ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΣΗ (1)
 
 
Σε πολλές εκκλησίες σήμερα σε διάφορες χώρες ο λαός του Θεού προσεύχεται για αναζωπύρωση. Μέσα σ' αυτό το περιβάλλον οργανώνουν μεγάλες συγκεντρώσεις και τις ονομάζουν "συναθροίσεις αναζωπύρωσης" και "συνέδρια ανανέωσης", με την ελπίδα ότι αυτό θα επιταχύνει την έλευση του Αγίου Πνεύματος εν δυνάμει. Παρά τις ειλικρινείς μας προσπάθειες πολλές εκκλησίες επέτρεψαν μη βιβλική θεολογία και κοσμικές πρακτικές να γίνουν εμπόδια μέσα στη συλλογική ζωή μας. Ενώ επιθυμούμε μία γνήσια κίνηση του Πνεύματος, αυτή η νοοτροπία μας στην πραγματικότητα εμποδίζει το έργο του Θεού, για το οποίο και προσευχόμαστε. Πολλές πρακτικές, που στερούνται κριτικού πνεύματος, έχουν υιοθετηθεί και είναι ανιαρά νούμερα και ανούσια προγράμματα, αντί να ευαισθητοποιήσουν το λαό του Θεού στη φωνή του Αγίου Πνεύματος.

Προσπαθώντας παράλληλα να προσελκύσουμε κόσμο μέσα στις εκκλησίες, έχουμε χαμηλώσει τον πήχη του Αγίου Πνεύματος, ο οποίος ρητά απαιτεί μετάνοια, αποκηρύσσοντας την αμαρτία μέσα στην οποία ζούσαμε. Δεν κηρύττουμε πλέον τόσο πολύ για μετάνοια, διότι φοβόμαστε μην δυσανασχετήσει ο κόσμος. Θεωρούμε πρόοδο, όταν αυξάνεται το ακροατήριο, αλλά μας διαφεύγει η τραγική αλήθεια ότι, κηρύττουμε ένα Χριστό που έχει μόνο αγάπη και δεν Τον ενδιαφέρει η αμαρτία.

Έτσι καταφέρνουμε να μαζέψουμε ένα ακροατήριο ημι-αναγεννημένων Χριστιανών, οι οποίοι έρχονται μεν στην εκκλησία, αλλά η ζωή τους δεν έχει αγγιχτεί από τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Δεν έχουν αντιληφθεί το μέγεθος των λύτρων που πλήρωσε ο Ιησούς στο Γολγοθά. Δεν έχουν καταλάβει ότι η αμαρτία θα τους πήγαινε για πάντα στην κόλαση και η αναγέννηση είναι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή ενός ανθρώπου. Ένας αναγεννημένος πουλάει ό,τι έχει και δεν έχει, παραχωρεί οτιδήποτε τον "κολλάει", προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στο πολύτιμο μαργαριτάρι, που είναι ο Ιησούς.

Ένα ευαγγέλιο που δεν κηρύττει καθαρά και ξάστερα τη μορφή και τη δύναμη της μετάνοιας, παράγει Χριστιανούς, που συνεχίζουν να υιοθετούν κοσμικά πρότυπα, που νιώθουν πιο άνετα σε μία καφετέρια, παρά σε μία ώρα συμπροσευχής. Παραξενευόμαστε που οι νέοι πιστοί βαδίζουν χαλαρά και έχουν έλλειψη πνευματικής φλόγας, ενώ το Ευαγγέλιο που κηρύττουμε, δεν συμβαδίζει με το Λόγο του Θεού και με τις απαιτήσεις που Εκείνος έχει. Προτιμάμε να έχουμε περισσότερους ανθρώπους στις συναθροίσεις μας και γι' αυτό, φερόμαστε, κατά τη γνώμη μας, "έξυπνα", προσαρμόζοντας το μήνυμα στην αρέσκεια των παρευρισκομένων. Αυτή η πρακτική όμως θα οδηγήσει σε αδιέξοδο, διότι δεν υπάρχει ο απαιτούμενος αγιασμός, ο πιστός δεν οδηγείται σε αφιέρωση και η συνάθροιση μεταβάλλεται σε ψυχαγωγικό πρωινό, καθώς η δίψα και η επιθυμία για την παρουσία του Θεού έχουν πέσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ή έχουν γίνει μία ευχάριστη ανάμνηση.

