• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

Κάλεσμα για προσευχή - Κάλεσμα για προσευχή -Σελ 2 Εκτύπωση E-mail
Ευρετήριο Άρθρου
Κάλεσμα για προσευχή
Κάλεσμα για προσευχή -Σελ 2
Όλες οι Σελίδες

 

Μπορούμε να δούμε την ανάγκη για αλληλοπροσευχή (Ιακ. ε/5:16) μέσα στο ευρύτερο Σώμα του Κυρίου; Η έλλειψη δέησης για τους αγίους δημιουργεί μία παθητικότητα και η Εκκλησία αδυνατεί να εκπληρώσει το σκοπό της. Όταν ο Ηρώδης συνέλαβε τον Πέτρο βάζοντάς τον στην φυλακή, το Άγιο Πνεύμα ωθούσε την εκκλησία σε "...ακατάπαυστος προσευχή προς τον Θεόν υπέρ αυτού." (Πραξ. ιβ/12:5) Το αποτέλεσμα της προσευχής ήταν να λύσουν τα δεσμά της φυλακής και ο Πέτρος διέφυγε χωρίς να πάρει κανείς είδηση! Εάν εγκάρδια αγκαλιάσουμε με δεήσεις και ικεσίες τους αγίους θα δούμε λιγότερα θαυμάσια από τον Κύριο; Ο Παύλος λέει προς του Κορίνθιους: "σεις συνεργείτε υπέρ ημών δια της δεήσεως..." ( 2 Κορ. α/1:11 ) Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, που η Γραφή συνέχεια μας υπενθυμίζει να προσευχόμαστε για τους αγίους. Άγιοι είναι εκείνοι που ο Θεός δέχεται, λυτρώνοντάς τους με το πολύτιμο αίμα Του και αναγεννώντας τους μέσα στην παρουσία Του. Δεν τους διαλέγει κάποιος υπεύθυνος, αλλά ο ίδιος ο Θεός. Ιδιαίτερη ανάγκη, όπως αντιλαμβανόμαστε έχει η διωκόμενη Εκκλησία. Εκτιμάται ότι πάνω στον κόσμο διώκονται για τον πίστη στον Ιησού περίπου 200.000.000 Χριστιανοί! Ο Παύλος λέει: "Ενθυμείσθε τους δεσμίους, ως συνδέσμιοι, τους ταλαιπωρουμένους, ως όντες και σεις εν σώματι." (Εβρ. 13/ιγ':3) Βλέπε: Φωνή των Μαρτύρων - Ιστορία

Το σώμα του Χριστού δεν είναι αυτό, που εσύ κι εγώ ορίζουμε, αλλά είναι αυτό που ο Θεός βλέπει μέσα από το θρόνο Του. Είναι οι καρδιές όλων εκείνων που ποθούν να έχουν κοινωνία με τον Πατέρα και είναι πολύ περισσότεροι απ' ότι ίσως νομίζουμε εμείς.

Το δεύτερο στοιχείο που παρατηρούμε από την παραπάνω περικοπή είναι η επίγνωση του αποστ. Παύλου, όσον αφορά τη δομή της Εκκλησίας. Ζητάει πρώτα προσευχή για τους υπόλοιπους και μετά για τον εαυτό του. Δεν είναι ένα θαυμαστό στοιχείο, που μας δείχνει την πατρική καρδιά Του απέναντι στα παιδιά του Θεού; Δεν είναι αυτή η στάση, που πρέπει να δούμε και στους σημερινούς υπεύθυνους, να ενδιαφέρονται πραγματικά, πρώτα για τους πιστούς κι έπειτα για τον εαυτό τους;

Κηρύττουμε πόλεμο «εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις.» (Εφεσ. 6/ς':12) Δεδομένου ότι, η αποστολή της Εκκλησίας δεν είναι να φουσκώνει με γνώση, ούτε να κάθεται άπραγη απολαμβάνοντας την παρέα μέσα σε τέσσερις τοίχους, επιδιώκουμε να επανέλθει στην αποστολή που της έδωσε ο Κύριος. Ζητάμε την επιστροφή του χρίσματος που χάθηκε για να γίνει ξανά «φως κειμένη επί όρους».

Ο Ιησούς ήρθε για να γιατρεύσει τους συντριμμένους στην καρδιά, να κηρύξει στους αιχμαλώτους ελευθερία, προς τους τυφλούς ανάβλεψη, να αποστείλει τους συντεθλασμένους εν ελευθερία. Η Εκκλησία δεν έχει διαφορετικό δρόμο. Θα την επιστρέψουμε εκεί που πρέπει;

Προσκαλούμε κάθε αδελφό που επιθυμεί να πέσει η δόξα του Θεού πάνω στον τόπο αυτό. Προσκαλούμε κάθε πιστό, που πεινάει για κοινωνία μετ' αλλήλων, που βρίσκεται «σε οδύνες γέννας» με την όραση του Κυρίου. Προσκαλούμε καθένα που είναι αγανακτισμένος από το πυκνό σκοτάδι που τυλίγει ακόμα και την ίδια την Εκκλησία και καθέναν που επιθυμεί να δει την εκπλήρωση της προσευχής του Ιησού: «διά να ήναι πάντες εν» (Ιωάν. 17/ιζ':21)

