• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

Πόσο πονούν τα αληθινά λόγια Εκτύπωση E-mail
Michael l. Brown

Πόσο πονούν τα αληθινά λόγια 
Από τον Michael L. Brown
 
Ο Θεός δεν εντυπωσιάζεται με διαφημίσεις. Δεν διαθέτει χώρο για υπερβολές. Οι μεγάλες ομιλίες δεν Τον επηρεάζουν. Οι εντυπωσιακοί ισχυρισμοί δεν Τον εξαπατούν. Νοιάζεται μόνο για την αλήθεια. Κι ενώ μπορούμε εύκολα να εξαπατήσουμε τους άλλους (και τους εαυτούς μας), ποτέ δεν μπορούμε να εξαπατήσουμε τον Κύριο. Είναι «ο έχων τους οφθαλμούς Αυτού ως φλόγα πυρός», είναι «ο έχων την ρομφαίαν την δίστομον την οξείαν», Αυτός είναι «ο μάρτυς ο πιστός και αληθινός» (Αποκ. 2/β':18,12, 3/γ':14). Ποτέ δεν λέει: «Νομίζω.» Λέει μόνο: «Ξέρω.» Σε κάθε εκκλησία που απευθύνεται στο βιβλίο της Αποκάλυψης, τα λόγια Του ήταν πάντα τα ίδια: «Εξεύρω.»

Οι πιστοί στις Σάρδεις είχαν ένα όνομα. Έχαιραν εκτίμησης στη βασιλεία. Ο Ιησούς όμως δεν συγκινούνταν. «Εξεύρω τα έργα σου, ότι το όνομα έχεις ότι ζης, και είσαι νεκρός.» (Αποκ. 3/γ':1) Αυτό που νόμιζαν οι άλλοι άνθρωποι ήταν τελείως λάθος.

Οι άνθρωποι της Λαοδίκειας φαίνονταν τόσο καλοί στο εξωτερικό. Φαινόταν να έχουν μαζέψει όλα τα καλά. Ήταν η εκκλησία εκείνη που είχε φτάσει στο πιο ακμάζον, το πιο ευλογημένο, το πιο χρισμένο σημείο. (Πιθανόν να καυχιόταν ότι είχε τις «πιο γρήγορα αυξανόμενες συναθροίσεις» στη Μικρά Ασία.) Ο Ιησούς όμως είδε πέραν αυτής της λάμψης και της ακτινοβολίας.

«Εξεύρω τα έργα σου. Διότι λέγεις, Ότι πλούσιος είμαι, και επλούτησα, και δεν έχω χρείαν ουδενός, και δεν εξεύρεις ότι συ είσαι ο ταλαίπωρος, και ελεεινός, και πτωχός, και τυφλός, και γυμνός.» (Αποκ. 3/γ':15,17)

Τα λόγια του Ιησού αφαίρεσαν το κάλυμμα. Βλέπει. Μιλάει. Ξέρει.

Τι θα έλεγε ο Ιησούς σε μας σήμερα; Αν εμφανιζόταν σε ένα χριστιανικό τηλεοπτικό κανάλι, ποιο θα ήταν το μήνυμά Του; Πόσο απ' αυτό που έχουμε σήμερα είναι καλό όνομα και φήμη και πόσο είναι πραγματικότητα; Είμαστε μια Εκκλησία μαχητική ή μια παραμορφωμένη; Ο Ιησούς λέει: «Εξεύρω.» Είσαι πρόθυμος ν' ακούσεις την αλήθεια;

«Είμαστε μόνο αυτό που είμαστε στο σκοτάδι, εκεί που τίποτα δεν φαίνεται. Όλο το υπόλοιπο είναι απλά φήμες. Αυτό που ο Θεός βλέπει, είναι μόνο εκείνο που βρίσκεται στο σκοτάδι, στα κρυφά, στις φαντασιώσεις του νου μας, στις σκέψεις της καρδιάς μας, στις συνήθειες του σώματός μας. Σ' αυτά τα πράγματα σταμπάρει ο Θεός όταν μας κοιτάζει. Ο χαρακτήρας είναι αυτό που βρίσκεται στο σκοτάδι.» (Oswald Champers)

Ποιος είναι ο χαρακτήρας της σύγχρονης Εκκλησίας; Τι βαθμό παίρνουμε στον κρυφό τομέα, στο σκοτάδι;

Θυμήσου: Ο Θεός βλέπει αυτό που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να δει. Ο Θεός βλέπει όταν κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να δει. Παντού. Τα πάντα. Πάντοτε.