Η δύναμη του Αγίου Πνεύματος είναι σε θέση να επιδράσει καταλυτικά στη ζωή ενός ανθρώπου, από τη στιγμή που εκείνος αντιληφθεί την αμαρτωλή του κατάσταση, μπροστά στο σταυρό του Χριστού. Για να τρέξουν δάκρυα ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας από τα μάτια μας απαιτείται να νιώσουμε το βάρος της ακαθαρσίας μας, καθώς ο Ιησούς μας καθαρίζει με το πολύτιμο αίμα Του, το οποίο πέφτει ζωντανό πάνω μας. Όσο περισσότερη επίγνωση της αμαρτίας έχουμε και της καταδίκης που εκείνη προκαλεί, τόσο περισσότερο η χάρη και η παρουσία του Θεού διεισδύουν στα βάθη του εαυτού μας και μας αλλάζουν σε μία καινούρια ύπαρξη, προορισμένη για ένα ένδοξο μέλλον.

Ο Χριστιανός δεν μορφώνεται μέσω φανταχτερών και εντυπωσιακών παραστάσεων, αλλά δια του απλού χρισμένου λόγου, ο οποίος προέρχεται από ένα αφιερωμένο και καταλυτικά αγγιγμένο από την παρουσία του Θεού εργάτη. Δεν μπορούμε να προκαλέσουμε αναζωπύρωση, αν πρώτα εμείς δεν έχουμε αγγιχτεί και αλλάξει βαθιά μέσα μας από το χέρι του Αγίου Πνεύματος.

Δεν θα βγει κάτι ζωντανό από μέσα μας, αν βγαίνουμε διανοητικοί χριστιανοί, κηρύττοντας ένα κοινωνικό ευαγγέλιο καλής συμπεριφοράς. Η Εκκλησία πρέπει να έρθει στο βιβλικό πρότυπο ευαγγελισμού. Όπως στα αποστολικά χρόνια, όπου ο Λόγος του Θεού άλλαζε ριζικά τους ανθρώπους, οι οποίοι ήταν έτοιμοι να πεθάνουν για τον Ιησού αν αυτό ήταν απαραίτητο. Το κήρυγμά τους άλλαξε τον τότε γνωστό κόσμο και μέσα σε μερικές εκατοντάδες χρόνια, η έκταση και η επιρροή του χριστιανισμού ήταν τόσο μεγάλη, ώστε έγινε η επίσημη θρησκεία του Ρωμαϊκού κράτους. Τι είχαν εκείνοι οι πρώτοι Χριστιανοί και μπόρεσαν να εκτοπίσουν και να διαλύσουν κάθε ειδωλολατρία, μαγγανεία και κάθε εμπόδιο που ο διάβολος έβαζε στη μέση και ο Χριστός έγινε ο προσωπικός Σωτήρας δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων ; Κατάφεραν και άλλαξαν την Ιστορία του ανθρώπινου γένους κηρύττοντας το Βασιλιά των βασιλιάδων με τις απλές, αλλά φλογερές ζωές τους.

Όλο αυτό ξεκινάει από μία λέξη, η οποία μέσα στο Λόγο του Θεού κατέχει θεμελιώδη αξία και είναι η μετάνοια. Το βάθος της μετάνοιας θα καθορίσει την πλήρωση του Αγίου Πνεύματος. Η ένταση της μετάνοιας καθορίζει τη δυναμική παρέμβαση του Θεού στη ζωή σου, αλλά και εκείνων που βρίσκονται γύρω σου. Όσο αδειάζεις από τον εαυτό σου, τόσο θα γεμίζεις από τη ζωντανή παρουσία του Ιησού για να λάβεις το χρίσμα και να επηρεάσεις εσύ τον κοινωνικό σου περίγυρο. Όσο το Ευαγγέλιο κηρύττεται αναλλοίωτα και καθαρό σαν κρύσταλλο, θα παράγει Χριστιανούς έτοιμους να αλλάξουν ακόμα και την ίδια τη χώρα τους.

Πόσο σημαντική είναι η εκζήτηση του προσώπου Του σε συνδυασμό με τη μετάνοια, το βλέπουμε σε μία χαρακτηριστική σκηνή στο βιβλίο του Ησαϊα.

ΗΣΑ. ς':1-4 - "Κατά το έτος εν ω απέθανεν Οζίας ο βασιλεύς, είδον τον Κύριον καθήμενον επί θρόνου υψηλού και επηρμένου, και το κράσπεδον αυτού εγέμισε το ναόν. Άνωθεν αυτού ίσταντο Σεραφείμ, ανά εξ πτέρυγας έχοντα έκαστον, με τας δύο εκάλυπτε το πρόσωπον αυτού, και με τας δύο εκάλυπτε τους πόδας αυτού, και με τας δύο επέτα. Και έκραζε το εν προς το άλλον, και έλεγεν, Άγιος, άγιος, άγιος ο Κύριος των δυνάμεων, πάσα η γη είναι πλήρης της δόξης αυτού. Και αι παραστάται της θύρας εσείσθησαν εκ της φωνής του κράζοντος, και ο οίκος επλήσθη καπνού."

