| ΕΞΕΤΑΖΕΤΕ ΕΑΥΤΟΥΣ (2) |
|
|
| Paul Washer | |||
|
ΕΞΕΤΑΖΕΤΕ ΕΑΥΤΟΥΣ (2) Το επόμενο τεστ. Εδάφιο 9-11, κεφάλαιο 2: «Εκείνος που λέει ότι είναι μέσα στο φως, αλλά μισεί τον αδελφό του, είναι μέχρι τώρα μέσα στο σκοτάδι. Εκείνος που αγαπάει τον αδελφό του μένει μέσα στο φως, και σκάνδαλο σ' αυτόν δεν υπάρχει. Εκείνος, όμως, που μισεί τον αδελφό του είναι μέσα στο σκοτάδι και περπατάει μέσα στο σκοτάδι, και δεν ξέρει πού πηγαίνει, επειδή το σκοτάδι έχει τυφλώσει τα μάτια του.»
Όταν λέει «αδελφό» μιλάει για πιστούς. Αν λες ότι γνωρίζεις τον Θεό κι ακόμα δεν αγαπάς άλλους πιστούς με έναν πραγματικό και πρακτικό τρόπο και επιθυμείς τη συναναστροφή μαζί τους, είσαι χαμένος. Τώρα, ας σας δώσω ένα παράδειγμα. Θυμάστε όταν ο Ιησούς είπε: «Ήμουν στη φυλακή, δεν με επισκεφτήκατε. Πεινούσα. Δεν με ταΐσατε. Ήμουν γυμνός. Δεν με ντύσατε.» Και οι άνθρωποι που έχουν διακονίες στις φυλακές θα χρησιμοποιούν πάντα αυτό το εδάφιο για να πουν: «Πρέπει να πηγαίνουμε στις φυλακές.» Λοιπόν, πρέπει να πηγαίνουμε στις φυλακές, αλλά αυτό το εδάφιο δεν έχει πραγματικά να κάνει τίποτα με αυτό, εκτός κι αν βρίσκονται Χριστιανοί εκεί μέσα. Αυτό που σημαίνει αυτό το εδάφιο, το έμαθα πολύ καλά στο Περού και σε άλλες τριτοκοσμικές χώρες. Σε μερικές τριτοκοσμικές χώρες, φίλε μου, άκουσέ με, σε πετάνε στη φυλακή και θα πεθάνεις από την πείνα αν κάποιος απ' έξω δεν σου φέρνει φαγητό κάθε μέρα. Θα πεθάνεις. Δεν σου παρέχουν φαγητό. Θα πεθάνεις. Ας πούμε τώρα ότι κάποιος μπαίνει φυλακή, όχι επειδή είναι φονιάς ή κλέφτης, αλλά τον ρίχνουν στη φυλακή την εποχή των αποστόλων επειδή ήταν Χριστιανός. Τους κλείδωναν εκεί μέσα. Και τώρα θα πεθάνουν από την πείνα, αν κάποιος άλλος δεν τους φέρει φαγητό. Τώρα παρουσιάζεται ένα πρόβλημα επειδή οι αρχές γνωρίζουν ότι όποιος φέρει σ' αυτό το άτομο φαγητό, πρέπει να είναι Χριστιανός. Κι έτσι αυτός που πηγαίνει να του φέρει φαγητό βρίσκεται στον κίνδυνο να τον ρίξουν κι αυτόν στη φυλακή. Γι' αυτό το πράγμα μιλάει ο Ιησούς, για μία αγάπη τόσο μεγάλη που θα ριψοκινδύνευες την ίδια σου τη ζωή για να φροντίσεις άλλους αδελφούς και αδελφές εν Χριστώ.
