• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

Είσαι πρόθυμος.. (2) Εκτύπωση E-mail
Leonard Ravenhill

Είσαι πρόθυμος να πιείς το ποτήρι Του; (2)

Leonard Ravenhill
Στο εδάφιο 24 λέει ότι όταν οι άλλοι δέκα μαθητές που βρίσκονταν τριγύρω και άκουγαν αγανάκτησαν ενάντια στους δύο αδελφούς. Τώρα τους στριμώχνει. Ζητάτε να καθίσετε στα δεξιά και τα αριστερά Μου στη Βασιλεία Μου.» Θα μπορούσε να τους πει: «Είστε προετοιμασμένοι να περάσετε μέσα από την κόλαση για να φτάσετε εκεί;»

Δεν μπορείτε να μου δείξετε μία αναζωπύρωση στην Ιστορία που να μην έχει γεννηθεί μέσα σε αγωνία, πόνο, μοναξιά και σκοτεινές κουραστικές νύχτες.
Στη Σκωτία, εννιά μίλια έξω από τη Γλασκώβη, υπάρχει ένα ωραίο μεγάλο σπίτι, ένα εθνικό μνημείο για τον Ντέιβιντ Λιβινγκστόουν. Εκεί υπάρχει ένα αντίγραφο που δείχνει το δωμάτιο που πέθανε, εκεί που για χρόνια και χρόνια προσευχόταν. Είναι σαν κάποιο από εκείνα τα σπίτια στην Ινδία που είναι φτιαγμένα από πλεγμένο μπαμπού και φύλλα. Και βρίσκεται εκεί γονατισμένος πάνω σ' ένα κρεβάτι (αν μπορείς να αποκαλέσεις έτσι δύο καλάμια με μερικά φύλλα πάνω τους) και μ' ένα κερί που τρεμόσβηνε εκεί. Λένε ότι κάθε νύχτα γονάτιζε σ' εκείνο το κρεβάτι και τον άκουγες να κλαίει με τα χέρια υψωμένα: «Θεέ, πότε θα θεραπευτεί η πληγή της αμαρτίας αυτού του κόσμου;»

Πολέμησε τους Πορτογάλους δουλεμπόρους. Έκανε πάρα πολλά θαυμάσια πράγματα. Γιατί; Διότι είχε μία δική του Γεσθημανή. Η πολύτιμη σύζυγός του πέθα-νε και την έθαψε μέσα στη ζούγκλα. Και το μωρό που γέννησε, πέθανε. Έθαψε το παιδί δίπλα στη μητέρα του. Άλλο ένα παιδί του είχε πεθάνει και το έθαψε κι αυτό.
Το πένθος όμως δεν άλλαξε τον ζήλο του για τον Θεό. Πρόσθεσε καύσιμο στη φωτιά. «Ο διάβολος προσπαθεί να με ληστέψει. Ο διάβολος προσπαθεί να μ' εμποδίσει.» Κι εργάστηκε με περισσότερο ζήλο. Προσευχήθηκε περισσότερο απ' ότι είχε ποτέ προσευχηθεί. Έλεγαν ότι κάθε νύχτα η φωνή του αντηχούσε μέσα στο δάσος: «Ω Θεέ, πότε θα θεραπευτεί η πληγή της αμαρτίας αυτού του κόσμου;»

Αγαπητέ Θεέ, όλοι οι ποιμένες μας αγωνιούν πώς θα προστεθούν ένα ή δύο μέλη! Ή αγωνιούν πώς θα αγοράσουν άλλο ένα λεωφορείο για να μεταφέρει τους ανθρώπους! Σας λέω ξανά, δεν μπορεί να υπάρξει αναζωπύρωση χωρίς πόνους γέννας.

