό μας. Όταν η πνευματική ζωή μας δεν έχει αλάτι, τότε δεν χρησιμεύουμε σε τίποτα στο Θεό! Η Αβιγαία δεν καθυστέρησε, ούτε χρειαζόταν να καθίσει να σκεφτεί κάμποση ώρα τι θα έπρεπε να κάνει.

Α' ΣΑΜ. κε':23 - "Και καθώς είδεν η Αβιγαία τον Δαβίδ, έσπευσεν, και κατέβη από του όνου και έπεσεν ενώπιον του Δαβίδ κατά πρόσωπον, και προσεκύνησεν έως εδάφους."

Κατάλαβε πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα και έβαλε όλη της τη δύναμη για να προλάβει το Δαβίδ, κρατώντας όμως παράλληλα και τα δώρα μαζί της. Σαν ζωντανή εκκλησία έχουμε κι εμείς τη γνώση και τη διάκριση να δούμε ότι τα πυκνά σύννεφα της αμαρτίας του κόσμου ανεβαίνουν όλο και πυκνότερα και εντονότερα προς τον Θεό; Όλα τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν θ' αργήσει και πολύ να έρθει ο σημερινός Δαβίδ, κρατώντας τη ρομφαία μαζί Του. Όταν θα έχει αρπαγεί η εκκλησία, ο Λόγος του Θεού στην ΑΠΟΚ. ιθ':11-16 μας δείχνει τον ερχομό του Ιησού μαζί με τους αγίους για να κρίνουν τον Αντίχριστο και τα στρατεύματά του στη μάχη του Αρμαγεδώνα. Τότε όμως δεν θα υπάρχει "Αβιγαία" για να μεσολαβήσει, διότι αυτή θα είναι ήδη μαζί Του στον ουρανό.

Τώρα είναι η ώρα να προσφέρουμε τις ικεσίες και τις δεήσεις, τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μας προς τον Θεό. Τώρα είναι η ώρα να μεσολαβήσουμε για την οικογένειά μας, για το χωριό ή την πόλη μας, για την Ελλάδα μας! Σε λίγο ίσως είναι αργά!

Κινούμαστε και νιώθουμε όπως η Αβιγαία ή μήπως δεν έχουμε αντιληφθεί και δεν πολυκαταλαβαίνουμε μέσα από τη σύγχυση που δημιουργεί ο πονηρός αυτός αιώνας; Ο Κύριος μας ζητάει να είμαστε πάντα σε στάση προσευχής και μεσιτείας, διότι σε μία τέτοια εκκλησία ο Θεός ευφραίνεται και ευλογείται.

Α' ΣΑΜ. ιε':32-33 - "Και είπεν ο Δαβίδ προς την Αβιγαίαν, Ευλογητός Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, όστις σε απέστειλε την ημέραν ταύτην εις συνάντησίν μου και ευλογημένη η βουλή σου, και ευλογημένη συ ήτις με εφύλαξας την ημέραν ταύτην από του να εμβώ εις αίματα και να εκδικηθώ διά της χειρός μου."

Τα εύσημα και το "εύγε δούλε, αγαθέ και πιστέ" (ΜΑΤΘ. κε':21) ανήκει σε τέτοιου είδους αφιερωμένους ανθρώπους. Όλα τα δώρα και οι προσφορές που κρατούσε μαζί της η Αβιγαία είναι το "θυμίαμα", η προσευχή μας και η κάθε είδους υπηρεσία μας προς οτν Κύριο. Αμέσως έγιναν δεκτά από το Δαβίδ και την ευλόγησε αποστέλλοντάς την στο σπίτι της εν ειρήνη. Α' ΣΑΜ. κε':35). Γνωρίζουμε ότι λίγο αργότερα έγινε γυναίκα του Δαβίδ, όμως δεν ήταν ακόμα η ώρα για να μπορεί να γίνει πραγματικότητα αυτή η επιθυμία του. Υπήρχε ακόμα ο Νάβαλ.

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Ποιός;



Η τελική απάντηση στην ερώτηση: Ποιός σταύρωσε τον Ιησού; Είναι:

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Βιβλιοεπιλογές

Υπάρχουν τόσα βιβλία στα ράφια αλλά ποιά είναι εκείνα που εκφράζουν το θέλημα του Θεού ώστε η καρδια και ο νους να εκτεθούν στην αιωνιότητα και το έργο της χάρης να φαίνεται στην καθημερινότητα;

IN LIGHT OF ETERNITY - The Life of Leonard Ravenhill

justification-leiter

Πίσω από κάθε υγιή αντίδραση της σημερινής Εκκλησίας κρύβεται η κληρονομιά του Ravenhill. Είναι απίστευτο πώς αυτός ο άνθρωπος επηρέασε και καθοδήγησε την πορεία της Νύμφης στα τελαυταία 30-40 χρόνια.
Επειδή δεν υπάρχουν στοιχεία στα ελληνικά, δεν είναι δυνατόν κανένας στην Ελλάδα  να εκτιμήσει την πολύτιμη προσφορά του.. Περισσότερα..

How_Saved_Are_We

JesusFreak

Βιβλία από e-jesus.gr

Βιβλιοπωλείο Ανώγειο - Προσφορές


Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
1 Corinthians 9:1-18
Τρίτη
1 Corinthians 9:19-10:13
Τετάρτη
1 Corinthians 10:14-11:2
Πέμπτη
1 Corinthians 11:3-16
Παρασκευή
Ester 1:1-3:15
1 Corinthians 11:17-34
Σάββατο
Ester 4:1-7:10
1 Corinthians 12:1-26
Κυριακή
Ester 8:1-10:3
1 Corinthians 12:27-13:13
Every Day in the Word
www.esv.org