• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΜΟΝΟ ΒΛΕΠΟΥΝ (2) Εκτύπωση E-mail
Tommy Tenney
Πέμπτη, 02 Απρίλιος 2009 12:33

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΜΟΝΟ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ (2)
Από τον Tommy Tenney
 
Μπορώ σχεδόν να μυρίσω τη μυρωδιά της καΐλας

Μερικές φορές επισκέπτομαι μέρη όπου μπορώ σχεδόν να μυρίσω τη μυρωδιά του καψίματος των φύλλων που δεν καίγονται. Μου δίνεται η αίσθηση ότι βρισκόμαστε κοντά σ' εκείνο το μέρος όπου ο Θεός θα μας δώσει μια συνοπτική όραση του μεγαλύτερου σκοπού που είναι πίσω απ' όλα αυτά.

Το περισσότερο που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι η ανανέωση της Εκκλησίας. Νομίζω ότι η λέξη αναζωπύρωση δεν είναι η καλύτερη γι' αυτό που βλέπουμε, επειδή αναφέρεται σε κάτι που πριν ήταν νεκρό κι επαναφέρεται στη ζωή. Δεν έχω τη σωστή ορολογία για να περιγράψω αυτό που ο Θεός πρόκειται να κάνει. Πώς περιγράφεις ένα γιγάντιο σεισμικό κύμα; Πώς περιγράφεις ένα παλιρροιακό κύμα; Πώς μιλάς γι 'αυτό που ο Θεός μπορεί να κάνει με την απερίγραπτη χάρη και τη δύναμη που έρχεται μαζί Του;

Το βιβλικό πρότυπο το οποίο επιθυμώ κι ονειρεύομαι είναι οι διασυνδέσεις που είχε ο Θεός με την πόλη της Νινευή. Θέλω να δω το κύμα του Θεού να σαρώνει την πόλη, παρασύροντας στο πέρασμά του όλη την αλαζονεία του ανθρώπου, ενώ πίσω της δεν θ' αφήνει τίποτα άλλο πέρα από τα ίχνη μιας συντριμμένης μετάνοιας. Πεινάω για μια αναζωπύρωση όπως τη βλέπουμε στην περιγραφή του Ιωνά για μετάνοια και νηστεία απ' ολόκληρη την πόλη της Νινευή.

Αυτό το είδος της αναζωπύρωσης θα έπρεπε να είχε συμβεί στη Ναζαρέτ, αλλά δεν έγινε. Η Ναζαρέτ θα έπρεπε να είναι το πιο πλεονεκτικό μέρος, επειδή αυτή η πόλη είχε το μεγαλύτερο κήρυκα που έζησε ποτέ. Ο Ιησούς στάθηκε όρθιος στη συναγωγή της Ναζαρέτ και είπε: «Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επ' Εμέ.» Έπειτα διάβασε τον κατάλογο όλων αυτών που ήθελε να κάνει. Να θεραπεύσει τους ασθενείς, να ανοίξει τα μάτια των τυφλών, να ελευθερώσει τους δεσμίους. Δεν μπόρεσε όμως να κάνει τίποτα απ' αυτά, εξαιτίας της απιστίας των ανθρώπων της Ναζαρέτ. Πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή σ' αυτή τη θλιβερή ιστορία, διότι η Ναζαρέτ ήταν "η γεωγραφική ζώνη της Γραφής» την εποχή του Ιησού. Η Ναζαρέτ ήταν εκείνο το μέρος στο οποίο έπρεπε να συμβεί. (Δεν μπορείς να παραβλέψεις την εξωτερική εμφάνιση ενός τόπου ή ενός λαού.)