Ο προφήτης είδε τη δόξα του Θεού. Αντίκρισε το μεγαλείο και τη λάμψη της παρουσίας Του, κάτι που είχε άμεσο αντίκτυπο και αποτέλεσμα στον άνθρωπο του Θεού. Αμέσως μόλις έρχεται σε επαφή με την παρουσία του Θεού λέει:

ΗΣΑ. ς':5 - "Τότε είπα, Ω τάλας εγώ! διότι εχάθην, επειδή είμαι άνθρωπος ακαθάρτων χειλέων, και κατοικώ εν μέσω λαού ακαθάρτων χειλέων, επειδή οι οφθαλμοί μου είδον τον Βασιλέα, τον Κύριον των δυνάμεων."

Για να είμαστε σε θέση να συντριβούμε και να συνδιαλλαγούμε με το Θεό, είναι απαραίτητη η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, η οποία θα μας φέρει αντιμέτωπους με την αμαρτία μας. Όταν σε αγγίξει ο Κύριος δεν έχεις άλλη επιλογή από το να πέσεις στα γόνατα, ζητώντας συνεχώς το έλεος. Το δέος και η αβάσταχτη δόξα Του συνθλίβουν κάθε εγωισμό, φανερώνουν κάθε κρυμμένη γωνία του εαυτού σου σε μία προσπάθεια να συμφιλιωθείς και να αποκτήσεις κοινωνία με τον Άγιο των αγίων. Όταν το χέρι του Θεού είναι πραγματικά πάνω μας (και όχι, όταν το λέμε μόνο) καταρρέει κάθε ανθρώπινο και σαρκικό κατασκεύασμα, ιδέα, έννοια κτλ. Γκρεμίζει ό,τι εσύ νομίζεις ότι είναι άξιο και καλό για να χτίσει ο Θεός πλέον τον κατάλληλο αγιασμό, μέσω της μετάνοιας και συντριβής. Κάθε έννοια "διακονίας", "ηγεσίας" και ό,τι άλλο με το οποίο έχουμε ταυτίσει τον εαυτό μας, λιώνει, εξαφανίζεται για να σταθούμε πλέον γυμνοί και ανοιχτοί μπροστά στο άπειρο μεγαλείο του αιώνιου Δημιουργού!

Ναι, αγαπητοί αδελφοί! Όταν ο Κύριος έρχεται, το πρώτο δώρο που μας χαρίζει είναι μία αποτελεσματική και βαθιά μετάνοια!! Τότε θα δεις ότι οι ανακοινώσεις για μετάνοια, που κάναμε με το στόμα μας προηγουμένως, δεν έχουν καμία σχέση με τη βαθιά, υπερφυσική συντριβή που νιώθεις, καθώς είσαι σκεπασμένος με τον "καπνό" της παρουσίας του Θεού. Τα δάκρυα κυλούν ασταμάτητα από τα μάγουλά μας και ξέρουμε ότι, αυτή είναι η αγάπη του Θεού που καθαρίζει και ελευθερώνει τις φθαρμένες, βασανισμένες καρδιές μας.

Αυτή η πραγματική μετάνοια έφερε μία αλλαγή στη ζωή του Ησαία, καθώς ο Θεός κινήθηκε θαυμαστά, βλέποντας τη συντριβή του.

ΗΣΑ. ς':8 - "Και ήκουσα την φωνήν του Κυρίου, λέγοντος, Τίνα θέλω αποστείλει, και τις θέλει υπάγει διά ημάς; Τότε είπα, Ιδού εγώ, απόστειλόν με."

Τώρα είναι έτοιμη να έρθει η αναζωπύρωση. Τώρα είσαι έτοιμος να φέρεις ένα μήνυμα, το οποίο δεν είναι μόνο γνώση, που την πήρες μέσα από ένα βιβλίο, αλλά είναι χρισμένο για να αλλάξει ζωές.

