Είσαι πρόθυμος να πιείς το ποτήρι Του; (1)
Leonard Ravenhill
 
 
ΚΛΕΒΟΝΤΑΣ ΤΗ ΔΟΞΑ
«Πυρ ήλθον να βάλω εις την γην και τι θέλω, εάν ήδη ανήφθη; Βάπτισμα δε έχω να βαπτισθώ, και πώς στενοχωρούμαι εωσού εκτελεσθή;» Λουκ. 12/ιβ':49-50

Πηγαίνω σε συναθροίσεις για εβδομήντα χρόνια σ' ολόκληρο τον κόσμο. Πεντηκοστιανά συνέδρια, Μεθοδιστικά συνέδρια, όλων των ειδών τα συνέδρια. Έχω ακούσει να κηρύττεται το βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος, νομίζω με πενήντα διαφορετικούς τρόπους. Στα εβδομήντα χρόνια δεν άκουσα ποτέ κάποιον να κη-ρύττει αυτά τα εδάφια όπου ο Ιησούς μιλώντας ο Ίδιος λέει: «Έχω ένα βάπτισμα.»

Ο Τσαρλς Ουέσλεϊ μας έδωσε αυτό τον χαριτωμένο παιδικό ύμνο:

«Ευγενικέ Ιησού, γλυκέ και πράε,
Επισκέψου το μικρό παιδάκι.»

Μερικοί άνθρωποι ποτέ δεν προσπερνούν το «Ευγενικέ Ιησού». Ο Ιησούς όμως είναι συνδεδεμένος με τη φωτιά. Την επόμενη φορά που θα έρθει, λέει στη Β' Θεσσαλονικείς 1/α':7, ότι θα έρθει με αγγέλους εν πυρί φλογός, με χιλιάδες απ' αυτούς!

Εδώ λέει σ' αυτούς τους μαθητές: «Θα έρθω να φέρω φωτιά πάνω στη γη.» Ξανά το σύμβολο της εκκλησίας είναι η φωτιά. Την προηγούμενη Κυριακή το βράδυ κήρυττα σε μια μεγάλη εκκλησία με ένα μεγάλο σταυρό για τον Ιησού και ένα για τους ληστές. Τους υπενθύμισα: «Ο σταυρός δεν είναι σύμβολο του Χριστιανισμού. Το σύμβολο του Χριστιανισμού είναι η γλώσσα του πυρός που επικάθισε στο κεφάλι του καθένα απ' αυτούς.»

ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΥΡ ΚΑΤΑΝΑΛΙΣΚΟΝ

Ο Ουέσλεϊ έγραψε ένα θαυμάσιο ύμνο πάνω σ' αυτό. Λέει:

«Κοίτα πως μια μεγάλη φλόγα ανάβει
που ξεκινά από της χάρης τη σπίθα
Η αγάπη του Ιησού τα έθνη ανάβει
και τα βασίλεια κάνει να καίγονται.
Ήρθε να φέρει φωτιά στη γη,
που ξεκινά από μερικές καρδιές.
Ω να άρπαζαν όλοι απ' τη φλόγα αυτή,
να γίνονταν μέρος του ένδοξου παράδεισου.
Όταν στην αρχή άρχισε το έργο,
μικρή κι αδύνατη η φλόγα.
Γοργά τρέχει τώρα ο λόγος
κι αυτή εξαπλώνεται.
Απλώνεται κι αυξάνει όλο και πιο πολύ
για να κυριαρχήσει με δύναμη
Γκρεμίζει τα οχυρά της αμαρτίας
και σείει τις πύλες της κόλασης.
Γιοι του Θεού, δοξάστε τον Σωτήρα σας.
Εκείνος άνοιξε διάπλατα τη θύρα.
Έδωσε τον λόγο της χάρης.
Ο λόγος του Ιησού δοξάζεται.
Δεν είδατε τη νεφέλη να υψώνεται,
μικρή σαν ανθρώπου χέρι;
Τώρα απλώνεται στους ουρανούς,
πάνω απ' όλη τη διψασμένη γη.»