«Θέλω ο γιος μου να καθίσει στα δεξιά Σου.» Λοιπόν, ορίστε η απάντησή Του.
«Και ακούσαντες οι δέκα, ηγανάκτησαν περί των δύο αδελφών. Ο δε Ιησούς προσκαλέσας αυτούς είπεν, Εξεύρετε ότι οι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτά, και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτά.
Ούτως όμως δεν θέλει είσθαι εν υμίν, αλλ' όστις θέλει να γείνη μέγας εν υμίν, ας ήναι υπηρέτης υμών.
Και όστις θέλει να ήναι πρώτος εν υμίν, ας ήναι δούλος υμών?» (Ματθ. 20/κ':24-27)

Λοιπόν, αυτή είναι αλλαγή, έτσι δεν είναι; Ήθελαν να καθίσουν στα δεξιά Του. Εκείνος είπε: «Η οδός για τη βασιλεία Μου είναι:

Αν θέλεις να ανέβεις,
πρέπει να κατέβεις.
Αν υψώνεις τον εαυτό σου,
Εγώ θα σε ταπεινώσω.
Ταπεινώσου και θα υψωθείς.
Σώσε τη ζωή σου, θα τη χάσεις.
Χάσε τη ζωή σου, θα τη σώσεις.
Είναι αντίστροφη λογική.

«Καθώς ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε δια να υπηρετηθή, αλλά δια να υπηρετήση, και να δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.» (εδ.28)

Όχι για να δώσει τη θεολογία του, όχι για να διακηρύξει: «Έχω εντολή από τον Πατέρα να σας διδάξω.»
Τους έδωσε ό,τι είχε.
Τους έδωσε την επί του Όρους Ομιλία.

Τους έδωσε απόδειξη ότι είχε εξουσία πάνω στην αμαρτία, τον θάνατο, την ασθένεια, τα δαιμόνια και πάνω στα πάντα.
Κι ακόμα έμεναν άπιστοι!
«Στενοχωριέμαι. Είμαι δεμένος. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα ακόμα.» Αυτό είπε στο κατά Λουκά κεφ. 12/ιβ'. «Δεν είμαι αποδεσμευμένος. Έχω βάπτισμα να βαπτισθώ. Πριν ήταν ο λόγος του Ιωάννη που σας ξάφνιασε όταν έλεγε: 'Όταν Εκείνος έλθει, θα σας βαπτίσει με Άγιο Πνεύμα και πυρ.», αλλά δεν το έκανε, όχι αμέσως. Είπε: «Έχω να περάσω από το θέλημα του Πατέρα. Το θέλημα του Πατέρα είναι η Γεσθημανή. Το θέλημα του Πατέρα είναι ο σταυρός. Το θέλημα του Πατέρα είναι να κατέβω κάτω στα βάθη, να αιχμαλωτίσω αιχμαλωσία και να δώσω χαρίσματα στους ανθρώπους.»

Όπως είπα, υπάρχουν δύο μεγάλοι λόγοι για τους οποίους δεν έχουμε ανα-ζωπύρωση.

Είμαστε ικανοποιημένοι ζώντας χωρίς αυτήν.
Κοστίζει πολύ.
Δεν θέλουμε ο Θεός να αναστατώσει το κατεστημένο μας.

Τη χριστιανική ζωή μπορείς να τη ζήσεις μόνο με έναν τρόπο και αυτός είναι ο τρόπος του Θεού. Και ο τρόπος του Θεού είναι ότι αφήνω τα πάντα και Τον ακο-λουθώ.
Ο τρόπος του Θεού είναι ότι εκείνη την ώρα, όταν νομίζω ότι θα έχω χαρά ή κάτι τέτοιο, ξαφνικά αυτό το ποτήρι γυρίζει σε ποτήρι πίκρας. Όταν νομίζω ότι «έ-φτασα» κάπου, ο Κύριος το κλείνει.
Σκεφτόμαστε: «Αν είχα τα προσόντα της Κυρίας Τάδε, θα ήμουν πραγματικός άγιος.»

«Αλλ' όστις θέλει να γείνη μέγας εν υμίν, ας ήναι υπηρέτης υμών. Και όστις θέλει να ήναι πρώτος εν υμίν, ας ήναι δούλος υμών. Καθώς ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε δια να υπηρετηθή, αλλά δια να υπηρετήση και να δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.» (εδ. 27-28)