«Εάν είπω, Αλλά το σκότος θέλει με σκεπάσει και η νυξ θέλει είσθαι φως περί εμέ. Και αυτό το σκότος δεν σκεπάζει ουδέν από σου. Και η νυξ λάμπει ως η ημέρα. Εις σε το σκότος είναι ως το φως.» (Ψαλμ. 139/ρλθ':11-12)

Οι ερευνητικές Του ακτίνες ξεσκεπάζουν και αποκαλύπτουν. Ας τρέξουμε προς το φως, έτσι ώστε να μπορέσουμε να δούμε. Εκείνος μας έχει ήδη δει.

Λέμε: «Είμαστε τόσο πλούσιοι! Τα αγαθά μας από το ευαγγέλιο έχουν εξαπλωθεί σ' ολόκληρη την υφήλιο, τα βίντεο με τις νίκες μας σύντομα θα τα δει κάθε χώρα, οι θαυματουργικές διακονίες μας κοντεύουν να φτάσουν σ' ολόκληρο τον κόσμο. Διάβολε, πρόσεξε! Η Εκκλησία βρίσκεται εδώ.» Ο Ιησούς όμως λέει: «Εξεύρω.» Πόσο αξιολύπητη πρέπει να φαίνεται η καύχησή μας.

Ποιά ήταν η μεγαλύτερη αδυναμία της εκκλησίας των Σάρδεων; «Το όνομα έχεις ότι ζης.» Πίστευαν αυτά που άκουγαν να λένε γι' αυτούς! Ποιο ήταν το μεγαλύτερο πταίσμα της εκκλησία της Λαοδίκειας; «.Δεν εξεύρεις ότι συ είσαι ο ταλαίπωρος, και ελεεινός, και πτωχός, και τυφλός, και γυμνός.» Νόμιζαν ότι πήγαιναν τόσο καλά! Είναι πολύ άσχημο να βρίσκεσαι σε μια ταλαίπωρη, ελεεινή, φτωχή, τυφλή και γυμνή κατάσταση. Η μεγαλύτερη όμως τραγωδία είναι να μην το ξέρεις!

Ούτε κι εμείς καταλαβαίνουμε την πραγματική κατάστασή μας. Κι εμείς έχουμε ένα καλό όνομα και μια φήμη. Ο Ιησούς όμως γνωρίζει την αλήθεια. Τι πρέπει να γίνει για ν' ανοίξουν τα μάτια μας; Συλλογιστείτε αυτά τα ειλικρινά λόγια. Ίσως πονέσουν λίγο, όμως είναι σωστά.

«Πολλές από τις εκκλησίες μας λατρεύουν ένα Θεό που είναι απών» (Λέοναρντ Ράβενχιλλ). Υπάρχει τόση ανυπακοή και ακαθαρσία, τόση σαρκικότητα και διαφθορά, που έχουμε κάνει την παρουσία του Θεού να φύγει μακριά. Είναι πιθανόν οι πιστοί να συνεχίζουν να προσεύχονται, να έχουν οικογενειακές συμμελέτες, να ομολογούν, να ψάλλουν ύμνους, να αποδεκατίζουν, να παρακολουθούν συναθροίσεις και ούτε καν να γνωρίζουν ότι το Πνεύμα του Κυρίου έχει απομακρυνθεί. Έχουμε τόσο πολύ συνηθίσει τα επιφανειακά που δύσκολα θα επιθυμήσουμε τα υπερφυσικά. Έχουμε τόσο πολύ συνηθίσει τα επιφανειακά που δύσκολα θα επιθυμήσουμε τα υπερφυσικά. Έχουμε τόσο πολύ συνηθίσει «τα μέρη των οδών Αυτού» (Ιώβ 26/κς':14), που συχνά ξεχνάμε την εσωτερική ουσία των οδών Του.