Βλέπετε την κεντρική ιδέα; Μια σπίθα ξεκινά και βαθμιαία αυξάνεται για να πιάσει ολόκληρο τον κόσμο. Ο Ουέσλεϊ το έγραψε αυτό το 1776, νομίζω και προφητικά:

«Απλώνεται κι αυξάνει όλο και πιο πολύ
για να κυριαρχήσει με δύναμη.»

Συνήθως όταν ένα πράγμα εξαπλώνεται, υπάρχει μια εξασθένηση. Όταν όμως η Εκκλησία εξαπλώνεται αληθινά, υπάρχει ενδυνάμωση.
Ο Θεός ποτέ δεν σχεδίασε αποτυχίες για μας.
Πόσο στενοχωριέμαι μέχρι να το δω να εκτελείται!

Τώρα θα ήθελα να το επιβεβαιώσω αυτό από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου 20/κ':17-22.

«Και αναβαίνων ο Ιησούς εις Ιεροσόλυμα, παρέλαβεν τους δώδεκα μαθητάς κατ' ιδίαν εν τη οδώ, και είπε προς αυτούς, Ιδού, αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θέλει παραδοθεί εις τους αρχιερείς και γραμματείς, και θέλουσι καταδικάσει αυτόν εις θάνατον, Και θέλουσι παραδώσει αυτόν εις τα έθνη δια να εμπαίξωσι και μαστιγώσωσι και σταυρώσωσι? και τη τρίτη ημέρα θέλει αναστηθεί.
Τότε προσήλθε προς αυτόν η μήτηρ των υιών του Ζεβεδαίου μετά των υιών αυτής, προσκυνούσα και ζητούσα τι παρ' αυτού.
Ο δε είπε προς αυτήν, Τι θέλεις; Λέγει προς αυτόν, Ειπέ να καθίσωσιν ούτοι οι δύο υιοί μου, εις εκ δεξιών σου και εις εξ αριστερών εν τη βασιλεία σου.
Αποκριθείς δε ο Ιησούς, είπε, Δεν εξεύρετε τι ζητείτε, δύνασθε να πίητε το ποτήριον, το οποίον εγώ μέλλω να πίω, και να βαπτισθήτε το βάπτισμα, το οποίον εγώ βαπτίζομαι; Λέγουσι προς αυτόν, Δυνάμεθα.»

Ζήτησε κάτι μεγάλο. Στα άλλα Ευαγγέλια λέει ότι εκείνοι το ζήτησαν, δηλ. ο Ιωάννης και ο αδελφός του. Εδώ λέει ότι η μητέρα τους το ζήτησε. Φαντάζομαι ότι υπήρχε συναίνεση σ' αυτό. Το είχαν συμφωνήσει μαζί. Πίστευαν ότι ο Ιησούς θα αποκτούσε ένα βασίλειο. Ήθελαν να καθίσουν στα δεξιά και τα αριστερά του, όταν θα έμπαινε στη βασιλεία Του. Παρατηρήστε όμως ότι έρχονταν λατρεύοντας Τον.
Ακόμα και στη λατρεία τους υπήρχε κάποιο αίτημα. Δεν ήταν καθαροί. Είχαν ένα κρυφό κίνητρο.
Προσπαθούσαν να παζαρέψουν μαζί Του.
Ο Ιησούς όμως τους απάντησε και τους είπε:

«Δεν εξεύρετε τι ζητείτε. Δύνασθε να πίητε το ποτήριον το οποίον εγώ μέλλω να πιω και να βαπτισθήτε το βάπτισμα το οποίον εγώ βαπτίζομαι;» (εδ.22)

Στο κατά Λουκά τώρα κεφ. 12/ιβ':49 είπε: «Πυρ ήλθον να βάλω εις την γην.» Τι Τον εμπόδιζε από το να τους δώσει τη φωτιά εκείνη τη στιγμή;

Ένα βάπτισμα.
Ένα βάπτισμα θλίψης.
Ένα βάπτισμα αγωνίας.
Ένα βάπτισμα που ονομάζουμε Γεσθημανή.

