• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΠΙΜΕΝΕΙ (2) Εκτύπωση E-mail
Brian H. Edwards

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΣΗ ΕΠΙΜΕΝΕΙ (2)
Brian H. Edwards 
 

Σχεδόν κάθε Χριστιανός εργάτης σήμερα παραπονιέται ότι έχει έλλειψη προσωπικής προσευχής, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που είναι αποφασισμένοι να κάνουν κάτι γι' αυτό. Δεν ενδιαφερόμαστε αρκετά να κάνουμε μια ριζική αλλαγή στο ημερολόγιό μας και να ασχοληθούμε προσωπικά και προσεκτικά με την «άκαρπη» και απαρατήρητη μάχη του ουρανού. Όλοι θα προτιμούσαμε να συγκριθούμε με τον Εζεκία παρά με τον πατέρα του τον Αχάζ, που ήταν το τελευταίος που «έκλεισε τις θύρες του ναού του Κυρίου» και με την έλλειψη προσευχής που έχουμε, έχουμε κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα. Όταν ο Εζεκίας πήρε τα νέα για την επιτακτική ανάγκη στο έθνος, πήγε κατευθείαν στο Θεό (Β' Βασ. 19/ιθ':14-19). Κι εμείς, αν και αντιμετωπίζουμε μία επιτακτική ανάγκη ανάμεσα στις εκκλησίες, προτιμούμε να ασχολούμαστε με το πρόβλημα οι ίδιοι.  

Η προσευχή όμως δεν είναι θέμα μόνο των εργατών. Και οι εκκλησίες πρέπει να προσεύχονται. Τα εδάφια στον Ιωήλ 2/β':15-17 είναι ζωτικά για μας:

«Σαλπίσατε σάλπιγγα εν Σιών,

αγιάσατε νηστείαν,

κηρύξατε σύναξιν επίσημον.

Συναθροίσατε τον λαόν,

αγιάσατε την σύναξιν,

συνάξατε τους πρεσβυτέρους,

συναθροίσατε τα νήπια και τα θηλάζοντα μαστούς.

Ας εξέλθη ο νυμφίος εκ του κοιτώνος αυτού

και η νύμφη εκ του θαλάμου αυτής.

Ας κλαύσωσιν οι ιερείς, οι λειτουργοί του Κυρίου,

μεταξύ της στοάς και του θυσιαστηρίου,

και ας είπωσι, Φείσαι, Κύριε, του λαού σου

και μη δώσης την κληρονομίαν σου εις όνειδος,

ώστε να κυριεύσωσιν αυτούς τα έθνη.

Διά τι να είπωσι μεταξύ των λαών,

Πού είναι ο Θεός αυτών;»

Εδώ βρίσκεται μία κοινωνία του λαού του Θεού που καλείται να προσευχηθεί για αναζωπύρωση και καθαρά συνεπάγεται μία ριζική αλλαγή του κανονικού προγράμματός τους. Η πρώτη νύξη για αναζωπύρωση συχνά είναι μία ενθουσιώδης δραστηριότητα στη ζωή της προσευχής της εκκλησίας. Παρ' αυτά, είναι συχνό φαινόμενο, το παράδειγμα των εργατών να επιδρά σ' αυτό το βάρος για προσευχή μέσα στην εκκλησία. Ο Εζεκίας έγινε παράδειγμα για το λαό με τη δική του αφιέρωση στο Θεό με την προσευχή. Όταν ο Παύλος ωθούσε τον Τιμόθεο στην προσευχή (Α' Τιμ. 2/β':1), αυτό ήταν απόσπασμα από μία επιστολή προς ένα Χριστιανό εργάτη.