Διάβαζα δύο σελίδες από τη ζωή της Marechale χθες. Μ' αρέσει να γυρίζω σ' αυτό το βιβλίο. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του ιδρυτή του Στρατού Σωτηρίας. Ακό-μα κι όταν ήταν 85 ετών μπορούσε να κηρύττει σαν καταιγίδα.
«Μία νύκτα», είπε, «πήγα στις Βρυξέλλες. Πήγα σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο γεμάτο αντίκες και ακριβά αντικείμενα. Ήταν πολύ όμορφο. Ανήκε σ' έναν Χριστιανό. Παρατήρησα ένα γλυκό κορίτσι εκεί γύρω στις 9 κάθε πρωί να βγαίνει από τα καταλύματα των υπηρετών και να ακτινοβολεί. Μια μέρα της είπα.
«Γλυκιά μου, θέλω να σου κάνω μία ερώτηση. Παρατήρησα τα τελευταία πρωινά, ενώ παίρνω το πρωινό μου, μετά που βγαίνεις από τα καταλύματα των υπηρετών, ακτινοβολείς τόσο πολύ!
Απάντησε: «Ξεκινώ στις 5 το πρωί.»
«Στις 5 το πρωί;! Μέχρι ποια ώρα;»
«Το πρωινό είναι στις 8. Συνήθως ανάβω την τελευταία φωτιά γύρω στις 7 και μισή.»
«Πώς το κάνεις;»
«Απλά γονατίζω μπροστά του. Σκουπίζω όλες τις στάχτες σε μια μεριά. Τις βάζω μέσα σε ένα κουβά. Παίρνω λίγο χαρτί και λίγο προσάναμμα. (Κι αλήθεια να μαζεύεις κάρβουνο για να βάλεις φωτιά είναι δουλειά!) Πηγαίνω σ' εκείνο το δωμάτιο κι ανάβω τη φωτιά. Πάω στο επόμενο και μετά στο επόμενο. Επιστρέφω και το πρώτο έχει σβήσει, έτσι το κάνω από την αρχή. Τελικά πηγαίνω για το πρωινό ένα ή δύο λεπτά πριν τις 8. Άναψα τις 12 φωτιές μου.»
«Δεν σε πιάνει ανυπομονησία;»
«Όχι.»
«Είπες ότι οι φωτιές έσβηναν;»
«Ναι, συχνά σβήνουν.»
«Σηκώνεσαι νωρίς για να μελετήσεις και να προσευχηθείς;»
«Όχι», είπε, «Όχι πολύ νωρίς.»
«Και πώς διατηρείς την πνευματική σου ζωή;»
Είπε: «Κάθε φορά που ανάβω μία φωτιά, λέω, Ιησού, ενώ ανάβω αυτή τη φωτιά, άναψε μια φωτιά μέσα μου!»

Άναψε μια καινούρια φωτιά της αγάπης Σου μέσα μου αυτό το πρωί!
Άναψε μια φωτιά της αφιέρωσής Σου μέσα μου!»

Εδώ αυτό το πολύτιμο μικρό κορίτσι μιλά σε μία από τις πιο δυναμικές γυναίκες στον κόσμο. Μία γυναίκα που στα 21 της πήγε στο Παρίσι και γύρισε την πόλη ανάποδα κηρύττοντας σε όλες τις πόρνες. Η βασίλισσα του υπόκοσμου ήταν εκεί. Άνθρωποι ήρθαν από τη Σορβόνη, οι μεγαλύτεροι διανοούμενοι με τις μακριές γενειάδες τους και τις πίπες τους και την άκουσαν. Κι όμως η Marechale είπε ότι αυτή η μικρή κοπέλα με δίδαξε πιο πολύ κι από τα περισσότερα κηρύγματα που έχω ποτέ ακούσει.

Έπρεπε να ανάψει τη φωτιά, να έχει πνευμόνια να φυσήξει για να αρπάξουν αυτά τα πράγματα και να προσπαθήσει να τα κάνει να ανάβουν. Είπε: «Σε κάθε τζάκι ποτέ δεν έχασα ούτε ένα πρωινό να μην πω, 'Κύριε, όπως ανάβω αυτή τη φωτιά, άναψε τη φωτιά Σου μέσα μου, τη φωτιά της αγάπης για το θέλημά Σου, τη φωτιά της αγάπης? τη φωτιά της χαράς, τη φωτιά της ειρήνης, τη φωτιά των οικτιρμών.
Αν αυτή η φωτιά επέστρεφε στην Εκκλησία, θα αναποδογυρίζαμε την Αμερική σε έξι μήνες.