Πού είναι η δόξα; Πού είναι η αίσθηση του δέους; Πού είναι η μεγαλοπρέπεια του Θεού; Πόσο συχνά η φωνή Του αντηχεί στα ενδόμυχά μας; Αυτή η φωνή που σε συντρίβει, που σε κάνει να τρέμεις; Πόσο συχνά τα σημεία και τα τεράστιά Του σε κάνουν να φωνάξεις: «Ω, είναι ο Κύριος!» Πόσο τακτικά μείναμε άφωνοι, συγκλονισμένοι, έκπληκτοι και σιωπηλοί, εξαιτίας των τρομερών πραγμάτων που Εκείνος έχει κάνει; Πού είναι η παρουσία του Θεού;

Τι ντροπή! Πιστεύουμε στις διογκωμένες και υπερβολικές αναφορές μας. Έχουμε εξαπατηθεί από τα ίδια μας τα υπέροχα λόγια. Δεκάδες διακονίες σε ολόκληρη τη χώρα (Σ.τ.Μ.: Μιλά για την Αμερική) ισχυρίζονται ότι έχουν φοβερά, τρομερά, καταπληκτικά σημεία και τεράστια και θαύματα. Όλοι αναφέρουν εντυπωσιακές ενέργειες του Θεού. Όταν τους ακούς να μιλάνε, νομίζεις ότι συγκρίνοντάς τους με τους αποστόλους, οι δεύτεροι ήταν μάλλον πνευματικά αρχάριοι. (Μη γελάτε. Μερικοί διδάσκαλοι ισχυρίζονται ότι αν ο Παύλος είχε την αποκάλυψή μας, δεν θα είχε αυτό το σκώλωπα στη σάρκα του και αν ο Στέφανος γνώριζε την πλήρη εξουσία που είχε, δεν θα είχε μαρτυρήσει. Αντί να γελάσουμε, καλύτερα να κλάψουμε.) Ίσως οι απόστολοι κάποια μέρα θαυμάσουν τους σύγχρονους αγίους. Αυτή η μέρα όμως δεν είναι σίγουρα η σημερινή.

Τα αμερικάνικά μας «σημεία και τεράστια και θαύματα» με το ζόρι αξίζουν αυτό το όνομα. Είναι καθαρά σημεία, εκείνα δηλ. τα συγκεκριμένα σημάδια που φανερώνουν ότι ο παντοδύναμος Θεός εργάζεται; Με ποια λογική είναι σημεία και τέρατα, αν δεν προκαλούν το θαυμασμό και την κατάπληξη; Πώς μπορούμε να τα αποκαλούμε θαύματα όταν η λέξη ουσιαστικά σημαίνει φοβερά πράγματα; Σε πόσες φοβερές εκδηλώσεις γινόμαστε μάρτυρες σήμερα;

Η αλήθεια είναι ότι μακράν απέχουμε από την πραγματική αποστολική εξουσία σ' αυτή τη χώρα, ακόμα κι αν μας αρέσει να χρησιμοποιούμε τον όρο. Στην πραγματικότητα φαίνεται το να είσαι αποστολικός είναι πολύ στη μόδα στις μέρες μας, ιδιαίτερα για τους ποιμένες που έχουν ξεκινήσει περισσότερες από μία εκκλησίες. Μην ξεχνάμε όμως τα λόγια του Παύλου:

«Τα μεν σημεία του αποστόλου ενηργήθησαν μεταξύ σας εν πάση υπομονή, δια θαυμάτων και τεραστίων και δυνάμεων.» (Β' Κορ. 12/ιβ':12)

Και ο Παύλος εννοούσε τα πραγματικά. Θέλουμε να αποκατασταθεί η δόξα του Θεού; Είμαστε έτοιμοι για μία ατελείωτη δύναμη; Τότε ας αντιμετωπίσουμε τα ειλικρινά λόγια, όσο κι αν μας πονέσουν.

Ο Πάρις Ράιντχεντ, που υπηρέτησε σαν ποιμένας στο κέντρο της πόλης και ως ιεραπόστολος στο Σουδάν και σαν οικονομικός σύμβουλος του Τρίτου Κόσμου, έγραψε τελευταία:

«Κατά τη διάρκεια των σαράντα χρόνων που είμαι στην υπηρεσία του Κυρίου έχω αντιληφθεί ότι το προϊόν μαζικής παραγωγής που περνά ως «χριστιανικό» έχει ελάχιστη ή καμία ομοιότητα με τη δυναμική πραγματικότητα του Χριστού που μπορεί και πρέπει να είναι η σφραγίδα κάθε αληθινού παιδιού του Θεού.»

Ο Ευαγγελικός κήρυκας Καρλ Χένρυ είχε σχολιάσει το εξής: «Δεν ξέρουμε πόσα απ' αυτά που κατέχουμε από τον πρακτικό χριστιανισμό είναι πραγματικά ένας αποστατημένος συμβιβασμός με το πνεύμα αυτής της εποχής.»