Βλέπετε, δεν υπάρχει κανένα μέρος σ' ολόκληρο τον μακρινό κόσμο που να μπορείς να θέσεις το Ανώγειο πριν τον Σταυρό. Ο Σταυρός προηγείται του Ανωγείου, αλλά προσπαθούμε να τα αντιστρέψουμε.
Πολύ συχνά ζητάμε από ανθρώπους να μείνουν στο Ανώγειο, ενώ δεν έχουν ποτέ γονατίσει στον Σταυρό. Παίρνουν μια λάθος εμπειρία, η οποία εξατμίζεται. Αποφεύγουμε ηθελημένα τον Σταυρό.

«Βάπτισμα έχω να βαπτισθώ. Θέλω όμως να σας δώσω μια φωτιά που θα αλλάξει την ξεπεσμένη φύση σας.
Θα σας ντύσει με δύναμη.
Θα σας δώσει ενέργεια.
Θα σας δώσει ζωή.»

Λέει: Θέλω να το κάνω αυτό «και πώς στενοχωρούμαι εωσού εκτελεσθή. Μακάρι να μπορούσε να εκτελεστεί, όμως δεν μπορεί να γίνει ακόμα.»
Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι ο Θεός βρίσκεται κοντά μόνο για να μας βοηθά. Έχουμε έναν μεγάλο Θεό κοινής ωφέλειας, νομίζουν. Προσεύχεσαι και κάνει αυτό! Προσεύχεσαι και κάνει εκείνο! Προσεύχεσαι και σου στέλνει χρήματα. Προσεύχεσαι και σε βγάζει από το στρίμωγμα. Δεν είναι κάποιος που λατρεύεις με μια άφωνη λατρεία, αλλά ένας Θεός κοινής ωφέλειας! Και κάποιοι στην τηλεόραση το προωθούν αυτό στο μέγιστο.
Ας επιστρέψουμε στο κατά Ματθ. Κεφ. 20/κ' :

«Τι θέλεις; Λέγει προς αυτόν, Ειπέ να καθίσωσιν ούτοι οι δύο υιοί μου, εις εκ δεξιών σου και εις εξ αριστερών εν τη βασιλεία σου. Αποκριθείς δε ο Ιησούς, είπε, Δεν εξεύρετε τι ζητείτε? δύνασθε να πίητε το ποτήριον, το οποίον εγώ μέλλω να πίω, και να βαπτισθήτε το βάπτισμα, το οποίον εγώ βαπτίζομαι; Λέγουσι προς αυτόν, Δυνάμεθα.»

Έτσι τους έπιασε από τον λόγο τους.
«Θέλω οι γιοι μου να μπουν στη βασιλεία Σου και να καθίσουν στα δεξιά και στα αριστερά Σου.» Υπάρχει μόνος ένας δρόμος για να μπεις στη βασιλεία: μέσα από τον θάνατο.

«Δεν ξέρετε τι ζητάτε. Μπορείτε; Ναι, μπορούμε να πιούμε το ποτήρι.»
Εντάξει, κυρία μου. Αναρωτιέμαι αν ζούσε όταν ο γιος της πέθανε τόσο βάναυσα. Και ο Ιάκωβος, ο αδελφός του Ιωάννη σκοτώθηκε με μάχαιρα. (Πραξ. 12/ιβ':2)
Ήταν ο Ηρώδης ο Αγρίππας, εγγονός του Ηρώδη του Μεγάλου, ένας τρομερός χασάπης. Ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να συνδεθεί με τον Φαραώ που σκότωσε όλα τα μωρά τον Ισραηλιτών στην Αίγυπτο, ένας αρχαίος Χίτλερ.
Ο Ιερεμίας είχε τη μεγαλύτερη πάλη από κάθε άλλον αρχαίο προφήτη. Αμέσως από τότε που σηκώθηκε, μπήκε στη μάχη. Πάλευε ακόμα κι όταν πέθαινε. Ποιο ήταν το μυστικό της δύναμής Του; Είναι προφανές, το αναφέρει: «Η φωτιά σου καίγεται μέσα στην καρδιά μου.»