Ο Χριστιανισμός δεν είναι συμβουλευτική, αλλά μία δύναμη, που μπορεί να ελευθερώσει τον άνθρωπο μια για πάντα, από δεσμά φθόνου, ζήλιας, μοιχείας και κάθε είδους αμαρτίας, δίνοντάς του μία ολοκαίνουρια ζωή να ζήσει για το Χριστό. Για να μπορέσει όμως ο Χριστός να ελευθερώσει, χρειάζεται η μετάνοια και η συντριβή από το μέρος του ανθρώπου να είναι ειλικρινής, υποκινούμενη από τον πόθο για απελευθέρωση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κήρυγμα του Ιωάννη του Βαπτιστή, ο οποίος προετοίμαζε τις καρδιές των Ισραηλιτών για να δεχθούν τον Ιησού. Δεν ήταν δυνατό να σε κάνει το μήνυμά του να μείνεις απαθής.

ΜΑΤΘ. γ':1-2 - "Εν εκείναις δε ταις ημέραις έρχεται Ιωάννης ο Βαπτιστής, κηρύττων εν τη ερήμω της Ιουδαίας, και λέγων, Μετανοείτε, διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών."

Όσοι δέχθηκαν τη διακονία και το μήνυμα του Ιωάννη, έκαναν κάτι σημαδιακό και σημαντικό, το οποίο βέβαια απαιτούνταν εν όψει του ερχομού του Μεσσία.

ΜΑΤΘ. γ':6 - "και εβαπτίζοντο εν τω Ιορδάνη υπ' αυτού, εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών."

Ο Ιησούς μετά το βάπτισμά Του από τον Ιωάννη, κηρύττει και Αυτός μετάνοια.

ΜΑΤΘ. δ':17 - "Από τότε ήρχισεν ο Ιησούς να κηρύττη και να λέγη, Μετανοείτε, διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών."

Στο πρώτο κήρυγμα που έγινε, μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, ο Πέτρος πιστά ακολούθησε την ίδια πρακτική του Πνεύματος.

ΠΡΑΞ. β':38 - "Και ο Πέτρος είπε προς αυτούς, Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού, εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος."

Το Πνεύμα το Άγιο ενεργούσε με τον ίδιο τρόπο και με τον απόστολο Παύλο, ο οποίος στάλθηκε στα έθνη. Σε ένα κήρυγμά του στην Αθήνα είπε:

ΠΡΑΞ. ιζ':30 - "Τους καιρούς λοιπόν της αγνοίας παραβλέψας ο Θεός, τώρα παραγγέλλει εις πάντας του ανθρώπους πανταχού να μετανοώσι ..."

Μία γνήσια κίνηση του Αγίου Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία Του χαρακτηρίζεται από μία έντονη επίγνωση και συναίσθηση της αμαρτίας. Μετάνοια από αμαρτία και αναζωπύρωση είναι γεγονότα αδιάσπαστα. Σε πολλές εκκλησίες λανθασμένες πρακτικές έχουν μετονομασθεί και ταξινομηθεί ξανά για να γίνουν δεκτές. Όταν π.χ. κάποιος διαπράξει μοιχεία, λέγεται συχνά ότι, "έπεσε σε παγίδα" ή "έπεσε, κάνοντας μία άλλη σχέση". Υπάρχει η τάση ο αμαρτωλός να παρουσιάζεται σαν θύμα ενός αφόρητου εργατικού προγράμματος ή μιας αντιπαθητικής και πιεστικής συντρόφου. Όταν χρησιμοποιούμε όρους, όπως "έπεσε", μετατοπίζουμε διακριτικά την κατηγορία μακριά από τον αμαρτωλό. Προτιμότερο είναι, από το να κρύβεται πίσω από τέτοιες λέξεις, να ενθαρρυνθεί ο χριστιανός να ομολογήσει και να μετανοήσει γι' αυτό που έκανε, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της πράξης του.

Μία άλλη πρακτική για να διακανονίζουμε την αμαρτία είναι, όταν την ταξινομούμε και την τοποθετούμε, σαν "αδυναμία", "κακή συνήθεια", ή "ροπή". Πολλοί, αντί να λένε ότι διαπράττουν την αμαρτία της λαγνείας για παράδειγμα, λένε ότι, έχουν την τάση προς την πορνογραφία. Αυτό δεν παύει να είναι αμαρτία και ο μόνος τρόπος για να ελευθερωθεί είναι, ειλικρινά να ομολογήσει και να δεχθεί ότι διαπράττει την αμαρτία και να ζητήσει το έλεος του Ιησού, καθαρίζοντάς τον ριζικά.

Μάλλον η Εκκλησία έχει υιοθετήσει την κοινωνία στον τρόπο που αντιμετωπίζει την τάση προς την αμαρτία. Μία τέτοια τάση προκαλεί συμπάθεια εκ μέρους της κοινωνίας, αλλά η Εκκλησία πρέπει να γνωρίζει ότι η αμαρτία δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή. Δυστυχώς εκείνο που συμβαίνει περισσότερο είναι ότι, η Εκκλησία έχει αντιγράψει τους τρόπους και τις μεθόδους του κόσμου. Εδώ είναι η μεγάλη πρόκληση και η αλλαγή, που ο Κύριος επιθυμεί να βάλει στην Εκκλησία Του.