Ο Έντουαρντ Ορρ, φημισμένος γνώστης της αναζωπύρωσης και ομιλητής, έγραψε λίγο πριν το θάνατό του:

«Ο ελλιπής ευαγγελισμός έχει γίνει εθνικό σκάνδαλο. Ενώ οι ευαγγελιστικές κινήσεις αξιώνουν απερίγραπτους αριθμούς νέων πιστών, εθνικά αποτελέσματα σφυγμομετρήσεων ανακοινώνουν ότι πολλαπλά εκατομμύρια ισχυρίζονται ότι είναι 'αναγεννημένοι', όμως μια εθνική εφημερίδα παρατηρεί ότι η 'αποκαλούμενη ευαγγελική αφύπνιση' φαίνεται να μην έχει καμία επίδραση πάνω στα ήθη της χώρας, ενώ οι φόνοι, οι ληστείες, οι βιασμοί, η πορνεία, η πορνογραφία και άλλα κοινωνικά κακά αφθονούν.»

Υπάρχουν καλοπροαίρετοι κήρυκες στην Αμερική σήμερα που λένε: «Μην προσεύχεστε για αναζωπύρωση. Η αναζωπύρωση βρίσκεται ήδη εδώ!» Ξέρουν όμως στ' αλήθεια τι λένε; Ο Ρίτσαρντ Όουεν Ρόμπερτς μας έχει δώσει μια απίστευτη περιγραφή του τι είναι αληθινή αναζωπύρωση, μιλώντας ιδανικά:

«Σκεφτείτε κάθε εκκλησία στην κοινωνία σας με όλα τα μέλη του να βαδίζουν μαζί με τέλεια αρμονία. Κάθε άνθρωπος ξεχωριστά να συμμερίζεται επακριβώς με κάθε άλλο άνθρωπο τον παλμό της καρδιάς του Ιησού Χριστού. Φανταστείτε να μην έχει μείνει κανένας κοιμισμένος Χριστιανός, να μην έχει απομείνει κανένας αποστατημένος πιστός, αλλά όλοι όμοια αφοσιωμένοι και προσκολλημένοι να βλέπουν το θέλημα του Θεού να εκπληρώνεται. Σ' αυτή την εκπληκτική εικόνα προσθέστε την ίδια δύναμη του Αγίου Πνεύματος που μεταμόρφωσε τον αδέξιο Πέτρο σε κήρυκα της Πεντηκοστής. Απελευθερώστε αυτή τη δύναμη που μεταμορφώνει κατά των δυνάμεων της αμαρτίας και του πονηρού στην κοινωνία σας. Αυτό είναι αναζωπύρωση.»

Πώς μπορεί κάποιος να ονομάσει αυτό που βιώνουμε αναζωπύρωση; Κι όμως δεν χρειαζόμαστε απεγνωσμένα μόνο αναζωπύρωση, αλλά και ανάσταση και ανακατεύθυνση. Πολλοί από μας είμαστε περισσότερο νεκροί παρά ζωντανοί, περισσότερο κλειστοί παρά ανοικτοί, περισσότερο λάθος παρά σωστοί. Αγωνιζόμαστε για την πίστη που παραδόθηκε άπαξ στους αγίους; (Ιουδ. 3)

Πάνω από 30 χρόνια πριν ο Τόζερ είπε:

«Το αμερικάνικο μυαλό για να γίνονται τα πράγματα γρήγορα κι εύκολα χωρίς να νοιάζεται για την ποιότητα ή την αντοχή τους, έχει γεννήσει ένα ιό, που έχει μολύνει ολόκληρη την ευαγγελική Εκκλησία στις ΗΠΑ και μέσα από τα βιβλία μας, τους ευαγγελιστές και τους ιεραποστόλους μας, έχει εξαπλωθεί και σ' ολόκληρο τον κόσμο. Ο στιγμιαίος χριστιανισμός είναι η συμπεριφορά που επικρατεί τον 20ο αιώνα. Αναρωτιέμαι αν ο άνθρωπος που έγραψε το Φιλιππησίους 3/γ':7-16 θα αναγνώριζε το χριστιανισμό αυτό σαν την πίστη για την οποία τελικά πέθανε. Φοβάμαι πως όχι.»