Ο Zinzendorf ήταν ο αρχηγός μιας Μοραβιανής κοινότητας στο κτήμα του στη Σαξονία. Ο 27χρονος κόμης είχε αποθαρρυνθεί από την έλλειψη πνευματικής ζωής που υπήρχε ανάμεσα στα εννέα κορίτσια της Βιβλικής τάξης του. Έτσι προσευχήθηκε και η προσευχή του ήταν μεταδοτική. Σύντομα οδήγησε στην αναζωπύρωση που ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου 1727: «Πράγματι, η πιο ασυνήθιστη προσευχή προηγήθηκε της μεγάλης Μοραβιανής αναζωπύρωσης του 1727, που έφτασε στην κορύφωσή της στις 13 Αυγούστου και ακολούθησε μετά απ' αυτήν. Φανερώθηκε ένα πνεύμα χάριτος και ικεσιών στο πρώτο μέρος του χρόνου. Τι θέαμα! Ένας ταλαντούχος, πλούσιος, νεαρός Γερμανός ευγενής στα γόνατα να αγωνιά στην προσευχή για την αλλαγή μερικών μικρών μαθητριών του! Αργότερα διαβάζουμε ότι ο Κόμης εξέχεε την ψυχή του σε μία συγκινητική προσευχή, συνοδευόμενη από πλημμύρα δακρύων. Αυτή η προσευχή δημιούργησε ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα και ήταν η αρχή της κίνησης του ενεργητικού Πνεύματος του Θεού, που δίνει ζωή, η οποία ακολούθησε. Δεν ήταν μόνο ο Κόμης Zinzendorf, αλλά και άλλα πολλά αδέλφια που άρχισαν να προσεύχονται, όπως ποτέ πριν . Ένας αριθμός αδελφών έκαναν διαθήκη όλοι μαζί με μια φωνή, δίνοντας την υπόσχεση να συναντιούνται συχνά στο Hutberg για να εκχέουν τις καρδιές τους σε προσευχή και υμνωδία. Στις 5 Αυγούστου ο Κόμης αφιέρωσε όλη τη νύχτα στη σκοπιά με τη συντροφιά περίπου 12 με 14 αδελφών. Τα μεσάνυχτα οργανώθηκε στο Hutberg μία μεγάλη συνάθροιση με σκοπό την προσευχή, κατά την οποία κυριάρχησε μεγάλη συγκίνηση.10

Η αναζωπύρωση που ήρθε στην Αγγλία το 1859 και ιδιαίτερα στο κήρυγμα του Charles Haddon Spurgeon μπορεί να αποδώσει την προέλευσή της στα έξι χρόνια προσευχής της εκκλησίας του στο Λονδίνο. Ο ίδιος ο Spurgeon σχολίασε: «Όταν ήρθα στην εκκλησία της οδού New Park δεν ήταν παρά μια χούφτα άνθρωποι, στους οποίους κήρυξα για πρώτη φορά, όμως ποτέ δεν μπορούσα να ξεχάσω πόσο ένθερμα προσεύχονταν. Μερικές φορές έμοιαζαν να παρακαλούν σαν να έβλεπαν πραγματικά μπροστά τους τον Άγγελο της Διαθήκης και σαν να έπρεπε να λάβουν ευλογία απ' αυτόν. Περισσότερο από μία φορά είχαμε μείνει όλοι συνεπαρμένοι από το δέος και την κατανυκτική ατμόσφαιρα της συνάθροισης, που καθόμασταν σιωπηλοί για μερικά λεπτά ενώ η Δύναμη του Κυρίου φανερώθηκε για να μας επισκιάσει. Το μόνο που μπορούσα να κάνω σ' αυτές τις περιστάσεις ήταν να απαγγείλω την ευλογία και να πω: 'Αγαπητοί φίλοι, απόψε το Πνεύμα του Θεού εδώ ήταν πολύ φανερό. Ας πάμε σπίτι και να φροντίσουμε να μη χάσουμε αυτή τη θεία επίδραση.' Μετά απ' αυτό ήρθε η ευλογία. Ο οίκος γέμισε από ακροατές και πολλές ψυχές σώθηκαν.»11