Μεγάλη κουβέντα. Ο διάβολος έρχεται στην εκκλησία. Τι κάνεις όταν έρχεσαι εδώ; Τι κάνεις έξω απ' αυτήν; Επειδή η εκκλησία δεν είναι αυτή η σκηνή. Δεν είναι εκείνο το κτίριο, είναι οι άνθρωποι. Πόσους ανθρώπους υπηρετείς; Με πόσους Χριστιανούς διαβάζεις μαζί τη Βίβλο; Με πόσους Χριστιανούς προσεύχεσαι; Πόσους Χριστιανούς αγαπάς; Πόσους... Έχω ένα αγαπημένο φίλο στην εκκλησία μου πίσω στον τόπο μου και ξέρεις, ότι βρίσκομαι εδώ στο Τέξας για λίγο. Υιοθέτησε τη μητέρα μου. Καθαρίζει το σπίτι της. Κουρεύει το χορτάρι στην αυλή της. Κάνει ένα σωρό πράγματα. Γιατί; Αυτή είναι πιστή κι επειδή είναι το θέλημα του Θεού. Ο γιος της στάλθηκε στο Τέξας κι έτσι αναλαμβάνει αυτός. Αυτό εννοώ. Αυτό εννοώ. Έχω αντικαταστήσει και τους δύο γοφούς μου επειδή τα κόκαλά μου καταστράφηκαν. Ξέρετε, πώς αντικαταστάθηκαν; Ήμουν ιεραπόστολος. Δεν είχα δεκάρα. Πώς θα έπαιρνα τα μοσχεύματα; Πώς θα έκανα εγχείρηση; Ένας άνθρωπος από το Όστιν του Τέξας, ο Στιβεν Γουίτλοκ ο 3ος, ένας νεαρός 32 ετών, μα εξαίρετος άνθρωπος. Μια μέρα πηγαίνει στην τάξη του Κυριακού Σχολείου στην εκκλησία εκεί στο Όστιν του Τέξας. Ακούει ανθρώπους να προσεύχοναι για έναν ιεραπόστολο που με το ζόρι μπορεί να περπατήσει στα βουνά των Άνδεων. Πάει και λέει: «Δώστε μου το όνομά του.» Μου τηλεφώνησε. Μου είπε: «Έλα. Έλα στο Όστιν. Εγώ θα τακτοποιήσω το εισιτήριο. Εγώ θα τακτοποιήσω τους γιατρούς. Εγώ θα τα τακτοποιήσω όλα. Οι γοφοί σου είναι φροντισμένοι.» Για τέτοιο πράγμα μιλάω. Μια φορά περπατούσα μέσα στις ζούγκλες, ψηλές ζούγκλες, στο Ντεπαρτμέντο Αμαζόνας στο Περού κατά τη διάρκεια του πολέμου με τον Σεντέρο Λουμινόζο. Βρισκόμασταν σε ένα μέρος όπου ο στρατός δεν θα πήγαινε και χαθήκαμε, εγώ κι ένας άλλος αδελφός. Και ταξιδεύαμε μέσα στη νύχτα στο σκοτάδι. Είχαμε λαθραία φτάσει εκεί μέσα σε καρότσες με σιτηρά και πηγαίναμε να κηρύξουμε σ' εκείνο το μέρος επειδή εκεί οι πιστοί ήταν πολύ καταπιεσμένοι και διασκορπισμένοι και δεν ήξεραν τι να κάνουν και όλοι τους κορόιδευαν. Ξέραμε ότι έπρεπε να πάμε εκεί πέρα. Έτσι χαθήκαμε και περπατούσαμε μέσα στη ζούγκλα και τελικά φτάσαμε σ' αυτό το χωριό. Περπατούσαμε εκεί. Δεν ξέραμε πού να πάμε. Δεν ξέραμε πού να περάσουμε τη νύχτα. Ξέραμε ότι οι τρομοκράτες μπορεί να βρίσκονται παντού. Ξέραμε ότι θα ήμασταν νεκροί και ο Πάκο πλησίασε ένα άτομο στο δρόμο, σχεδόν μεσάνυχτα και του λέει: «A Hermanos por aca» (Υπάρχουν Χριστιανοί εδώ;) και κάποιος είπε: «Εκείνη η γριά εκεί πέρα». Χτυπάμε την πόρτα και είπα: «Soy pastor.» Μας αρπάζει και τους δυο, μας τραβάει μέσα, κλείνει την πόρτα πίσω της, μας βάζει να καθίσουμε στο πάτωμα, πάει έξω, σφάζει ένα κοτόπουλο, τηγανίζει λίγο γιούκα, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Μας ταΐζει. Μας