Τι θα έλεγε ο Τόζερ, αν ζούσε σήμερα; Ακόμα χειρότερα. Τι θα έλεγε ο Παύλος;

Θα έβλεπε ο Παύλος στις μοντέρνες καινοτομίες μας, στις εξελιγμένες τεχνικές μας και στις πιο πρόσφατες αποκαλύψεις μας και θα έλεγε: «Δεν επαινώ, ότι συνέρχεσθε ουχί δια το καλήτερον, αλλά δια το χειρότερον»; (Β' Κορ. 11/ια':17)

Θα έβλεπε πόσο έχει απομακρυνθεί το κήρυγμα του ευαγγελίου από το σταυρό και θα ρωτούσε: «Τις σας εβάσκανεν, ώστε να μη πείθησθε εις την αλήθειαν σεις, έμπροσθεν εις τους οφθαλμούς των οποίων ο Ιησούς Χριστός διεγράφη εσταυρωμένος μεταξύ σας;» (Γαλ. 3/γ':1)

Μήπως θα έβρισκε ανάμεσά μας αυτό που φοβόταν ότι θα έβρισκε ανάμεσα στους Κορινθίους: «.έριδες, ζηλοτυπίαι, θυμοί, μάχαι, καταλαλιαί, ψιθυρισμοί, αλαζονείαι, ακαταστασίαι»; (Β' Κορ. 12/ιβ':20) (Όλο αυτό μοιάζει με μερικές από τις εκκλησιαστικές συναθροίσεις μας ή τις δογματικές μας συμφωνίες και συνενώσεις.)

Εξαιτίας των διαχωρισμών που υπήρχε ανάμεσα στις συναθροίσεις που αποτελούσαν την εκκλησία στην πόλη της Κορίνθου, ο Παύλο δεν μπορούσε να τους μιλήσει σαν σε πνευματικούς, αλλά σαν σε σαρκικούς, όχι σαν σε ώριμους, αλλά ως προς νήπια εν Χριστώ. «Επειδή έτι σαρκικοί είσθε. Διότι ενώ είναι έτι μεταξύ σας φθόνος και έρις και διχόνοιαι, δεν είσθε σαρκικοί, και περιπατείτε κατά άνθρωπον;» (Α' Κορ. 3/γ':1,3) Ακόμα και σήμερα είναι σπάνιο να βρεις μια μόνη και συγκεκριμένη εκκλησία ελεύθερη από φθόνο και διχόνοιες, χωρίς να αναφέρουμε την Εκκλησία σε μια πόλη στο σύνολό της πόσο σπάνιο είναι να έρθει σε ενότητα. Σε πολλές επαρχίες, οι μισές από τις τοπικές εκκλησίες ούτε καν μιλάνε ο ένας στον άλλο (έστω κι αν κρατούν την ίδια θεολογία). Και είναι τόσο συχνό φαινόμενο η μια ομάδα να πιστεύει ότι η άλλη ομάδα είναι «επικίνδυνη» (ιδιαίτερα αν αυτά τα «επικίνδυνα» άτομα απολαμβάνουν κάποιο βαθμό ευλογίας). Η Εκκλησία, που ισχυρίζεται ότι είναι αναγεννημένη και βαδίζει με τον Κύριο, είναι απίστευτα ρηχή, επιπόλαια και ανώριμη. Κι όμως νομίζουμε ότι έχουμε βάθος.

Και τι θα έλεγε ο Παύλος για τις προτιμήσεις μας και τη λατρεία μας σε ανθρώπους; Θα έλεγε ότι συμπεριφερόμαστε σαν σαρκικοί ή σαν ισχυροί άνδρες;

«Γάλα σας επότισα, και ουχί στερεάν τροφήν, διότι δεν ηδύνασθε έτι να δεχθήτε αυτήν, αλλ' ουδέ τώρα δύνασθε έτι.» (Α' Κορ. 3/γ':2)

Διότι όταν λέγη τις, Εγώ μεν είμαι του Παύλου, άλλος δε, Εγώ του Απολλώ, δεν είσθε σαρκικοί;» (Α' Κορ. 3/γ':4)

Και είμαστε πολύ πιο ένοχοι γι' αυτά απ' ότι ήταν οι Κορίνθιοι. Δεν ακολουθούμε απλά και μόνο ανθρώπους, είμαστε οπαδοί ανθρώπων. Δεν συμφωνούμε απλά και μόνο μ' αυτούς, αλλά τους λατρεύουμε. Οι διδασκαλίες τους έχουν πιο πολλή αξία μέσα μας απ' ότι οι ίδιες οι Γραφές. Βασίζουμε πολλά απ' τα πιστεύω μας σ' αυτά που έχουμε ακούσει από ανθρώπους, όχι σ' αυτά που έχουμε μάθει από τον Κύριο. Υπάρχει μεγάλη διαφορά.