Δεν είναι πάντα ξεκάθαρο πότε οι συναθροίσεις προσευχής είναι μέρος της ίδιας της αναζωπύρωσης και πότε προηγούνται. Ο διαχωρισμός όμως δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία. Η προσευχή είναι και η αιτία και το αποτέλεσμα του ερχομού του Πνεύματος στην αναζωπύρωση. Η αναζωπύρωση που ήρθε στην Αμερική το 1857 ήταν ακόμα μια φορά το άμεσο αποτέλεσμα της προσευχής. Το όνομα του ευαγγελιστή Dwight L. Moody είναι πολύ γνωστό, ελάχιστοι όμως γνωρίζουν το Jeremiah Lanphier, τον επιχειρηματία στη Νέα Υόρκη, ο οποίος έγινε ιεραπόστολος της πόλης. «Δεν ήταν πολύ καιρό ιεραπόστολος της πόλης, όταν μοίρασε μία διαφήμιση για την οργάνωση συναθροίσεων μεσημεριανής προσευχής τις Τετάρτες στην Ολλανδική Εκκλησία στη γωνία της Οδού Fulton στο κέντρο της Νέας Υόρκης. Αυτός ο άνθρωπος πήγε στην αίθουσα που είχε νοικιάσει. Πέντε, δέκα, δεκαπέντε, είκοσι, είκοσι πέντε λεπτά πέρασαν και κανένας δεν είχε φανεί και αφού περίμενε μισή ώρα, ήρθαν άλλοι έξι ο ένας μετά τον άλλο. Προσευχήθηκαν και την επόμενη βδομάδα ήταν είκοσι και έτσι ξεκίνησε η φημισμένη συνάθροιση προσευχής της Οδού Fulton. Την πρώτη βδομάδα του Οκτωβρίου αποφάσισαν να κάνουν την προσευχή καθημερινά αντί εβδομαδιαία και μέσα σε έξι μήνες 10.000 επιχειρηματίες συναθροίζονταν κάθε μέρα να προσευχηθούν για αναζωπύρωση. Μέσα σε δύο χρόνια ένα εκατομμύριο άνθρωποι προστέθηκαν στις αμερικανικές εκκλησίες.»12

Το ίδιο μοτίβο βρίσκουμε πριν την αναζωπύρωση του 1859 στο Ulster. Ο James McQuilkin είχε πιστέψει το 1856 στην πατρίδα του, τη Ballymena από την ομολογία μιας Αγγλίδας και πριν περάσει πολύς καιρός είχε οδηγήσει τρεις φίλους τους στο Χριστό. Οι τέσσερις τους συμφώνησαν να μαζεύονται κάθε βδομάδα για προσευχή και μελέτη της Γραφής. Επέλεξαν το παλιό σχολικό κτίριο κοντά στο Kells και μέσα στο χειμώνα 1857-58 ο καθένας τους μάζευε μια αγκαλιά ποάνθρακα και έπαιρναν το δρόμο για το σχολικό κτίριο κάθε Παρασκευή βράδυ. Η φωτιά από τον ποάνθρακα ζέσταινε τα σώματά τους, αλλά οι προσευχές τους κατέβασαν φωτιά από τον ουρανό. Ακόμα δύο ενώθηκαν μαζί τους, συμπεριλαμβανομένου ενός ηλικιωμένου με το όνομα Marshall. Όμως μέχρι την Πρωτοχρονιά του 1858 δεν είχε πιστέψει κανένας. Στο τέλος αυτού του έτους η συνάθροιση προσευχής είχε αυξηθεί στους 50. Προσεύχονταν για «μία έκχυση του Αγίου Πνεύματος επάνω τους και επάνω στη γύρω χώρα. Αυτό ήταν το ένα μεγάλο αίτημα και βάρος στις προσευχές μας. Σταθήκαμε ακριβώς πάνω στο ένα πράγμα και δεν μετακινηθήκαμε σε κάτι άλλο.» Περιγελούσαν την ομάδα προσευχής για τον τρόπο με τον οποίο προσευχόταν «αλλά συνεχίσαμε να προσευχόμαστε μέχρι που ήρθε η δύναμη». Ήρθε και με το τέλος του επόμενου χρόνου 100.000 είχαν πιστέψει στο Ulster.13