Τα δικά μας είναι όλα θεολογία. Έχουμε έναν άνθρωπο που πεθαίνει από την πείνα και του δίνουμε ένα βιβλίο μαγειρικής. Τον βοηθάει; Κοιτάζει στο βιβλίο μαγειρικής και βλέπει ένα πιάτο με πατάτες, μοσχάρι κτλ. Τι κάνεις; Τον βασανί-ζεις! Λες: «Ω, ελπίζω μια μέρα να μπορέσεις να έρθεις στο σπίτι μας. Θα έχουμε αυτό το πιάτο, αυτό το μοσχάρι, αυτή τη γαλοπούλα και κάτι άλλο.» Κι αυτός ο φτωχός άνθρωπος παραμένει φοβερά πεινασμένος! Του δίνουμε μια εικόνα, αλλά δεν του δίνουμε τα αγαθά! Στη μέση εκκλησία την Κυριακή το πρωί σου δίνουν το μενού, αλλά ποτέ δεν σου δίνουν το γεύμα. Δίνουν ένα σχεδιάγραμμα της θεολογίας. «Αυτή είναι η πολύτιμη διδασκαλία μας.» Έτσι οι περισσότεροι άνθρωποι θα απαγγέλλουν διδασκαλία στην κόλαση.

Όπως είπα πιο πριν, αν πεις «όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εν τω ονόματί Του.», αν ο ζωντανός Χριστός είναι στη συνάθροισή σας, πώς μπορείτε να έχετε μια νεκρή συνάθροιση στο όνομα του Θεού;! Είναι εντελώς αδύνατον!
Θυμάμαι μια φορά που μιλούσα στο Carnegie Hall με την δεσπονίδα Κούλμαν. Μιλούσαμε για την Εκκλησία, όπως είναι και κάποια άλλα πράγματα. Είπε: «Μιλούσα με κάποιους νεαρούς φοιτητές την προηγούμενη μέρα. Είπαν: 'Πηγαί-νουμε σε μια συγκεκριμένη εκκλησία. Έχουμε έναν θαυμάσιο ποιμένα και μια υπέροχη χορωδία κι είναι και μεγάλος δάσκαλος, αλλά δεν συμβαίνει ποτέ τίποτε. Ερχόμαστε να δούμε τη συνάθροισή σου και υπάρχει δύναμη του Θεού εκεί.'»

Ήμουν σε συναθροίσεις εκεί, όπου κύματα δύναμης γέμιζαν την αίθουσα! Όλων των ειδών τα θαύματα είχαν γίνει.
Τι λέει ο ποιμένας; Λέει: «Λοιπόν, φυσικά όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι, Αυτός είναι εν τω μέσω.» Ξέρετε τι τους είπα; Καλά λοιπόν, αφού είναι εν τω μέσω και πιστεύετε ότι είναι ο Ίδιος χθες, σήμερα και στους αιώνες, γιατί δεν κάνει εν τω μέσω «εδώ» αυτά που έκανε εν τω μέσω «εκεί»;

Προσπαθούμε να βγάλουμε τον Θεό έξω! Αυτός ο ποιμένας ήταν σε ένα σε-μινάριο (μάλλον σε ένα κοιμητήριο).1 Οι άμβωνες μας είναι γεμάτοι νεκρούς αν-θρώπους που κηρύττουν νεκρά κηρύγματα σε νεκρούς ανθρώπους. Θα έρθει όμως ένα ξύπνημα.

Τον Παντοδύναμο Θεό δεν Τον νοιάζει αν στείλει στην Αμερική χρεοκοπία. Δεν Τον νοιάζει αν θα πρέπει να σταθούμε σε ουρές για ψωμί. Δεν Τον νοιάζει αν τα αυτοκίνητά μας σκουριάσουν επειδή δεν θα έχουμε βενζίνη να βάλουμε. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί πολύ εύκολα.

Πάλι όμως, βλέπετε, είναι τόσο «ακριβό». Χρειάζεται περισσότερο από το πιστέψουμε στον Κύριο. Πρέπει να εμπιστευτούμε τον Κύριο. Χρειάζεται περισσό-τερο από το να έχουμε μια ευλογία, απλά επειδή νιώθουμε καλύτερα, επειδή νιώ-θουμε φουσκωμένοι ή ίσως παίρνουμε ένα χάρισμα ή κάτι.
Ξέρετε ότι έχω ανακαλύψει ότι όταν κάποιος παίρνει ένα χάρισμα του Πνεύματος, είναι πιο περήφανος μετά που παίρνει το χάρισμα απ' ότι ήταν πριν. Είναι περήφανος για το χάρισμα!