Σαλπίζουμε ένα κάλεσμα για προσευχή, για νηστεία και εκζήτηση του προσώπου του Θεού, ο οποίος είναι ένας αγώνας χωρίς όρους και καταστατικά, χωρίς καλούπια και δογματικές προκαταλήψεις. Ζητάμε απλές καρδιές που θα κράξουν και θα εκχύσουν την ψυχή τους ενώπιον του Κυρίου για έλεος και χάρη. Σε καιρούς που η πραγματική δέηση και ικεσία έχουν αντικατασταθεί από τυπικές και συμβολικές πράξεις, πρέπει να επανέλθουμε στο σημείο που θέλει ο Θεός να σταθούμε. Στα γόνατα.

Σήμερα υπάρχει η τάση να διαλέγουμε το ευκολότερο κι εκείνο που αποφέρει τη λιγότερη ταλαιπωρία. Κάνουμε συνέδρια, οργανώνουμε σεμινάρια και με ελάχιστες πράξεις και προσπάθειες τείνουμε να αντικαταστήσουμε το ζωτικό στοιχείο της εγκάρδιας μεσιτείας και μεσολάβησης, με ''πνευματικά'' υποκατάστατα. Σ' ένα κόσμο, όπου όλα πρέπει να ετοιμάζονται γρήγορα (fast food, φούρνος μικροκυμάτων κλπ) κάπως έτσι νομίζουμε ότι μπορεί να γίνει και στο έργο του Θεού. Βαθιά μέσα μας όμως, γνωρίζουμε ότι δεν είναι η καρδιά του Θεού σε όλα αυτά που κάνουμε. Ο χρόνος μας, η καρδιά μας, τα υπάρχοντά μας, η ευαισθησία μας πρέπει να εκτείνονται σε ενεργητική εκζήτηση για να αρπάξουν το θέλημα του Θεού, με βία (Ματθ. ια'/11:12) αν χρειαστεί για να μπορέσουμε τελικά να γίνουμε σκεύη τίμιας χρήσεως. Η Ιστορία μας διδάσκει πως όλοι οι εργάτες, που ο Θεός χρησιμοποίησε για να φέρει αναζωπυρώσεις σε διάφορες περιοχές πάνω στον κόσμο, ήταν άνθρωποι ανιδιοτελείς, με αυταπάρνηση, δοσμένοι ολοκληρωτικά στην προσευχή, στη νηστεία, μην επιτρέποντας με κανένα τρόπο να επηρεαστούν από τις συνήθειες και το φρόνημα του κόσμου! Όλοι αυτοί τώρα και όλοι μαζί οι άγιοι Παλαιάς και Καινής Διαθήκης μας περικυκλώνουν ως "νέφος μαρτύρων" περιμένοντας να απορρίψουμε κάθε χλιαρότητα, αμαρτία και υποκρισία και να τρέξουμε την τελευταία στροφή του αγώνα που εκείνοι άρχισαν. Είναι η σειρά μας και αν δεν το έχουμε αντιληφθεί η σκυτάλη βρίσκεται στα χέρια μας. Ας σταματήσουμε να παίζουμε στο γρασίδι, έξω από τις γραμμές του αγωνιστικού χώρου και ας μπούμε στη μάχη, που όλη η κτίση μας καλεί.

Ο προφήτης Ησαϊας είχε μία σημαδιακή αποκάλυψη από το Θεό κάποια στιγμή στη ζωή του. Είδε το Θεό να κάθεται σε θρόνο υψηλό και αγγέλους γύρω απ' Αυτόν να ψάλλουν.

"Και έκραζε το εν προς το άλλο (τα σεραφείμ), και έλεγεν, Άγιος, άγιος, άγιος ο Κύριος των δυνάμεων, πάσα η γη είναι πλήρης της δόξης αυτού. Και οι παραστάται της θύρας εσείσθησαν εκ τη φωνής του κράζοντος, και ο οίκος επλήσθη καπνού." (Ησα. 6/ς':3-4)

Βλέπουμε στην παρουσία Του οι άγγελοι να ψάλλουν ο ένας προς τον άλλο. Δεν έψαλλε καθένας ξεχωριστά προς το Θεό, αλλά ο ένας προς τον άλλο! Σαν αποτέλεσμα ήταν να γίνει σεισμός και να γεμίσει ο οίκος από καπνό, δείγμα ότι ο Θεός δεχόταν τη λατρεία. Σεραφείμ σημαίνει "φλεγόμενος", κάτι που έχει άμεση σχέση και με μας, το λαό του Θεού. Είναι τόσο σημαντικό να διακηρύττει ο ένας προς τον άλλο τα ελέη του Κυρίου. Να προσεύχεται και να ψάλλει ο ένας προς τον άλλο. Τότε είναι που θα σειστούν οι πύλες και ο Κύριος θα εκχέει ένα χρίσμα για να μπορέσουμε να εξαπλώσουμε τη βασιλεία Του. Λογικά η λατρεία των σεραφείμ θα έπρεπε να απευθύνεται στον Κύριο, όπως τόσες φορές το βλέπουμε στην Αποκάλυψη. Όμως αυτή η εκφρασμένη αγάπη μεταξύ των παιδιών Του λειτουργεί σαν λατρεία προς τον Ίδιο! Η χαρά έρχεται, όταν ο Πατέρας βλέπει τα παιδιά Του να καλύπτουν και να προστατεύουν το ένα το άλλο.