Θα παρατηρήσεις την επιμονή και την αποφασιστικότητα στις συναθροίσεις προσευχής στο Ulster: «Σταθήκαμε ακριβώς πάνω στο ένα πράγμα και δεν μετακινηθήκαμε σε κάτι άλλο.» Σήμερα ελάχιστοι το έχουν μάθει αυτό. Προσευχόμαστε περιστασιακά για αναζωπύρωση, όχι όμως με συνέπεια. Σίγουρα αυτό εννοούσε ο Παύλος ωθώντας τους αναγνώστες του να προσεύχονται αδιαλείπτως (Α' Θεσ. 5/ε':17) Δεν εννοούσε να προσεύχονται χωρίς διάλειμμα, αλλά ποτέ να μην εγκαταλείπουμε. Αν η αναζωπύρωση είναι να έρθει, κάποιοι Χριστιανοί, κάπου, πρέπει να προσεύχονται διαρκώς και ποτέ να μη «μετακινούνται σε κάτι άλλο». Υπάρχουν ελάχιστες συναθροίσεις προσευχής για αναζωπύρωση σήμερα, παρόλο που ίσως υπάρχει αύξηση στις προσευχές για αναζωπύρωση. Σ' αυτές τις μέρες με τα πολυάσχολα προγράμματα, η προσευχή για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος πρέπει να πάρει τη θέση της παράλληλα με την προσευχή για τον πόνο στην πλάτη που έχει η κυρία τάδε και για το αίτημα για λιακάδα για την εκδρομή του Κυριακού Σχολείου. Σήμερα ελάχιστοι Χριστιανοί ξέρουν τι να προσευχηθούν, όταν τους ζητείται να προσευχηθούν για αναζωπύρωση. Πάνω από 100 χρόνια πριν ο Brownlow North, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε θαυμαστά στην αναζωπύρωση και στη Σκωτία και στην Ιρλανδία, παραπονέθηκε στη Γενική Σύναξη της Πρεσβυτερικής Εκκλησίας της Σκωτίας: «Πιστεύω ότι υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο ο Θεός έχει οργιστεί με τη χώρα μας και γι' αυτό το Άγιο Πνεύμα είναι τόσο λίγο ανάμεσά μας κι αυτό είναι η αμέλεια για ενωμένη προσευχή, αυτό το μέσο που έχει διοριστεί για να κατεβάσει το Άγιο Πνεύμα.» 14

Στην Ουαλία η ένθερμη προσευχή στις εκκλησίες προηγήθηκε της αναζωπύρωσης του 1859. Ο William Griffiths στο Llanharan ωθούσε τους ανθρώπους του να προσεύχονται και δήλωσε: «Όταν έφτασε το συγκεκριμένο Σάββατο, ευλογηθήκαμε με αξιόλογο ζήλο μπροστά στο θρόνο της χάριτος για να κατεβεί το Άγιο Πνεύμα και να αναζωπυρώσει την εκκλησία και να αλλάξει τον κόσμο. Από εκείνο το αξέχαστο Σάββατο, οι συναθροίσεις προσευχής παρουσίαζαν μία νέα όψη, βαθμιαία αύξαναν σε θέρμη και αριθμό τους μήνες που ακολούθησαν. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το Φεβρουάριο (1859) . όταν ευαρεστήθηκε ο Κύριος να εκχέει από το Πνεύμα Του από ψηλά, όπως την ημέρα της Πεντηκοστής.»15

Μία συνάθροιση των Προτεσταντικών Εκκλησιών στο Monmouthshire στις 14 Ιουνίου έδωσε την ώθηση στις εκκλησίες για την ανάγκη για προσευχή για αναζωπύρωση: «Το Συνέδριο ομόφωνα πρότεινε . Ότι το πρώτο Σάββατο του επόμενου Αυγούστου θα το ξεχώριζαν για συναθροίσεις προσευχής σ' όλες τις εκκλησίες στο Monmouthshire και όσες άλλες εκκλησίες της Ουαλίας το δουν εφικτό να ενωθούν μαζί μας γι' αυτό το σημαντικό θέμα.» Οι Βαπτιστές παρότρυναν για το ίδιο πράγμα και σ' ολόκληρη τη χώρα ποιμένες άρπαξαν την πρόκληση. Ανάμεσα στους πολλούς, ο William Jenkins από το Brynmawr βρήκε την εκκλησία του να προσεύχεται «όπως ποτέ πριν δεν τους είχα ακούσει να προσεύχονται. Ένα νέο βάρος φαινόταν να πιέζει τις καρδιές τους.»16