Η κατοίκηση του Αγίου Πνεύματος για μένα είναι το πιο μεγαλειώδες πράγμα σ' αυτή τη μεριά της αιωνιότητας.
Το Άγιο Πνεύμα παράγει άγιους ανθρώπους. Οι άγιοι άνθρωποι ζουν άγια ζωή που παράγει άγιους πατέρες και μητέρες. Εδώ λοιπόν είναι η ερώτηση. Απαντήστε τη μόνοι σας.

Θέλετε να πιείτε το ποτήρι που Εκείνος ήπιε;

Μεταξύ εδώ κι εκεί είναι μία Γεσθημανή, ένας σταυρός.

Υπήρχε ένας νεαρός το 1904 σε μια πόλη που ονομαζόταν Newcastle-Emlyn στην Ουαλία. Είχε περίπου 35 ανθρώπους στη συνάθροιση. Σήκωσε ψηλά τα μεγάλα χέρια του και προσευχήθηκε: «Λύγισέ μας, Κύριε και μετά σύντριψέ μας.» Λύγισέ μας. Λύγισε την Εκκλησία. Σύντριψε την Εκκλησία.
Μια νύχτα σε μια μεγάλη συνάθροιση με πάνω από 1200 ανθρώπους, ξαφνικά ο Θεός ήρθε πάνω του. Ο συγγραφέας το θέτει πολύ όμορφα, νομίζω, έως τρομακτικά. Εκείνος ο μεγάλος κήρυκας που αιχμαλώτιζε τα πλήθη κι έβαζε φωτιά στις πόλεις είχε μια Γεσθημανή δημοσίως.
Ξαφνικά κατέρρευσε στο έδαφος σαν κάποιος να τον είχε πολτοποιήσει κάτω. Δεν ήταν ωραίο θέαμα. Δεν ήταν επίδειξη. Ήταν μια προσωπική επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος. Αγωνιούσε. Βογκούσε. Υπέφερε. Κάποιοι άνθρωποι μπροστά είπαν: «Πάμε να τον βοηθήσουμε.» Και κάποιος άλλος είπε: «Μη βάλετε ούτε το δάκτυλό σας πάνω του.»

Όταν σηκώθηκε το πρόσωπό του ήταν μεταμορφωμένο σαν να ήθελε κάλυμμα. Από εκεί κινήθηκε σε μια νέα σφαίρα δύναμης, μία νέα σφαίρα εξουσίας.
Δεν θέλουμε να μαζέψουμε ανθρώπους και να τους κάνουμε να μετανοήσουν. Μόνο ο Θεός μπορεί να το κάνει αυτό.

Διαβάστε ξανά σήμερα τον Ιωήλ κεφ. 2/β'. Το απαγγέλουμε τόσο συχνά. «Θα εκχέει από του Πνεύματός Του επί πάσαν σάρκα.» Μα σταθείτε για ένα λεπτό! Το τίμημα είναι τεράστιο, να μείνουν όλη νύχτα μεταξύ της στοάς και του θυσιαστηρίου. Θα μ' άρεσε να δω καμιά σαρανταριά κήρυκες να συναθροίζονταν και να έμεναν μεταξύ της στοάς και του θυσιαστηρίου, δύο νύχτες τη βδομάδα για τις επόμενες τρεις βδομάδες με το Άγιο Πνεύμα να έρχεται πάνω τους. Όχι «μιλώντας με γλώσσες» με την έννοια που τόσοι πολλοί άνθρωποι νομίζουν, αλλά μιλώντας με μια γλώσσα που δεν έχουμε ποτέ ακούσει, τη γλώσσα των πόνων της γέννας.

Αυτό που έχετε δει στους Ρωμαίους κεφ. 8/η' είναι πέρα από τη γλώσσα.
Δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια.
Είναι ο Θεός, το Άγιο Πνεύμα που κράζει μέσα από μας.