φροντίζει. Μας φιλοξενεί. Θα μπορούσε να μπλέξει; Ναι, θα μπορούσε. Κι έπειτα λες: «Ω, είμαι Χριστιανός επειδή πηγαίνω στην εκκλησία.» Θα πρέπει να μου κάνεις πλάκα. Αυτή είναι η αγάπη για Τώρα, ας προχωρήσουμε. Υπάρχουν πολλά περισσότερα εδώ, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε. Θέλω να μπούμε σε ένα άλλο τεστ. Κεφ.2/β':15: «Μη αγαπάτε τον κόσμο, ούτε αυτά που υπάρχουν μέσα στον κόσμο. Αν κάποιος αγαπάει τον κόσμο, η αγάπη του Πατέρα δεν υπάρχει μέσα σ' αυτόν.» Τι είναι ο κόσμος; Οτιδήποτε μέσα σ' αυτή την πεσμένη γενιά που διαψεύδει τις ιδιότητες και το θέλημα του Θεού. Οτιδήποτε που δεν προέρχεται από τον Θεό και δεν επιστρέφει στον Θεό με λατρεία. Αυτός είναι ο κόσμος. Λες: «Λοιπόν, μ' αρέσει η κοσμική μουσική.» Θα ήθελα να μοιραστώ κάτι μαζί σας. Δεν με νοιάζει. Δεν πάω εκεί. Αυτό σκοπεύω να σας πω. Δεν με νοιάζει αν είναι κοσμική ή χριστιανική. Η ερώτησή μου είναι: Τι λέγεται μέσα σ' εκείνα τα λόγια; Διότι αν αυτό που λέγεται σ' εκείνα τα λόγια έρχεται σε αντιπαράθεση με το θέλημα του Θεού, παραβιάζεις το θέλημά Του και σου αρέσει.
Κήρυττα σ' ένα πανεπιστήμιο πριν ενάμιση χρόνο και παρατήρησα ότι όλοι κάθονταν κι αυτό ήταν μόλις δύο λεπτά πριν ξεκινήσουμε. Εντελώς ξαφνικά από μία πλαϊνή πόρτα της αίθουσας, περίπου μια ομάδα από 30, 40 όμορφα κορίτσια μπήκαν και περνώντας μπροστά από όλους πήγαν και κάθισαν στα μπροστινά καθίσματα. Εννοώ ότι ήταν προγραμματισμένο να προβάλλουν αυτό που ήταν. Τις κοίταξα όλες και είπα: «Νεαρές, θα ήθελα να σας δώσω μια μικρή συμβουλή. Μπορώ να δω. Είμαι άντρας. Πολλές από σας είστε πολύ, πολύ, πολύ όμορφες. Μια μέρα όλες σας θα είστε φοβερά, φοβερά άσχημες.» Είναι αλήθεια. Στον άνεμο τα χρήματά σας. Στον άνεμο η ομορφιά σας. Στον άνεμο ο πλούτος σας. Δεν θα μείνει τίποτα. Το μόνο πράγμα που μένει είναι η δόξα του Χριστού. Ο θάνατος είναι μια παρούσα πραγματικότητα. Λες: «Ω, πώς το ξέρεις; Δεν είσαι τόσο γέρος.» Ο αδελφός μου πέθανε. Ο πατέρας μου πέθανε στα χέρια μου. Κήρυξα στην κηδεία της αδελφής μου. Ξέρω για τον θάνατο. Και ξέρω ότι θα μπορούσε να έρθει σε κάποιους από σας πριν τελειώσει το χτύπημα των δακτύλων μου. Λες: «Αδελφέ Πωλ, προσπαθείς να μας τρομάξεις.» Σωστά παρατήρησες. Αγαπάς τον κόσμο; Αγαπάς ν' ακούσεις αυτά τα ίδια πράγματα που κάρφωσαν τον υποτιθέμενο Κύριό σου στο ξύλο; Ξεκόλλησέ το από πάνω σου, άνθρωπε. Γίνε διάολος, δώσε τον εαυτό σου στα δαιμόνια, ζήσε τη ζωή σου, αλλά μην έρχεσαι εδώ να μου λες ότι είσαι πιστός και παίζεις αυτό το παιχνίδι. Θέλεις να χορεύεις με τον διάβολο, μετά να χορεύεις όλη τη νύχτα, αλλά μην έρχεσαι εδώ να χορεύεις με τον Χριστό για ένα λεπτό και μετά να πηγαίνεις εκεί έξω και να μοιράζεσαι την αγάπη σου. Μιλάμε για