Δεν με νοιάζει πώς φαίνεται ένα πράγμα ή ένας άνθρωπος. Μόνο ο Θεός ξέρει τα σχέδιά Του για το μέλλον. Πολλοί Χριστιανοί έχουν ξεγράψει τις μεγαλύτερες μητροπολιτικές πόλεις, όπως το Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη, το Ντητρόιτ, το Σικάγο, ή το Χιούστον. Το Λος Άντζελες μπορεί να είναι το καταφύγιο χιλιάδων πορνογραφικών χώρων και της βιομηχανίας των ταινιών του Χόλυγουντ, όμως η Νινευή ήταν ένα ακόμα πιο απίθανο μέρος για να γίνει αναζωπύρωση στις μέρες του! Για να μην πω τίποτα για τη Σανγκάη, το Νέο Δελχί, την Καλκούτα, το Ρίο ντε Τζανέιρο . και ο κατάλογος μεγαλώνει! Αν όμως κάποιος μπορεί να βρει το διακόπτη για το φως, η δόξα Του θα πλημμυρίσει αυτές τις πόλεις. Πρέπει, γιατί Αυτός είπε ότι «η δόξα του Θεού θα καλύψει όλη τη γη»! (Αριθμ.14/ιδ':21)

Είμαι ένας ζωντανός νεκρός

Μόνο οι νεκροί μπορούν να δουν το πρόσωπο του Θεού, έτσι όταν πηγαίνεις πίσω από εκείνο το καταπέτασμα πρέπει να πεις: «Πραγματικά δεν ζω πλέον. Είμαι ένας ζωντανός νεκρός.» Όταν ένας καταδικασμένος σε θάνατο αρχίζει να κάνει τα τελευταία μου βήματα προς το θάλαμο του θανάτου, πριν κλείσουν την πόρτα του διαδρόμου, ο διευθυντής των φυλακών ή κάποιος από τους κύριους φρουρούς συχνά φωνάζει μέσα από το θάλαμο «O νεκρός περπατάει» (Dead man walking) Αυτό λέγεται για να γίνει γνωστό σε όλους ότι ένας άνθρωπος περνά τις τελευταίες ελάχιστες στιγμές του πάνω σ' αυτή τη γη και ότι πρέπει να μείνουν ακίνητοι και με σεβασμό. Ο άνθρωπος είναι ζωντανός, αλλά μόνο για λίγα λεπτά. Όταν μπει μέσα στο θάλαμο του θανάτου, όλα τελειώνουν. Έτσι ζει ο Χριστιανός σύμφωνα με την προς Ρωμαίους 12/ιβ':1, ως θυσία ζώσα.

Παλιά ο αρχιερέας γνώριζε ότι ήταν μια «θυσία ζώσα» όταν οι άλλοι ιερείς έδεναν ένα σχοινί γύρω από τον αστράγαλό του ενώ εκείνος κοίταζε το βαρύ καταπέτασμα που τον χώριζε από τα Άγια των Αγίων. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε ποτέ να βγει ζωντανός έξω απ' αυτό το χώρο ήταν μόνο από το έλεος και τη χάρη του Θεού. Δεν καταλαβαίνουμε σήμερα αυτή τη λεπτή υπόθεση της προσέγγισης της δόξας του Θεού. Μιλάμε για τη δόξα και λέμε: «Η δόξα είναι εδώ». Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι. Το χρίσμα είναι εδώ και ίσως υπάρχει ένα μέτρο από το φως του Θεού. Αν όμως η δόξα του Θεού φανερωνόταν ποτέ πλήρως, όλοι θα πεθαίναμε. Τα όρη λιώνουν στην έκδηλη παρουσία Του. Πόσο μάλλον η σάρκα του ανθρώπου!


«Τα όρη ετάκησαν υπό της παρουσίας του Κυρίου, αυτό το Σινά, υπό της παρουσίας Κυρίου του Θεού του Ισραήλ.» (Κριτ. 5/ε':5)
«Τα όρη σείονται απ' αυτού, και οι λόφοι διαλύονται. Η δε γη τρέμει από της παρουσίας αυτού, ναι, η οικουμένη, και πάντες οι κατοικούντες εν αυτή.» (Ναούμ 1/α':5)

Δεν έχουμε καταφέρει να πιάσουμε κάτι από τη δόξα του Θεού (ίσως δεν μπορούμε να την πιάσουμε). Ο απόστολος Παύλος είπε: «Δια να μη καυχηθή ουδεμία σαρξ ενώπιον Αυτού.» (Α' Κορ. 1/α':29) Όταν υπάρχει σάρκα, όταν η δόξα του Θεού έρχεται, τότε θα πρέπει να είναι νεκρή σάρκα, διότι τίποτα δεν μπορεί να ζήσει σ' αυτή την παρουσία. Το μόνο θνητό πράγμα που μπορεί να μείνει μπροστά στην παρουσία Του όταν αυτή φανερώνεται και να σταθεί είναι η «νεκρή» σάρκα, διότι μόνο οι νεκροί μπορούν να δουν το πρόσωπό Του.

«Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω»

Μια φορά το χρόνο ο αρχιερέας του Ισραήλ έφευγε από το σπίτι του με βαριά καρδιά και έλεγε στην οικογένειά του: «Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω. Δεν είμαι σίγουρος, αλλά νομίζω ότι έκανα τα πάντα που πρέπει να γίνουν. Είναι ίσια το εφόδ μου;» Οι Ιουδαίοι πρόσεχαν τόσο πολύ να αποφύγουν την ακαθαρσία που δεν επιτρεπόταν στον αρχιερέα ούτε καν να κοιμηθεί τη νύχτα πριν να μπει πίσω από το καταπέτασμα! Οι άλλοι ιερείς τον κρατούσαν άγρυπνο όλη τη νύχτα διαβάζοντάς του το νόμο, έτσι ώστε μη τύχει και μολυνθεί από κανένα όνειρο τη νύχτα.

Μιλώντας αλληγορικά, όταν ερχόταν τελικά η ώρα της αλήθειας, ο αρχιερέας προσεκτικά βουτούσε το δάκτυλό του στο ζεστό αίμα του τράγου ή του αρνιού και άλειβε μ' αυτό τους λοβούς των αυτιών του. Έβαζε περισσότερο αίμα στον κάθε αντίχειρά του και στα μεγάλα δάκτυλα των ποδιών του. Γιατί; Συμβολικά έπαιρνε την όψη κάποιου που ήταν νεκρός, έτσι ώστε να μπορέσει να έρθει κοντά στη δόξα του Θεού και παρ΄ αυτά να ζήσει. Όταν είχε μπει το αίμα απ' την κορφή μέχρι τα νύχια, ο ιερέας έπαιρνε μια βαθιά ανάσα και έριχνε μια τελευταία ματιά στο ανθρώπινο πεδίο, έλεγχε διπλά το σχοινί γύρω από τον αστράγαλο και έπαιρνε το θυμιατήρι. Αυτό το κύπελλο ή το δοχείο που συνδεόταν με μια αλυσίδα είχε ζεστά κάρβουνα στον πάτο. Ο ιερέας έπαιρνε μια χούφτα από το ιερό θυμίαμα και το έριχνε πάνω στα κάρβουνα, το οποίο δημιουργούσε ένα παχύ σύννεφο καπνού που ανέβαινε ψηλά και είχε μια γλυκιά μυρωδιά. Ο ιερέας έχωνε το θυμιατήρι κάτω από το καταπέτασμα και το κουνούσε μπρος-πίσω μέχρι ο καπνός να γεμίσει τελείως τα Άγια των Αγίων. Έπειτα μαλακά σήκωνε το κάτω στρίφωμα του βαρύ καταπετάσματος και σερνόταν μέσα στο πιο άγιο μέρος με φόβο και ρίγος, με την απεγνωσμένη ελπίδα ότι θα επέστρεψε ζωντανός. Τα γόνατα είναι καλύτερα από τα πόδια για να μπεις στα Άγια των Αγίων.

Οι Ααρονικοί ιερείς γνώριζαν κάτι που εμείς δεν ξέρουμε

Το σύννεφο του καπνού ήταν το τελικό σύστημα ασφαλείας για να προστατεύσει τη ζωντανή σάρκα του από τη φοβερή αγιότητα του Πανίσχυρου Θεού. Οι Ααρονικοί ιερείς γνώριζαν κάτι για το Θεό που έχουμε ανάγκη εμείς σήμερα να το ανακαλύψουμε πάλι. Γνώριζαν ότι ο Θεός είναι άγιος και η ανθρωπότητα δεν είναι. Γνώριζαν ότι η ζωντανή σάρκα θα μπορούσε να πεθάνει ακαριαία αν έπεφτε πάνω στην εκτεθειμένη, ακάλυπτη δόξα του Θεού. Έτσι, όταν πήγαν πίσω από το καταπέτασμα, έπρεπε να υπάρχει αρκετός καπνός σ' αυτό το χώρο για να κρύψει τα πάντα από τη θέα, παρόλο που είχαν ακολουθήσει όλες τις απαιτήσεις, είχαν καλυφθεί με αίμα και παρέμειναν άγρυπνοι όλη νύχτα διαβάζοντας τις Γραφές. Για να ξέρουν ότι το σύννεφο που κάλυπτε ήταν αρκετά παχύ, δεν έπρεπε ούτε κι αυτοί να βλέπουν τίποτα.