Έκραζε μέσα στον Ιησού, γι' αυτό υπέφερε. Θέλετε να πείτε ότι δεν έκραξε; Φυσικά και έκραξε στη Γεσθημανή.
Πιστεύω ότι ο Ιησούς, τώρα κράζει στον ουρανό. Αν είναι ο Ίδιος χθες, σήμερα και στους αιώνες, δεν πιστεύετε ότι κράζει για την Εκκλησία όπως είναι σήμερα;

Είναι φτωχή και παράλογη;
Είναι χωρίς δύναμη, χωρίς ζωή, χωρίς εξουσία;

Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους μας δεν μπορούν να κρατήσουν νίκη για τον εαυτό τους, αλλά δεν πειράζει, εκβάλουν δαιμόνια.
Δεν μπορούμε να γκρεμίσουμε οχυρά.

Είμαι βέβαιος όμως ότι θα έρθει. Θα είναι μια μεγάλη αναστροφή. Δεν θα είναι μέσα στα δόγματα απ' όσο αντιλαμβάνομαι. Ω, είναι ωραίο να διαβάζεις το Εβρ. 13/ιγ':12 «Όθεν και ο Ιησούς δια να αγιάση, που σημαίνει να καθαρίσει, να οικοδομήσει, να απελευθερώσει, να μεταμορφώσει. Για να το κάνει αυτό «έξω της πύλης έπαθεν». Το επόμενο εδάφιο όμως λέει: «Ας εξερχώμεθα λοιπόν προς αυτόν έξω του στρατοπέδου.» Ας αποκοπούμε από οτιδήποτε έχει οργανωθεί, έχει φτιαχτεί και διευθύνεται από άνθρωπο.

Οι άνθρωποι λένε: «Ο Ράβενχιλλ είναι ριζοσπάστης. Μη δίνετε σημασία σ' αυτά που λέει. Ξέρετε, δεν έχει κάλυμμα.» Λοιπόν δεν το ήξερα αυτό. Ω τάλας εγώ! Γυρνάω όλο τον κόσμο τα τελευταία 50 χρόνια χωρίς κάλυμμα! Δεν το ήξερα! Ο Κύριος όμως ήξερε ότι το είχα κι έτσι με κράτησε. Ποιος ήταν το κάλυμμα του Ιωάννη του Βαπτιστή; Οι άνθρωποι γνώριζαν όταν ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ήρθε. Δεν έκανε σημεία, ούτε τεράστια, ούτε θαύματα. Όταν όμως μιλούσε, τα λόγια του ήταν σαν φωτιά. Έκαιγαν τις καρδιές των ανθρώπων. Αν κάτι δεν καίει μέσα μου, γιατί να πρέπει να καίει μέσα σου; Δεν θα άκουγα έναν κήρυκα που δεν θα άναβε κάτι μέσα στην καρδιά μου.

Βλέπετε, έκανα πίσω από εκείνο το βρώμικο φλιτζάνι που είχε εκείνη η γυναίκα. Τότε επιτακτικά μου είπε: «Πιείτε το!» Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα έναν άντρα μέσα σε ένα κήπο να λέει: «Πατέρα, αυτό είναι το πιο ατιμωτικό πράγμα στην ιστορία του κόσμου. Αν είναι δυνατόν, παρακαλώ.» Ο Κύριος Τον άφησε να το κάνει. Ευαρεστούσε τον Κύριο να Τον δοκιμάζει.
Όταν ευαρεστεί τον Κύριο να σε δοκιμάζει , τι κάνεις; Χτυπάς την πόρτα κάποιου για βοήθεια; Τηλεφωνάς σε κάποιον; Καλείς την εκκλησία; Ή μένεις μόνος μαζί Του, που είναι ο μόνος που μπορεί να θεραπεύσει; Με Εκείνον που το βάλσαμο μόνο;

Βλέπετε ο Θεός δεν εκπαιδεύει προσκόπους. Εκπαιδεύει στρατιώτες!

«Ουδείς στρατευόμενος εμπλέκεται εις τας βιωτικάς υποθέσεις δια να αρέση εις τον στρατολογήσαντα.» (Β' Τιμ. 2/β':4)

Υπάρχει μία έξυπνη διαφήμιση που βλέπετε στην τηλεόραση και σε άλλα μέρη. Βλέπετε εκείνα τα έξυπνα αγόρια, αυτούς τους σπουδαστές των στρατιωτικών σχολών: «Ζητάμε μερικούς επιλεγμένους άντρες.» Ελάτε να γίνετε οι εκλεκτοί. Αυτό ακριβώς κάνει ο Θεός. «Σας έκλεξα και σας έχρισα».