Ξέρετε ότι αναφέρει τη φωτιά σαράντα μία φορές; Τον έβαλαν μέσα σε ένα λάκκο, αλλά αυτό δεν έσβησε τη φωτιά από μέσα του.
Υπάρχει ένας ύμνος με ένα εδάφιο που λέει:

«Ύδατα δεν μπορούν να σβήσουν αυτήν,
Η πλημμύρα δεν μπορεί ποτέ να στερέψει,
Η ύλη δεν μπορεί να αγοράσει αυτήν,
Ανεκτίμητο στεφάνι η αγάπη.
Ω η θαυμαστή ιστορία, το θείο μυστήριο,
Εγώ είμαι του αγαπητού μου
Κι ο αγαπητός μου εμού.»

Η φωτιά είναι άσβεστη.
Η φωτιά της κόλασης είναι άσβεστη.
Η φωτιά του Αγίου Πνεύματος είναι άσβεστη.
Ξέρω ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις για τη δεύτερη ευλογία. Σας προκαλώ να βρείτε έναν άνθρωπο που έγραψε ιστορία στη βασιλεία του Θεού, που δεν είχε μια δεύτερη κρίση κάπου μετά που αναγεννήθηκε από το Πνεύμα του Θεού.

Ένας από τους Κουακέρους είπε ότι ανακάλυψε κάτι μέσα του που δεν κρατούσε την ειρήνη. Ήθελε να απαλλαγεί απ' αυτό το πράγμα που βρισκόταν μέσα του που πάντα τον αναστάτωνε.

Ο Ουίλλιαμ Μπουθ είπε: «Ανακάλυψα ότι είχα κάνει πίσω και χαλάρωνα σταδιακά μέχρι που μια μέρα ήρθε το Άγιο Πνεύμα στην πληρότητά Του.» Τότε έγραψε αυτό τον υπέροχο ύμνο για μάχη, που η σημερινή εκκλησία δεν γνωρίζει.
Ο Στρατός Σωτηρίας ήταν ένας οργανισμός φτωχός που πήγε σε 70 χώρες σε 90 χρόνια. Όχι 70 πόλεις, αλλά 70 χώρες! Άντρες και γυναίκες άφηναν τα κάστρα τους στην Αγγλία. Καθηγητές Πανεπιστημίου άφηναν τη δουλειά τους. Γιατί; Διότι μπορούσαν να δουν εκείνη τη φωτιά τόσο καθαρά όσο μπορούσε ο Ισραήλ να δει τη στήλη πυρός τη νύχτα. Το Άγιο Πνεύμα ήταν εκεί: Και ο γερο-Ουίλλιαμ τους είχε να παρελαύνουν τη νύχτα στους δρόμους και να ψάλλουν:

«Εσύ Χριστέ, η φλόγα καθαρισμού που καίει,
στείλε τη φωτιά!
Σήμερα διεκδικούμε το δώρο που αγόρασες με το αίμα?
στείλε τη φωτιά!
Κοίταξε κάτω και δες αυτό τον στρατό που περιμένει.
Δώσε μας το Άγιο Πνεύμα που υποσχέθηκες.
Θέλουμε άλλη μία Πεντηκοστή.»
Δεν είμαι σίγουρος ότι το θέλουμε. Το χρειαζόμαστε! Βλέπετε, το αντικείμενο που βρίσκεται ανάμεσα στο σημείο που είσαι τώρα και σ' αυτό το βάπτισμα του πυρός είναι ένα «ποτήριο».

Ο Ιησούς της είπε:
«Δεν εξεύρετε τι ζητείτε. Δύνασθε να πίητε το ποτήριον το οποίον εγώ μέλλω να πιω και να βαπτισθήτε το βάπτισμα το οποίον εγώ βαπτίζομαι.»
Είχε βαπτιστεί στον Ιορδάνη, αλλά δεν μιλούσε γι' αυτό. Ο άνθρωπος που Τον εισήγαγε στον κόσμο είπε: «Εγώ σας βαπτίζω εν ύδατι.» Εκείνο το βάπτισμα ήταν εξωτερικό. Όταν Εκείνος έλθει, θα κάνει κάτι εσωτερικό. «Θα σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί.»