πιστότητα. Αγαπάς τον κόσμο που κάρφωσε τον Χριστό πάνω σ' ένα ξύλο; Πολλοί από σας, διακηρύσσοντας απλά πίστη στον Χριστό, σταυρώνετε ξανά τον Υιό του Θεού. Πρέπει να αντιληφθείτε κάτι. Αυτό είναι ο Χριστός. Αυτό είναι ο Υιός του Θεού. Αυτό είναι ο Κύριος της δόξης. Δεν είναι εκπληκτικό που έχουμε πιστούς από την Κίνα, πιστούς από τη Βόρεια Νιγηρία που έχουν πεθάνει σαν μάρτυρες, σύρθηκαν μέσα στην έρημο πίσω από καμήλες, κάποιους απ' αυτούς τους έγδαραν ζωντανούς, αλλά δεν αρνήθηκαν τον Ιησού; Κι εδώ είναι όλοι αυτοί οι Αμερικανοί Χριστιανοί που στέκονται πλάι τους, που δεν έβρισκαν το ελάχιστο χώρο μέσα τους ακόμα και για να πάνε την Κυριακή το πρωί στην εκκλησία. Έχει κανείς πρόβλημα μ' αυτό;
Βλέπω τη ζωή μου τώρα. Είμαι μεσήλικας και αναπολώ μερικές φορές. Σκέφτομαι τι θα ήταν, αν δεν ήμουν Χριστιανός. Ποια θα ήταν η συμπεριφορά μου τώρα; Σκεφτείτε το. Είμαι 43. Οι μέρες της δύναμής μου τελείωσαν. Οι μέρες της ομορφιάς μου τελείωσαν. Οι μέρες των ονείρων για τι πρόκειται να είναι η ζωή μου, τελείωσαν. Τι μου έμεινε; Μόνο να μεγαλώσω, να κουραστώ περισσότερο και να πεθάνω. Κι όμως είμαι εδώ τώρα, Χριστιανός. Τι σημαίνει αυτό; Με τη χάρη του Θεού 22 χρόνια δεν χάθηκαν. Κατά κάποιο ανεπαρκή και μηδαμινό τρόπο, ίσως, αλλά αληθινά, δόθηκα στον Χριστό και τώρα και για τα χρόνια που θα έρθουν. Και ξέρετε κάτι; Είμαι ένα αγόρι του Θεού. Δεν είσαι άντρας του Θεού όταν φτάσεις γύρω στα 65 σου. Βλέπω άντρες του Θεού να ζουν ακόμα κι εκείνους που έχουν φύγει πριν από μένα. Ακούω εκείνους τους ηλικιωμένους των 85 και 90 ετών, που μόλις που στέκονται στον άμβωνα και αρχίζουν να μιλάνε και μόνο δόξα τους περιτριγυρίζει. Και λέω: «Κύριε, αυτό είναι που με περιμένει;» Ακούω για τους αγίους που βρίσκονται στο σημείο να περάσουν στην άλλη όχθη και τα μάτια τους πετούν ανοιχτά και το μόνο που φωνάζουν είναι: «Δόξα, δόξα!» Κύριε, αυτό με περιμένει; Θα είναι καλύτερα. Απλά θα είναι καλύτερα. Λες: «Λοιπόν, το καντήλι σου πάει να σβήσει.» Ναι, το καντήλι μου πάει να σβήσει, μόνο επειδή ο ήλιος αρχίζει να ανατέλλει. Αυτός ο κόσμος παρέρχεται και μπορώ βιβλικά να σας πω ότι αν ζεις γι' Αυτόν, είσαι εντελώς ανόητος. Αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Θεού μένει στον αιώνα. Και για σας που είστε νέοι, ω, τι όμορφη ευκαιρία τώρα να υπηρετήσετε τον Κύριο. Τώρα να Τον υπηρετήσετε. Πολλοί που καλέστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν δυναμικά από τον Θεό, ονομάστηκαν παιδιά μέσα στη Γραφή. Δεν το βλέπετε; Πόσο χρονών ήταν ο Σαμουήλ όταν άρχισε να ακούει τη φωνή του Θεού; Λες: «Ω, πρέπει να περιμένω.» Όχι, δεν πρέπει να περιμένεις. Εκζήτησέ Τον τώρα. Εκζήτησέ Τον επίμονα. Αν Τον εκζητήσεις εντατικά, θα αφεθεί για να Τον βρεις.