Από τους δώδεκα εκλέγει τρεις: Τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη.
Οι άνθρωποι λένε ότι δεν πρέπει να είστε επιλεκτικοί. Ο Θεός είναι επιλεκτικός. Πάντοτε ήταν. Πάντοτε θα είναι.

Από τους τρεις διάλεξε τον ένα. Ο Θεός έχει μια διαδικασία. Δεν σου ζητά να πιεις το ποτήρι μια βδομάδα ή ένα μήνα μετά που θα σωθείς, αλλά βαθμιαία μετα-φέρεσαι σ' εκείνο τον χώρο και αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό είναι που θέλει Εκείνος.
Με θέλει να πάω στον σταυρό!

Και όχι μόνο να πάω σ' εκείνον, αλλά να ανέβω επάνω του!
«Ω, χαίρομαι που πέθανε για μένα.» Εσύ έχεις πεθάνει για Εκείνον; Δεν είναι δίκαιη ανταλλαγή;
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρό παιδί, ανακοίνωσαν ότι ερχόταν ένας Αμερικανός. Είχε γράψει έναν ύμνο, νομίζω έναν από τους πιο γλυκείς ύμνους που έχουν γραφτεί ποτέ και το έπαιξε για μας εκείνο το βράδυ.

Στον κόσμο της θλίψης
από τα φιλντισένια παλάτια
έκανε τον Σωτήρα να πάει
μόνο η μεγάλη αγάπη Του η αιώνια.

Οι φιλντισένιοι. άγγελοι Τον προσκυνούσαν, τα σεραφείμ Τον προσκυνούσαν. και οι άνθρωποι Τον έφτυναν. Είχε όλη τη δόξα του ουρανού, αλλά δεν είχε που να κοιμηθεί τη νύχτα. Θα χρειαζόταν μια αιωνιότητα να μας αποκαλυφθεί τι σήμαινε για τον Ιησού να έρθει. Ήπιε:
Το ποτήρι του χωρισμού από τον Πατέρα Του.
Το ποτήρι του χωρισμού από τη λατρεία, διότι λέει στους Εβραίους ότι έδωσε εντολή στους αγγέλους να Τον προσκυνούν2, οι άνθρωποι δεν Τον λάτρευσαν, Τον έφτυσαν!

Τα άφησε όλα με χαρά. Σήκωσε ένα σταυρό, δάρθηκε και κύλισε το αίμα Του.
Λατρεύω αυτό τον ύμνο που λέει: Η πίστη μου κοιτάζει ψηλά σε Σε. Γράφτη-κε στην παλιά Βόρεια Εκκλησία στο Boston Common. (Μια φορά κήρυξα εκεί και τους έβαλα να ψάλλουν αυτό τον ύμνο.) Η δεύτερη στροφή λέει:
«Ας μεταδοθεί η πλούσια χάρη Σου,
δύναμη στην αδύναμη καρδιά μου.
Ο ζήλος μου να αφυπνίσει.
Όπως Εσύ πέθανες για με,
έτσι να είναι και η αγάπη μου για Σε,
αγνή, θερμή κα σταθερή,
μια ζωντανή φωτιά!

Φαντάζεσαι τον Θεό να ήταν τόσο άστατος στη συμπεριφορά Του απέναντί σου όπως ήσουν Εσύ σ' Εκείνον; Τι θα γινόταν; Η μικρή υπηρέτρια λέει: «Βρίσκο-μαι στα γόνατα δυόμιση ώρες κάθε πρωί. Κάθε φορά που ανάβω εκείνο το σπίρτο, λέω: 'Κύριε, όπως ανάβω αυτή τη φωτιά, άναψε τη φωτιά Σου μέσα στην καρδιά μου, τη φωτιά του Πνεύματός σου, ω Θεέ!' Βρίσκομαι εδώ χρόνια. Πρέπει να έχω ανάψει εκατοντάδες κι εκατοντάδες φωτιές.»