Δεν μπορείς να τα ξεχωρίσεις αυτά. Ο Θεός είναι πυρ καταναλίσκον.
Θα σε βαπτίσει με το πυρ του Αγίου Πνεύματος.
Βλέπετε όμως, ότι υπάρχει κάτι μεταξύ του εδώ και του εκεί.
Η Εκκλησία ποτέ δεν είχε περισσότερο εξοπλισμό απ' ότι έχει τώρα, αλλά.

Ποτέ δεν είχε λιγότερη δύναμη!
Ποτέ δεν είχε λιγότερο χρίσμα.
Ποτέ δεν είχε λιγότερο από το υπερφυσικό
Ποτέ δεν είχε λιγότερο από τον Παντοδύναμο Θεό.

Όπως έχω πει παλιότερα,
Πότε ήταν η τελευταία φορά που βγήκες πατώντας στα νύχια των ποδιών από την εκκλησία Κυριακή πρωί με κομμένη την ανάσα, αποσβολωμένος από το δέος της μεγαλοσύνης του Θεού, της δόξας του Θεού, της παντοδυναμίας του Θεού;
«Δεν εξεύρετε τι ζητείτε.» Αναρωτιέμαι πόσο συχνά μας το λέει ο Θεός αυτό σε μας.

Όπως έχω πει πολλές φορές και λέω ιδιωτικά στις προσευχές μου ότι δεν θέλω να πάω στο θρόνο της κρίσης να με κοιτούν ίσως τρισεκατομμύρια μάτια, να με βλέπουν να έρχομαι επάνω για να κριθώ και ο Θεός να μου πει εκείνη την ημέ-ρα: «Γιε μου, είχα πολλά πράγματα να σου πω, αλλά δεν μπορούσες να τα αντέ-ξεις.»
Πότε θα γίνουμε σοβαροί παίρνοντας σοβαρά το θέμα της αναζωπύρωσης;
«Δύνασθε να πίητε το ποτήριον το οποίον εγώ μέλλω να πιω και να βαπτισθήτε το βάπτισμα το οποίον εγώ βαπτίζομαι;»
Τι είναι το ποτήριον;

Ας πεταχτούμε στο κεφ. 26/κς' του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Εδώ είναι το βάπτισμα για σας.

«Και προχωρήσας ολίγον, έπεσεν επί πρόσωπον αυτού, προσευχόμενος και λέγων, Πάτερ μου, εάν ήναι δυνατόν, ας παρέλθη απ' εμού το ποτήριον τούτο, πλην ουχί ως εγώ θέλω, αλλ' ως συ.
Και έρχεται προς τους μαθητάς, και ευρίσκει αυ-τούς κοιμωμένους, και λέγει προς τον Πέτρον, Ούτω, δεν ηδυνήθητε μίαν ώραν να αγρυπνήσητε μετ' εμού;
Αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, δια να μη εισέλθητε εις πειρασμόν? το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής.
Πάλιν εκ δευτέρου υπήγε και προσευχήθη, λέγων, Πάτερ μου, εάν δεν ήναι δυνατόν τούτο το ποτήριον να παρέλθη απ' εμού, χωρίς να πίω αυτό, γεννηθήτω το θέλημά σου.» (Ματθ. 26/κς':39-42)

Τι ήταν το ποτήριον;
Λοιπόν θα σας πω ένα συστατικό που είχε. Είχε προδοσία μέσα του.

Οι άνθρωποι που είχαν ορκιστεί πίστη σ' Εκείνον, όταν ήρθε μια κρίση, Τον εγκατέλειψαν. Μπορεί Εκείνος να πιει από το ποτήριο; Τι υπάρχει μέσα στο ποτή-ριο;
Πιστεύω ότι μέσα σ' εκείνο το ποτήρι υπήρχε:
Εσωτερικός πόνος, διανοητικός πόνος και πνευματικός πόνος.
Θέλεις να πιεις το ποτήρι;
Είμαι ευθύς, λέει. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα τώρα. Υπάρχει ένα βάπτισμα μέσα από το οποίο πρέπει να πάω.