Ο ιερέας έπρεπε να εκπληρώσει όλα του τα καθήκοντα με την αφή παρά με την όραση ακόμα και το ράντισμα του αίματος. Αυτό το καλυπτικό σύννεφο ήταν ένα σημάδι επιβεβαίωσης στο άνθρωπο ότι είχε καλή προοπτική να ξαναδεί το φως της μέρας. (Κοίτα Λευϊτ. κεφ. 16/ις')

Πιστεύω ότι το σύννεφο του θυμιάματος δεν βρισκόταν εκεί μόνο και μόνο για να εμποδίσει τον άνθρωπο να δει τη δόξα του Θεού. Ίσως ήταν επειδή αν τα Άγια των Αγίων δεν ήταν γεμάτα καπνό, τότε η δόξα του Θεού θα είχε ανεμπόδιστη θέα της «ζωντανής σάρκας». Υπάρχει ένα αξιοσημείωτο κείμενο της Γραφής που λέει:
«Και ότε ήνοιξε την σφραγίδα της εβδόμην, έγεινε σιωπή εν τω ουρανώ έως ημίσειαν ώραν.» (Αποκ. 8/η':1)

Γιατί οι άγγελοι του ουρανού να στέκονται σιωπηλοί για 30 λεπτά; Το περιστατικό που συνδέεται από το προηγούμενο κεφάλαιο είναι η εμφάνιση των αγίων ντυμένων με λευκές στολές να στέκονται ενώπιον του ίδιου του Θεού. Θα έρθει η μέρα που τα φθαρτά σώματά μας θα ντυθούν αφθαρσία. Ακόμα και τότε θα υπάρχει εκεί το κατάλοιπο της σάρκας. Πιστεύω ότι όταν θα μπούμε τις μαργαριταρένιες πύλες, οι άγγελοι θα στέκονται σιωπηλοί με έκπληξη για μισή ώρα, σαν να λένε: «Οι λυτρωμένοι στέκονται εκεί, ακριβώς μπροστά στον Άγιο.»

Δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι σάρκα μπορεί να σταθεί μέσα στη δόξα του Θεού, αλλά μπορεί. Μπορεί αν έχει μεταμορφωθεί μέσα από τη διαδικασία του θανάτου και της ανάστασης και μέσα από το αίμα Του που χύθηκε. Μόνο οι νεκροί άνθρωποι μπορούν να δουν το πρόσωπο του Θεού.

Το έλεός Του Τον κρατά μακριά από μας

Είναι το έλεος του Θεού που Τον κρατά μακριά από μας. Γενιές και γενιές προσεύχονται οι Χριστιανοί μια παράξενη μικρή προσευχή που λέει: «Θεέ, έλα κοντά. Θεέ, έλα κοντά.» Πιστεύω ότι μας απαντούσε ανέκαθεν, αλλά με μια απάντηση κοφτερή κι από τις δυο μεριές. Από τη μια μας κάνει νεύμα καλώντας μας : «Ελάτε, καλέστε Με να έρθω πιο κοντά κι Εγώ θα έρθω γιατί θέλω να έρθω πιο κοντά.» Όμως την ίδια στιγμή, εκτείνει το άλλο Του χέρι με προειδοποίηση ενώ λέει: «Προσέχετε, προσέχετε. Αν προχωρήσετε πιο κοντά, τότε να σιγουρευτείτε ότι όλα είναι νεκρά. Αν θέλετε πραγματικά να Με γνωρίσετε, τότε όλα πρέπει να πεθάνουν.»
Γιατί ο Θεός ακολουθεί το θάνατο; Τι ήταν το τόσο ελκυστικό για το Θεό στη απαίσια μυρωδιά από τις τρίχες και το δέρμα της θυσίας που καίγονταν που Τον έκανε κυριολεκτικά να αφήσει τον ουρανό και να επισκεφτεί τον τόπο της θυσίας που καιγόταν; Υπάρχει κάτι στο θάνατο που έλκει το Θεό. Ίσως δεν το αντιλαμβάνεσαι, αλλά σε κάθε αναζωπύρωση στην Ιστορία της Εκκλησίας υπήρχε θάνατος! Ο θάνατος βρισκόταν εκεί σ' εκείνες τις πρώτες συναθροίσεις της Ασούζα Στρητ. Ο θάνατος βρισκόταν στην Πρώτη και τη Δεύτερη Μεγάλη Αφύπνιση στις ΗΠΑ. Ο Πεντηκοστιανός πρωτοπόρος, Φρανκ Μπάρτλμαν από την αναζωπύρωση της Αζούζα είπε: «Το βάθος της μετάνοιάς σου θα καθορίσει το ύψος της αναζωπύρωσής σου.»