Δεν βρισκόταν στα πρωινά γεύματα με όλους τους διάσημους. Ξυπνά το βαθύ χάραμα. Κουβαλά ένα βαρύ κουβά κάρβουνο. Καθαρίζει τις βρωμιές. Είναι μια ρουτίνα που δεν θα είχαν οι περισσότεροι άνθρωποι. Όμως το μετέτρεψε σε τελετή αφιέρωσης. Όταν ο διάβολος της λέει: «Θα μπορούσες να προσευχόσουν. Θα μπορούσες να κάνεις κάτι περισσότερο απ' αυτό.»

Λέει: «Θα έσκυβα εκεί μερικές μέρες. Απλά θα λάτρευα. Θα έβλεπα τις φλόγες ν' ανεβαίνουν και θα σκεφτόμουν τη θυσία που έγινε. Όχι, μην αισθάνεσαι οίκτο για μένα. Έχω μια θαυμάσια δουλειά! Με πληρώνουν για να προσεύχομαι! Με πληρώνουν για να συντηρώ τη ζωή της προσευχής μου!» Μακάρι να είχαμε περισσότερους ανθρώπους όπως αυτήν.
Πρόσεξε. Ίσως σου μιλήσει αυτή τη βδομάδα και σου ζητήσει να πιεις το ποτήρι; «Μπορείς να συμμεριστείς το βάπτισμά Μου;»
«Το βάπτισμά μου είναι ένα βάπτισμα θλίψης,
Βάπτισμα εγκατάλειψης,
Βάπτισμα πόνου,
Βάπτισμα μοναξιάς,
Βάπτισμα σκοταδιού.»
Αυτά είναι όλα συνδυασμένα.

Λοιπόν μπορείς να το πιεις; Ή προσπαθούμε να βρούμε δικαιολογίες; Το μόνο που ζητά είναι υπακοή. Η υπακοή είναι το κλειδί για τα πάντα.
Είναι σοβαρή δουλειά αυτή. Ο χρόνος φεύγει γρήγορα για όλους μας.
Η μεγαλύτερη αναζωπύρωση που σάρωσε την Αμερική δεν έγινε πάνω σε εξέδρα σταδίου. Δεν διαφημίστηκε. Δεν στηριζόταν οικονομικά. Δεν είχε πρώην αστέρια του κινηματογράφου και ποδοσφαιριστές. Ήταν στη συνηθισμένη διαδικασία μιας συνάθροισης που ο Τζόναθαν Έντουαρντς κήρυξε το κήρυγμά του, «Αμαρτωλοί στα χέρια ενός οργισμένου Θεού». Κανένας δεν είχε διαφημιστεί. Κανένας δεν προεξείχε.

Ο Ιησούς λέει: «Πώς μπορείτε να λάβετε την ευλογία του Θεού όταν λαμβάνετε τιμή ο ένας απ' τον άλλον;»

«Αυτός αντιτάσσεται στους υπερήφανους, είναι κοντά στους συντριμμένους στην καρδιά και σώζει τους ταπεινούς το πνεύμα.» Παρ. 3/γ':34, Ψαλμ. 34/λδ':18
Υπάρχουν πολλοί που λένε: «Κατέβα από το σταυρό σου και σώσε τον εαυ-τό σου.» Αν δεις κάποιον άλλο να σώζει το τομάρι του και τον ακολουθήσεις, θα χάσεις την ευλογία σου. Θα χάσεις την αμοιβή σου. Θα χάσεις τη δύναμή σου.
Κανένας δεν στάθηκε δίπλα στον Ιησού.

Ίσως κανένας να μη σταθεί πλάι σου.
Είναι μια μοναχική ζωή, αλλά είναι μια ένδοξη ζωή.

 



ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ


1 Λογοπαίγνιο στ' αγγλικά a seminary or a cemetery
2 Εβρ. 1/α':6


 

Copyright (C)1994 Leonard Ravenhill, Lindale, Texas, www.ravenhill.org

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
1 Samuel 17:1-18:4
John 8:21-30
Τρίτη
1 Samuel 18:5-19:24
John 8:31-59
Τετάρτη
1 Samuel 20:1-21:15
John 9:1-41
Πέμπτη
1 Samuel 22:1-23:29
John 10:1-21
Παρασκευή
1 Samuel 24:1-25:44
John 10:22-42
Σάββατο
1 Samuel 26:1-28:25
John 11:1-53
Κυριακή
1 Samuel 29:1-31:13
John 11:54-12:19
Every Day in the Word
www.esv.org