Στην Ιαπωνία, το 1883, μία φοβερή έκχυση ακολούθησε μετά από μία βδομάδα προσευχής για αναζωπύρωση και μέσα στα επόμενα εφτά χρόνια το σώμα της εκκλησίας αυξήθηκε από 5.000 σε 30.000. Στις αρχές του 1900 οι εκκλησίες άρχισαν να προσεύχονται για να εργαστεί ο Θεός και έγινε ένα κάλεσμα για προσευχή ώστε «το Πνεύμα του Κυρίου να προετοιμάσει την οδό για μία συνάθροιση με τη δύναμη της Πεντηκοστής.» Οργανώθηκαν συναθροίσεις προσευχών με 800 άτομα κάθε φορά. Ένα χρόνο αργότερα ιεραπόστολοι μιλούσαν για «Πεντηκοστή στην Ιαπωνία».

Ο Jonathan Goforth, που εργαζόταν στην Κίνα τον καιρό της αναζωπύρωσης το 1908, έγραψε για τη φοβερή επίδραση που είχε η ζωή της προσευχής των ιεραποστόλων στην Κορέα πάνω σ' αυτόν: «Ο κ. Swallen από το Pyungyang (Βόρεια Κορέα), μου είπε πώς οι ιεραπόστολοι στην δική του βάση, και Μεθοδιστές και Πρεσβυτερικοί, ακούγοντας για τη μεγάλη Αναζωπύρωση στους Λόφους Khassia της Ινδίας, αποφάσισαν να προσεύχονται κάθε μέρα το μεσημέρι μέχρι να εκχυθεί επάνω τους μία παρόμοια ευλογία. 'Προσευχόμαστε για ένα μήνα τώρα και τίποτα ασυνήθιστο δεν έχει συμβεί. Αφιερώνουμε πολύ χρόνο. Δεν νομίζω ότι είμαστε ικανοποιημένοι. Ας επιστρέψουμε στις δουλειές μας ως συνήθως και καθένας ας προσεύχεται στο σπίτι του, όπως τον βολεύει.' Η πρόταση φάνηκε εύλογη. Παρ' όλα αυτά οι περισσότεροι από μας αποφασίσαμε ότι, αντί να σταματήσουμε τη συνάθροιση προσευχής, θα αφιερώναμε περισσότερη ώρα στην προσευχή, όχι λιγότερη. Μ' αυτό το σχέδιο αλλάξαμε την ώρα αντί από το μεσημέρι στις 12 στις 4:00. Ήμαστε τότε ελεύθεροι να προσευχόμαστε μέχρι την ώρα του δείπνου, αν το επιθυμούσαμε. Το κρατήσαμε αυτό, μέχρι που επιτέλους, μετά από μήνες προσμονής, η απάντηση ήρθε.'»17


10 Greenfield, Power from on High, σελ. 29,30

11 Hayden, Spurgeon on Revival, σελ. 14

12 Hayden, Spurgeon on Revival, σελ. 41

13 Paisley, The Fifty Nine Revival, σελ. 17

14 Greenfield, Power from on High, σελ. 68

15 Evans, When He is Come, σελ. 37

16 Evans, When He is Come, σελ. 36-38

17 Goforth, By My Spirit, σελ. 29

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
2 Samuel 1:1-2:11
John 12:20-50
Τρίτη
2 Samuel 2:12-3:39
John 13:1-30
Τετάρτη
2 Samuel 4:1-6:23
John 13:31-14:14
Πέμπτη
2 Samuel 7:1-8:18
John 14:15-31
Παρασκευή
2 Samuel 9:1-11:27
John 15:1-27
Σάββατο
2 Samuel 12:1-31
John 16:1-33
Κυριακή
2 Samuel 13:1-39
John 17:1-26
Every Day in the Word
www.esv.org