Το Άγιο Πνεύμα δεν μπορεί να κατέβει, αν Εγώ δεν ανεβώ. Δεν μπορώ να ανεβώ, αν δεν έχω κάνει το θέλημα του Πατέρα. Κι έτσι περνά την αγωνία της Γεσθημανής. Περνά μέσα από τη μοναξιά. Ήπιε κι αυτό το ποτήρι.
Λέω ότι ήταν εσωτερικό γιατί στον Ησαία 53/νγ':11 λέει ότι θα δει τους καρπούς του πόνου της ψυχής αυτού. Δεν είναι αυτό εσωτερικό; Εγκαταλειμμένος από τους άλλους στην πιο σκοτεινή ώρα, όχι μόνο από τους ανθρώπους, αλλά κι από τον Θεό.

Μπορείς να πιεις εκείνο το ποτήρι;
Θέλεις να πονέσει η ψυχή σου;

Βλέπετε, αυτό που οι άνθρωποι ζητούν σήμερα είναι μία ανώδυνη Πεντηκοστή.

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.

Τι έγινε αμέσως μετά την Πεντηκοστή; Ευημέρησαν; Ναι; Όχι! Πήγαν φυλακή! Δεν ήταν ευημερία, ήταν φυλακή, πόνος, στέρηση και διωγμός.
Ο Ιησούς συνεχίζει και λέει στο κατά Ματθ. 6/ς':19.

«Μη θησαυρίζετε εις εαυτούς θησαυρούς επί της γης όπου σκώληξ και σκωρία αφανίζει και όπου κλέπται διατρυπούσι και κλέπτουσιν.»

Υπάρχουν πολλοί πλούσιοι Χριστιανοί που θα πάνε στον ουρανό φτωχοί. Και υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί που είναι σχεδόν πένητες, ζώντας στη φτώχεια που θα είναι πολυεκατομμυριούχοι όταν θα μπουν στην αιωνιότητα.
Διαβάζουμε κι αλλού ότι αν πρόκειται ν' ακολουθήσεις τον Κύριο, αυτό σημαίνει διχασμός στην οικογένεια. Ο πατέρας σου και η μητέρα σου θα σε μισήσουν. Ο Ιησούς ήρθε στο μέρος εκείνο που οι αδελφοί του είπαν: «Είναι παράφρων.»
Οι άνθρωποι λένε: «Θέλω να είμαι σαν τον Ιησού.» Λοιπόν, το αμφιβάλλω.
Θέλεις να σε πετάξει έξω η οικογένειά σου επειδή αγαπάς τον Θεό;
Θέλεις να είσαι τόσο αληθινός στον Θεό που να έρθει ένας Θωμάς και να σε αμφισβητήσει;
Ένας Ιούδας να σε πουλήσει;
Θέλεις πραγματικά να είσαι σαν τον Ιησού;
Εντάξει τότε γιατί δεν το κάνεις πράξη;
Γιατί δεν κάνεις σαράντα μέρες και νύχτα νηστεία; Ξέχασε όλες τις τυπικότητες. Κάνουμε τέτοιες απερίσκεπτες υποσχέσεις όταν η θερμοκρασία φτάνει στα ύψη σε μια συνάθροιση.
Σας λέω ο πόνος είναι εσωτερικός.

«Θέλει ιδεί τους καρπούς του πόνου της ψυχής αυτού και θέλει χορτασθεί.» (Ησα. 53/νγ':11)

Είμαι σίγουρος ότι δεν ήταν μόνο εσωτερικός, ήταν και διανοητικός ο πόνος. Είμαι σίγουρος ότι υπήρχε σωματικός πόνος. Λέει στον Ησα. 50/ν':6, «Τον νώτον μου έδωσα εις τους μαστιγούντας.» Εμείς δεν το κάνουμε αυτό. Εμείς αντιμαχόμαστε. Δεν μας αρέσει κάποιος να μας κομματιάζει, να μας περιφρονεί, να μας γελοιοποιεί, να μας ταπεινώνει, να μη μας λέει την αλήθεια. Εκείνος τα έπαθε όλα αυτά στο μέγιστο! Όμως ποτέ δεν γόγγυξε, ούτε μια φορά. Όταν έφτασε στην αγωνία του σταυρού, λέει ότι άνθρωποι ξεστόμισαν το εξής: Αν ο Θεός είναι ο Πατέρας Σου, τότε ας Σε ελευθερώσει.»
Σας ξαναλέω ότι η συνεχής πρόκληση ενός Χριστιανού είναι «Κατέβα από το σταυρό και σώσε τον εαυτό σου.» Έκανες μια απόφαση σε μια ιεραποστολική συνάθροιση: «Θα δίνω περισσότερα χρήματα για τις ιεραποστολές.» Μετά κάτι συνέβη και οπισθοχώρησες.
«Θ' αφιερώνω περισσότερο χρόνο με τον Θεό.» Δεν το έκανες.