Δεν παραμένουν μέσα στο σώμα. Ή κάποιος που μπαίνει μέσα και ίσως είναι με μια ομάδα, ξέρετε, με την εκκλησία, με την κοινωνία, με το εκκλησίασμα για έξι μήνες ή ένα χρόνο και μετά αποχωρεί και μένει μακριά και δεν πηγαίνει σε άλλη εκκλησία. Τι σημαίνει αυτό; Εξήλθαν από μας. Και τι δείχνει αυτό; Δεν ήταν ποτέ από μας. Επειδή εφόσον είσαι στον Χριστιανισμό, μένεις στον Χριστιανισμό, επειδή Εκείνος που σε έφερε μέσα, σε κρατάει μέσα. Δεν ήταν ο Νώε εκείνος που έκλεισε εκείνη την πόρτα πίσω του σ' εκείνο το πλοίο. Ήταν ο Θεός.
Προχωράει. Άλλο ένα τεστ στο εδάφιο 22, κεφ. 2: «Ποιος είναι ο ψεύτης, παρά αυτός που αρνείται ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; Αυτός είναι ο αντίχριστος, αυτός που αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό. Καθένας που αρνείται τον Υιό δεν έχει ούτε τον Πατέρα. Εκείνος που ομολογεί τον Υιό, έχει και τον Πατέρα.» Ο Ιησούς είναι Σωτήρας. Ο Ιησούς είναι Κύριος. Ο Ιησούς είναι Προφήτης, Ιερέας και Βασιλιάς. Ο Ιησούς είναι ο μόνος προφήτης που περπάτησε ποτέ πάνω στη γη. Ο Ιησούς είναι ο μόνος Βασιλιάς. Ο Ιησούς είναι ο μόνος Ιερέας. Ο Ιησούς είναι ξανά ο μόνος αληθινός σοφός. Να σας ρωτήσω: Το πιστεύετε αυτό; Εντάξει, πόσο πηγαίνεις στον Λόγο Του να βρεις τη σοφία Του; Πιστεύεις ότι είναι Βασιλιάς; Πόσο πηγαίνεις στον Λόγο Του για να βρεις τον νόμο Του; Πιστεύεις ότι είναι προφήτης κι ότι Εκείνος γνωρίζει τις έσχατες μέρες; Τότε, πόσο πηγαίνεις στον Λόγο για να επιφέρεις αυτές τις έσχατες ημέρες μέσα από την υπακοή σου;
Ο Θεός θέλει ο λαός Του να είναι όμορφος. Είναι ένας Θεός που επίσης συνεπάγεται σεμνότητα και ευπρέπεια. Αλλά θέλει τον λαό Του όμορφο. Τους θέλει γεμάτους ζωή, γεμάτους χρώμα. Τους θέλει να είναι ένας όμορφος λαός, αλλά τι βλέπουμε; Στα γκρίζα, στα μουντά, ντυμένοι στα μαύρα, να κρέμονται κάπως έτσι. Εννοώ, είναι απίστευτο. Κατά κάποιον τρόπο, νομίζω ότι είναι πραγματικά πολύ καλό, επειδή εννοώ ότι, ένας άνθρωπος που δεν είναι πλέον ευσεβής, θα έχει μεγάλο πειρασμό. Τα κορίτσια προσπαθούν να φαίνονται όσο το δυνατόν πιο άσχημα. Το εννοώ. Δεν είναι αυτό που θέλει ο Θεός. Θα χρησιμοποιήσω εδώ μια προσέγγιση αποκατάστασης. Κορίτσια και αγόρια, αφήστε με να σας δώσω κάτι που χρησιμοποιεί η γυναίκα μου και είναι πάρα πολύ καλό. Είναι το εξής. Αν το ντύσιμό σου είναι το πλαίσιο για το πρόσωπό σου, είναι από τον Θεό. Αν το ντύσιμό σου προκαλεί προσοχή στο πρόσωπό σου από όπου πρέπει να λάμπει η δόξα του Θεού, είναι από τον Θεό. Αν το ντύσιμό σου είναι το πλαίσιο για το σώμα σου, είναι αισθησιακό και ο Θεός το μισεί. Τώρα ξέρω ότι είναι κάτι τέτοιες ωραίες ευρύχωρες κατευθυντήριες γραμμές, όμως βρίσκονται εδώ. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να ντυθείς σαν Πουριτανός και να βάλεις αγκράφα στα παπούτσια σου ή κάτι τέτοιο, αλλά αυτές είναι οι κατευθυντήριες γραμμές. Ακριβώς εδώ. Δικαιοσύνη. Και γιατί το λέω αυτό; Επειδή η Βίβλος αγγίζει κάθε τομέα της ζωής μας. Υπάρχει κάτι εκεί μέσα για κάθε περιοχή της ζωής μας κι αυτό που χρειαζόμαστε να κάνουμε είναι να ανακαλύψουμε τι είναι αυτό και να συμμορφώσουμε τη ζωή μας μ' αυτό. Κι εσύ λες: "Ω, τι βάρος." Είσαι χαμένος, επειδή η Βίβλος λέει ότι οι εντολές του Θεού για έναν Χριστιανό δεν είναι βάρος. Είναι χαρά. Είναι χαρά. Εδάφιο 3, κεφάλαιο 3: «Και καθένας που έχει αυτή την ελπίδα επάνω σ' Αυτόν, αγνίζει τον εαυτό του, όπως Εκείνος είναι αγνός.» Τώρα εδώ είναι κάτι χριστιανικό. Θα τα παίξει ο νους σας. Ξέρετε, μας ειπώθηκε να αγνίσουμε τους εαυτούς μας και κάποιοι από σας που είστε πάρα πολύ θεολογικοί, πρέπει να το ακούσετε αυτό. Ο Θεός δεν μας έχει αγιάσει μόνο εν Χριστώ. Μας καλεί να πασχίζουμε, να είμαστε άγιοι. Μας καλεί να αγνίσουμε τους εαυτούς μας. Να σας κάνω μια ερώτηση: Θα μπορούσα να καθίσω μαζί σου αυτή τη στιγμή και να μου πεις (να είμαστε μόνοι) τους τρόπους με τους οποίους εκζητάς να αγνίσεις τον εαυτό σου; Μπορείς; Πηγαίνοντας στους Εβραίους, θα μπορούσες να καθίσεις μαζί μου αυτή τη στιγμή και να το ανοίγαμε και να έλεγα: "Συμμερίσου απλά μαζί μου πώς αυτό επηρεάζει τη ζωή σου." Θα μπορούσες να καθίσεις μαζί μου αυτή τη στιγμή και να μου εξηγήσεις τους τρόπους με τους οποίους αγωνίζεσαι υπέρ του αγιασμού; Βλέπεις; Βλέπεις; Αυτή η Βίβλος δεν είναι ποίηση. Δεν είναι απλά μικρά αποφθέγματα που είναι χαριτωμένα. Είναι η ζωή σου. Είναι η ζωή σου. Όλοι όσοι έχουν αυτή την ελπίδα, αυτήν που ελπίζει σ' Εκείνον... Πώς γνωρίζουμε ότι πραγματικά ελπίζουμε σ' Εκείνον; Eπειδή εκζητάμε να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας. Ζητάμε, αγωνιζόμαστε υπέρ του αγιασμού. Αγωνιζόμαστε υπέρ του αγιασμού. Πραγματικά το κάνουμε. Αγωνίζεσαι υπέρ του αγιασμού;
Λέει: «Μερικές φορές νομίζω ότι δεν είμαι καν σωσμένη.» Τώρα, λέει στο εδάφιο 4: «Καθένας που πράττει την αμαρτία, πράττει και την ανομία, επειδή, η αμαρτία είναι η ανομία.» Τι σημαίνει αυτό; Θα σας πω τι σημαίνει. Προσπαθεί να σου δείξει πόσο τρομερή αμαρτία είναι, επειδή πραγματικά εμείς δεν το καταλαβαίνουμε. Μ' αρέσει αυτό που λέει ο Γουότσον στο βιβλίο του «Το σώμα της θεότητας». Λέει πάντοτε το εξής: «Δεν έχεις αμαρτήσει ενάντια σε έναν υποδεέστερο άρχοντα. Δεν έχεις αμαρτήσει ενάντια σε έναν μικρό δήμαρχο ενός μικρού χωριού. Έχεις αμαρτήσει ενάντια στον Κύριο της δόξας, στον Βασιλιά των βασιλιάδων, τον Κύριο των κυρίων. Δεν ξέρεις τι έχεις κάνει.» Φαντάσου το εξής. Εδώ στέκεται ο Θεός την ημέρα της Δημιουργίας. Κοιτάζει τα αστέρια που θα μπορούσαν να καταπιούν χίλιους από τους ήλιους