Είναι εκπληκτικό να βλέπεις πώς ένας εθνικός χριστιανός ηγέτης βγαίνει με μια νέα ερμηνεία ενός εδαφίου, που δεν έχει ακουστεί πριν ξανά και πριν καλά-καλά το πάρεις χαμπάρι, έχει έρθει αποκάλυψη σε όλους τους οπαδούς του! Τώρα το διδάσκουν σαν μια αποκάλυψη δοσμένη από το Θεό κι εμείς καταβροχθίζουμε αυτή τη «νέα αλήθεια». Εκείνοι όμως δεν το έλαβαν από το Θεό. (Κατά πάσα πιθανότητα ούτε ο ηγέτης τους το έλαβε από το Θεό.) Το έλαβαν από άνθρωπο. Κι εμείς νομίζαμε ότι μόνο η Καθολική Εκκλησία ισχυρίζεται ότι κατέχει το αλάνθαστο! Όχι, βέβαια! Έχουμε κι εμείς τις παπικές εξουσίες μας, τους εμπνευσμένους διδασκάλους μας και τους χρισμένους προφήτες μας και μπορούν εκείνοι να μας πουν τι πραγματικά ήθελε να πει ο Θεός. Πόσο περισσότερο σαρκικοί, κοσμικοί, ανθρωποκεντρικοί μπορούμε να γίνουμε; Κι ακόμα νομίζουμε ότι είμαστε τόσο πνευματικοί!

Φυσικά υπάρχει σημαντική θέση στο Σώμα του Χριστού για το διδάσκαλο του Λόγου. Οι δάσκαλοι καλούνται να θρέψουν, να οικοδομήσουν και να οδηγήσουν το ποίμνιο, αλλά δεν παίρνουν τη θέση του Αγίου Πνεύματος. Πολλοί από μας δεν διδασκόμαστε πλέον από Εκείνον!

Είναι η ώρα μας ν' ακούσουμε λόγια αλήθειας, λόγια που διεισδύσουν το επικάλυμμα της αυτοϊκανοποίησης και θα διαταράξουν την εγωιστική πνευματικότητά μας. Αυτό που προφήτεψε ο Παύλος, έχει εκπληρωθεί.

«Διότι θέλει ελθεί καιρός, ότε δεν θέλουσιν υποφέρει την υγιαίνουσαν διδασκαλίαν, αλλά θέλουσιν επισωρεύσει εις εαυτούς διδασκάλους κατά τας ιδίας αυτών επιθυμίας, γαργαλιζόμενοι την ακοήν. Και από μεν της αληθείας θέλουσιν αποστρέψει την ακοήν αυτών, εις δε τους μύθους θέλουσιν εκτραπή.» (Β' Τιμ. 4/δ':3-4)

Το πρόβλημα με τους ψευδοπροφήτες είναι ότι χρησιμοποιούν με επιπολαιότητα την αδυναμία και το σπάσιμο των ανθρώπων λέγοντάς τους: «Ιερ. 6/ς':14)» Δεν αποκαλύπτουν την ανίατη κατάσταση του ασθενή. Προσφέρουν λάθος ελπίδα και ασφάλεια σε ένα λαό κι ένα έθνος που πεθαίνει. Και λένε: «Κανένα κακό δεν μπορεί να συμβεί σε μας. Ούτως ή άλλως είμαστε παιδιά του Θεού.» Κι έτσι παραπλανούν τις μάζες, επειδή κι οι ίδιοι είναι πλανημένοι.

Ευχαριστώ το Θεό γιατί πολλοί πιστοί σήμερα νιώθουν κουρασμένοι από τα άδεια λόγια. Οι διάφορες αναφορές επιτυχίας δεν γεμίζουν το ολοένα αυξανόμενο κενό. Στις καρδιές μας θέλουμε την αλήθεια όσο ενοχλητική και δυσάρεστη κι αν είναι. Έχουμε αηδιάσει και κουραστεί από τα ανθρώπινα λόγια. Είμαστε αποφασισμένοι ν' ακούσουμε από το Θεό.

Τι θα έλεγε ο Ιησούς;

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
1 Corinthians 9:1-18
Τρίτη
1 Corinthians 9:19-10:13
Τετάρτη
1 Corinthians 10:14-11:2
Πέμπτη
1 Corinthians 11:3-16
Παρασκευή
Ester 1:1-3:15
1 Corinthians 11:17-34
Σάββατο
Ester 4:1-7:10
1 Corinthians 12:1-26
Κυριακή
Ester 8:1-10:3
1 Corinthians 12:27-13:13
Every Day in the Word
www.esv.org