Πριν επικαλεστεί ο Ηλίας για φωτιά, ξανάχτισε το παλιό θυσιαστήριο. Εμείς δεν θέλουμε να πηγαίνουμε πίσω στα παλιά θυσιαστήρια, στις παλιές υποσχέσεις, στις παλιές αφιερώσεις. Πάντα προσπαθούμε να κάνουμε νέα πράγματα. Ο Θεός γνωρίζει ότι όλα θα ανατραπούν σε μερικές βδομάδες!

Ο Χριστιανισμός δεν έχει ζυγιστεί στην πλάστιγγα και να βρεθεί ελλιπής. Δοκιμάζεται, φαίνεται σκληρός και απορρίπτεται! Είναι πολύ δύσκολο. Δεν υπάρχει υπηρεσία μερικής απασχόλησης. «Άφησε τα όλα και ακολούθησε με.»
Περπατούσα στο δρόμο στο Oldham, το οποίο είναι 9 μίλια έξω από το Μά-ντσεστερ. Ήμουν περίπου 20 ετών. Ποίμαινα τη μεγαλύτερη εκκλησία στην πόλη. Στην πραγματικότητα ήταν η μεγαλύτερη εκκλησία του Αγιασμού στην Αγγλία. Μια μέρα περπατούσα στο δρόμο. Καθώς περνούσα από ένα σπίτι, μια γυναίκα άνοιξε την πόρτα.
«Γεια σας! Είστε ο ποιμένας στο Tabernacle. Έρχομαι συχνά στην εκκλησία σας. Κάθομαι στις πίσω θέσεις. Είμαι πολύ φτωχή. Δεν μπορώ να δώσω τίποτα όταν περνά η προσφορά, αλλά θα ήθελα να κάνω κάτι για σας. Θα έρθετε στο σπίτι μου να πιείτε ένα φλιτζάνι τσάι;»

Λοιπόν, συνήθως και φυσικά θέλω τσάι κι έτσι είπα: «Ναι.» Μπήκα μέσα και, Χριστέ μου, αυτό το σπίτι μύριζε. Μπήκα εκεί μέσα κι εκείνη είχε νύχια γεμάτα βρωμιά. Ο νεροχύτης ήταν γεμάτος με άπλυτα πιάτα. Υπήρχε ένα πιάτο με λίγο παλιό μπέικον καλυμμένο με μούχλα. Έφτασε στο νεροχύτη σε μια στοίβα από φλιτζάνια και πήρε ένα. Ξέρετε, το τσάι είχε ξεραθεί απ' έξω. Ω έλεος! Φαινόταν σαν να υπήρχαν εκατοντάδες μικρόβια στον πάτο, ξερά, βρώμικα, χαλασμένα πα-λιά φύλλα τσαγιού. Στην πραγματικότητα, ορισμένα ήταν μουχλιασμένα.
«Λοιπόν τώρα», είπε, «θα σας φτιάξω ένα φλιτζάνι τσάι.»
Είπα: «Εντάξει.»
Έχυσε το τσάι μέσα στο φλιτζάνι. Ήταν μαύρο σαν τα παπούτσια μου και δεν μ' αρέσει το μαύρο τσάι.