μας. Τα κοιτάζει και λέει: «Όλα εσείς, αστέρια, μετακινηθείτε σ' αυτό το μέρος και ξεκινήστε να κινείστε σε κύκλο μέσα σ' αυτή την τάξη και να κινείστε ακριβώς όπως σας λέω μέχρι να σας δώσω κάποιο άλλο λόγο.» Και όλοι Τον υπακούν. Κοίταξε τη φρίκη, την αθλιότητα της αμαρτίας, τη χυδαιότητα, την πορνεία της αμαρτίας. Είναι ένα απαίσιο πράγμα. Δεν είναι κάτι που μπορείς να παίζεις μαζί του. Όπως είπα, είναι ένα θηρίο και περιμένει στην πόρτα κι επιθυμεί να σε έχει. Και όποιος πράττει την αμαρτία, πράττει χωρίς περιστροφές, ανοιχτά, με σφιγμένες τις γροθιές επανάσταση ενάντια στον Κύριο της Δόξας. Τώρα εδώ είναι. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι η Βίβλος ήδη μας δίδαξε ότι οι πιστοί θα αμαρτήσουν, αλλά υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε έναν πιστό που αμαρτάνει, εξομολογείται την αμαρτία του και προχωράει στο να είναι πιο άγιος, είναι πειθαρχημένος από τον Κύριο αλλά προχωράει σε μεγαλύτερο αγιασμό και σε κάποιον που απλά και μόνο πράττει αμαρτία σαν ένα συνήθη τρόπο ζωής. Πράττεις αμαρτία σαν ένα συνήθη τρόπο ζωής; Αγαπάς αυτά που μπορείς να παρατήσεις; Φίλε μου, είσαι από τον διάβολο. Τώρα, ας επιστρέψουμε στο εδάφιο 12 του τελευταίου κεφαλαίου, του κεφαλαίου 5. Το τελευταίο τεστ. Υπάρχουν πολλά περισσότερα, αλλά δεν έχουμε τον χρόνο απόψε. «Εκείνος που έχει τον Υιό, έχει τη ζωή. Εκείνος που δεν έχει τον Υιό του Θεού, τη ζωή δεν έχει.» Η ελπίδα μου δεν είναι χτισμένη πουθενά αλλού πέρα από τον Ιησού. Τον Ιησού. Ξέρετε, είναι σχεδόν εξωφρενικό να κάνεις αυτή την ερώτηση. Έχουμε πραγματικά έρθει και πιστέψει στον Αμερικανικό Χριστιανισμό, όπου μπορείς να είσαι Χριστιανός και ο Ιησούς να μην είναι ολόκληρος ο κόσμος για σένα. Αγαπάς τον Ιησού; Τι είναι αυτό που σκέφτεσαι περισσότερο; Τι είναι αυτό που σκέφτεσαι περισσότερο; Γνωρίζω ανθρώπους που αγαπούν τη διακονία περισσότερο απ' ότι αγαπούν τον Ιησού. Γνωρίζουν ανθρώπους που αγαπούν τη Βίβλο περισσότερο απ' ότι αγαπούν τον Ιησού. Τι είναι αυτό που σκέφτεσαι περισσότερο; Επειδή αυτό είναι που αγαπάς.
Ο Paul Washer είναι ιεραπόστολος. Ο αδελφός Πωλ, όπως τον φωνάζουν οι φίλοι του, αλλά και ο ίδιος αποκαλεί τον εαυτό του δέχτηκε τον Κύριο στη ζωή του όταν φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν. Μόλις αποφοίτησε, πήγε σε Βιβλικό Κολλέγιο. Όταν τελείωσε το κολλέγιο, πήγε στο Περού, όπου υπηρέτησε για 10 χρόνια ως ιεραπόστολος. Ήταν τότε που ίδρυσε τη διακονία με το όνομα «HeartCryMissionarySociety» για να βοηθήσει να ιδρυθούν εκκλησίες στο Περού. Η διακονία του έχει εξαπλωθεί πέρα από το Περού, στην Αφρική, την Ασία, τη Μέση Ανατολή και την ανατολική Ευρώπη. Είναι γνωστός για τα φλογερά, γεμάτα έλεγχο κηρύγματά του.
|
Άρθρα σε μια σύντομη ματιά.. |