Όσο περισσότερο θάνατο μυρίζει ο Θεός,
τόσο πιο κοντά μπορεί να έρθει.

Είναι σαν να ήταν η μυρωδιά εκείνης της θυσίας το σήμα με το οποίο ο Θεός μπορούσε να ελκυστεί κοντά στο λαό Του για ένα λεπτό χωρίς να τους χτυπήσει για την αμαρτία τους. Ο τελικός στόχος του πάντα ήταν η επανένωση και η στενή κοινωνία με τον άνθρωπο, το υψηλότερο δημιούργημά Του. Όμως η αμαρτία έφτιαξε μια μοιραία σχέση. Ο Θεός δεν μπορεί να πλησιάσει σε ζωντανή σάρκα, επειδή αναδίδει τη δυσάρεστη μυρωδιά του κόσμου. Πρέπει να είναι νεκρή η σάρκα για να μπορέσει να την πλησιάσει.

Έτσι όταν παρακαλάμε το Θεό να έρθει κοντά, θα έρθει, αλλά λέει επίσης: «Δεν μπορώ στ' αλήθεια να έρθω πιο κοντά, διότι αν το κάνω, η σάρκα σας θα καταστραφεί. Θέλω να το καταλάβετε αυτό, ότι αν προχωρήσετε μόνο και πεθάνετε, τότε θα μπορέσω να έρθει κοντά σας.»

Γι' αυτό η μετάνοια και η συντριβή, τα αντίστοιχα του θανάτου για την Καινή Διαθήκη, φέρνουν την έκδηλη παρουσία του Θεού τόσο κοντά. Θέλουμε όμως να αποφύγουμε τη μετάνοια γιατί δεν μας αρέσει η μυρωδιά του θανάτου. Όποιος είχε ποτέ μυρίσει την απαίσια μυρωδιά των καμένων τριχών και του δέρματος, θα συμφωνήσει ότι δεν μυρίζει όμορφα. Δεν ευχαριστεί τις αισθήσεις του ανθρώπου. Είναι όμως πολύ ευχάριστο στο Θεό, γιατί αυτό είναι το σήμα ότι μπορεί για άλλη μια φορά να πλησιάσει κοντά εκείνους που αγαπά.


O Tommy Tenney γεννήθηκε το 1956 και άρχισε να κηρύττει στα 16 του χρόνια. Είναι πιστός από τρίτη γενιά. Για περίπου δέκα χρόνια ήταν ποιμένας σε μία εκκλησία. Πάνω από 17 χρόνια τώρα ο Θεός τον έχει καλέσει σε ευαγγελιστικό έργο και τον έχει χρησιμοποιήσει να φέρει τη σπίθα της αναζωπύρωσης σε πολλά μέρη στις ΗΠΑ, αλλά και σε 30 ακόμα χώρες. Έχει συγγράψει βιβλία που έχουν γίνει μπεστ-σέλλερ, ως απόρροια της οικειότητας και της εμπειρίας που έχει με τον Κύριο. Είναι παντρεμένος με την Geannie, έχει τρεις κόρες και ζει στη Λουϊζιάνα των ΗΠΑ.

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
Τρίτη
Τετάρτη
Πέμπτη
Παρασκευή
Σάββατο
Κυριακή
Every Day in the Word
www.esv.org