Αυτή η αποδοχή του ενός αδελφού προς τον άλλο είναι θεμελιώδης αρχή για το Θεό. Φανταστείτε, σ' ένα τραπέζι, όπου παρίσταται όλη η οικογένεια για το γεύμα, μεταξύ των οποίων και παιδιά, όπου είναι γνωστό ότι μεταξύ τους τα παιδιά αντιμάχονται και ανταγωνίζονται. Ακόμα κι αν υπάρχουν καλά παιδιά στο τραπέζι, ο πατέρας πάλι θα παραμένει σκυθρωπός στην περίπτωση όπου έστω και ένα από τα παιδιά είναι ανυπάκουο και προκαλεί τα υπόλοιπα. Το θέμα είναι να έρθει συμφιλίωση και αποκατάσταση σε όλη την παραβρισκόμενη οικογένεια. Τότε είναι που θα λάμψει το πρόσωπο του πατέρα. Τότε θα δούμε τον ουράνιο Πατέρα μας, όπως ποτέ δεν Τον έχουμε γνωρίσει. Θα νιώθουμε κάθε μέρα το ζεστό και γεμάτο αγάπη χαμόγελό Του, να αγκαλιάζει την Εκκλησία Του. Τα δώρα θ' ακολουθούν το ένα το άλλο και θα χορταίνουμε από τις ευλογίες Του. Το θέμα όμως παραμένει. Θα μάθουμε να καθίσουμε αγαπημένα στην τράπεζα του Κυρίου όλοι μαζί; Θα σταματήσουμε να ζούμε σε ανταγωνισμό, για να ευαρεστήσουμε επιτέλους τον ουράνιο Πατέρα μας; Ας αρχίσουμε να ψάλλουμε ο ένας προς τον άλλο, η μία εκκλησία προς την άλλη, το ένα δόγμα αν θέλετε, προς το άλλο και θα ανακαλύψουμε τα βάθη του Θεού μας.
 
Αν νιώθεις μέσα σου τη φλόγα να καίει και την ώθηση να ενωθείς με τους άλλους αγίους στην Ελλάδα, που προσεύχονται και πενθούν για μετάνοια και συντριβή στο Σώμα Του κατ' αρχήν και για τη φωτιά Του να πέσει πάνω στον τόπο μας και να φέρει σωτηρία στους χαμένους, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μας και να λάβεις μέρος κι εσύ σ' αυτή την κοινή προσπάθεια.

Όπως αναφέραμε παραπάνω, δεν δημιουργούμε μία καινούρια οργάνωση, ούτε διαφημίζουμε κάποια μεγαλεπίβολη διακονία. Τοποθετούμε τις καρδιές μας στο βωμό του θυσιαστηρίου, διότι αν εισέλθουμε στο ταμείο μας και κλείσουμε την φασαρία και την νοοτροπία του κόσμου έξω (Ματθ.ς/6:6), θα είμαστε σε θέση ν' ακούσουμε τη θλίψη του Πνεύματος για τις χαμένες ψυχές. Κάθε σταγόνα προσευχής, που εκπορεύεται από μία υγιή καρδιά είναι πολύτιμη στα μάτια του Κυρίου. Κάθε προσπάθεια αντίστασης στη ματαιότητα του κόσμου και την αμαρτία απομακρύνει το έργο του σκότους από το σκοπό του Θεού πάνω μας.



 

Σχολια  

 
0 #2 Η ευθύνη της προσευχής 2009-11-17 21:08
Παραθέτω AKENATON:
Sygkinitiki kai poly anthropini istoria dystyxos etsi symbainei panta kai einai lypiro eithe o kytios na malakosei tis kardies mas.

Αμήν! Η προσευχή δεν είναι μόνο αναγκαιότητα επικοινωνίας με τον Κύριό μας, αλλά εμπεριέχει ευθύνη απέναντι στην κοινωνία, το οποίο μεταφράζεται σε βάρος και έργο εκ μέρους μας. Ο Κύριος μαζί!
Παράθεση
 
 
+1 #1 RE: Κάλεσμα για προσευχή 2009-11-17 15:24
Sygkinitiki kai poly anthropini istoria dystyxos etsi symbainei panta kai einai lypiro eithe o kytios na malakosei tis kardies mas.
Παράθεση
 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
2 Chronicles 11:1-13:22
Τρίτη
2 Chronicles 14:1-16:14
Τετάρτη
2 Chronicles 17:1-18:34
Πέμπτη
2 Chronicles 19:1-20:37
Παρασκευή
2 Chronicles 21:1-23:21
Σάββατο
2 Chronicles 24:1-25:28
Κυριακή
2 Chronicles 26:1-28:27
Every Day in the Word
www.esv.org