«Θέλετε κρέμα;» «Ναι.» «Α, δεν έχω.»
«Θέλετε ζάχαρη;» «Ναι.» «Α, δεν έχω.»
Με αυτό το βρώμικο χέρι που έτρεμε, είδα αυτό το μαύρο πράγμα που υποτίθεται ότι ήταν τσάι, κρύο σαν πάγος. Δίστασα. Ένιωσα να πάω να το χύσω. Ήξερα όμως ότι βρισκόμουν σε δοκιμασία. Κρατούσε το φλιτζάνι ψηλά. «Πιείτε το!»

Καθώς κρατούσε το φλιτζάνι με το βρώμικο τσάι, ο νους πήγε 2000 μίλια μακριά σ' ένα μέρος που ονομαζόταν Γεσθημανή, 2000 χρόνια πίσω. Ο Πατέρας έδωσε ένα ποτήρι με όλα τα κατακάθια της ακαθαρσίας και της κακίας. Δεν το έδωσε στον Γαβριήλ. Δεν το έδωσε στον Μιχαήλ Αρχάγγελο. Το έδωσε στον Γιο Του!
Αυτό ήρθε να κάνει. Ήρθε να καταστρέψει την ανομία. Θα το κάνει στον Κήπο της Γεσθημανής μόνος Του, όταν όλοι Τον πρόδωσαν, όταν το κουράγιο του ήταν χαμηλά και μπορεί ν' ακούσει τον εχθρό να έρχεται! Σκέφτεται όλα τα χρόνια που έδειχνε τη δύναμή Του, που αποδείκνυε ότι ήταν ο Υιός του Θεού. Περπατούσε στο νερό. Ανέστησε νεκρούς. Καθάρισε λεπρούς. Θεράπευσε φρενοβλαβείς. Και δεν Τον πίστεψαν!

Ποια είναι η διαφορά σήμερα; Εμείς Τον πιστεύουμε;

Να θυμάστε ότι δεν υπήρχε ένας από τους δώδεκα αποστόλους που να είχαν Γραφή. Ούτε ο απόστολος Παύλος είχε. Μην καυχιέστε τόσο πολύ για τη γνώση σας στη Γραφή. Θα μας αντιμετωπίσει στον Θρόνο της Κρίσης.
Δεν έχω μεγάλη βιβλιοθήκη, αλλά έχω μερικά καλά βιβλία. Αναρωτιέμαι μερικές φορές αν θα σηκωθούν αυτά τα βιβλία εναντίον μου την ημέρα της κρίσης;
Σας λέω με όλη μου την καρδιά, ψάχνουμε μια ανώδυνη Πεντηκοστή. Θέλουμε να επενδύσουμε ένα λεπτό του δολαρίου και να πάρουμε πίσω ένα εκατομμύριο δολάρια.

Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι; «Δυνάμεθα», κι έτσι ήπιαν και σταυρώθηκαν.
Σήμερα θεωρείται σαδιστικό ακόμα κι όταν λες ότι οι άνθρωποι πρέπει να πάρουν το σταυρό τους. «Μην λες στους νέους ανθρώπους για το σταυρό; Θα αποθαρρυνθούν.» Εννοείς ότι ο Ιησούς δεν ήταν έξυπνος; «Αν θέλεις να γίνεις μαθητής Μου, αποχαιρέτησε τον κόσμο.» Βλέπετε, σήμερα όταν οι άνθρωποι αναγεννιώνται, δεν διαχωρίζονται από τον κόσμο. Πιθανώς ο ποιμένας τους να είναι ο πιο κοσμικός άνθρωπος τριγύρω! Αν όμως θέλεις να πάρεις αυτό που Εκείνος δίνει, αν θέλεις να πάρεις το αληθινό βάπτισμα του Πνεύματος, πρέπει να πιεις εκείνο το ποτήρι.

Είπαν: «Δυνάμεθα.» «Και λέγει προς αυτούς, Το μεν ποτήριόν μου θέλετε πιει και το βάπτισμα το οποίον εγώ βαπτίζομαι θέλετε βαπτισθή, το να καθήσητε όμως εκ δεξιών μου και εξ αριστερών μου δεν είναι εμού να δώσω ειμή εις όσους είναι ητοιμασμένον υπό του Πατρός μου.»¹

¹ Ματθ. 20/κ':23

Copyright (C)1994 Leonard Ravenhill, Lindale, Texas, www.ravenhill.org