Ο λαός Του πρέπει να γίνει εκείνος ο παράγοντας, να εμποτίσει και να επηρεάσει ριζικά την κοινωνία με τη δύναμη του αγιασμού δια του Πνεύματος και όχι αντίστροφα. Ενδεικτικό και χαρακτηριστικό σημείο είναι η μουσική, όπου η Εκκλησία υιοθετεί σταθερά τα μουσικά ρεύματα του κόσμου, λες και εκείνη δεν έχει τίποτα να δώσει, πέρα από μερικά καλά τραγούδια. Διαφημίσεις και πωλήσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικά και αναρωτιέμαι, αν αυτός είναι ο τρόπος, με τον οποίο θα φέρουμε τη φλογερή αναζωπύρωση πάνω στη γη για να σχηματιστεί η αμόλυντη και άμωμη Νύμφη, η οποία θα συμβασιλεύσει με τον Ιησού!!

Όλη αυτή η ροή του κοσμικού τρόπου σκέψης και προσέγγισης, καθώς υιοθετείται από την Εκκλησία, φέρνει ένα πνεύμα δύσκαμπτο στο λαό του Θεού και χάνεται εκείνη η ευαισθησία, που φέρνει το ευαίσθητο Άγιο Πνεύμα στην προσπάθειά Του να φέρει τον πιστό στα γόνατα και τη μετάνοια. Σιγά-σιγά πειθόμαστε ότι, πολλά από τα προβλήματα είναι φυσιολογικές αδυναμίες και μάλλον δεν χρειάζεται να μετανοήσουμε γι' αυτές. Αν οι εκκλησίες δεν ξεκαθαρίσουν την ταυτότητα της αμαρτίας, οι άνθρωποι δεν θα μπορούν να ελευθερωθούν από αυτήν, αλλά και η αναζωπύρωση, που ίσως περιμένουν, σίγουρα θ' αργήσει πολύ.

Μία πράξη, που συνηθίζουν να κάνουν διάφοροι ποιμένες στο τέλος της συνάθροισης είναι, να καλούν το λαό του Θεού, να έρθει μπροστά για να κάνουν αφιέρωση πάλι. Οι άνθρωποι έρχονται μπροστά, νιώθοντας ότι κάπου έχουν ξεφύγει από το θέλημα του Θεού και θέλουν να επιβεβαιωθεί η επιθυμία τους για υπακοή στον Κύριο. Όσο ωραίο κι αν ακούγεται αυτό, υπάρχει κάτι που πρέπει να σημειώσουμε. Αν κάποια προηγούμενη δέσμευση δεν έκανε κάποιον να υπακούσει το Θεό, μάλλον μία νέα δέσμευση δεν πρόκειται να αλλάξει και πολλά. Η σωστή ανταπόκριση στο θέμα της υπακοής ή της αμαρτίας δεν είναι μία ακόμα νέα αφιέρωση, για ακόμα πιο σκληρές προσπάθειες, αλλά βαθιά συντριβή και μετάνοια, εκζητώντας τον Κύριο με αγωνία και κραυγές για να φέρει μέρες ανάπαυσης και ελευθερίας σε μία ταλαιπωρημένη από την αμαρτία ψυχή. Ο Θεός ζητάει να παραδοθείς πλήρως στο θέλημά Του και όχι να εκτελείς κάποια εντολή συνεχών αφιερώσεων.

Ο αγιασμός δεν επιτυγχάνεται με πράξεις καλής θέλησης, αλλά χρειάζεται να επιτρέψεις στον Κύριο να βάλει το μαχαίρι του Λόγου Του βαθιά και η παρουσία Του να επιφέρει μία ριζική αλλαγή στη ζωή σου. Η λύση είναι να προσεγγίσουμε με σεβασμό και φόβο Θεού το σταυρό του Ιησού, έτοιμοι να αρνηθούμε τα πάντα, που τρέφει το εγώ μας, γνωρίζοντας ότι μόνο από εκεί μπορεί να έρθει σωτηρία από τα νύχια της διαφθοράς, που είναι ικανή να πάει και αναγεννημένους χριστιανούς στην κόλαση.

Νιώθουμε άβολα και αμήχανα μέσα στην εκκλησία, όταν ο Θεός έρχεται και ωθεί το λαό Του σε συντριβή και μετάνοια. Αντιδρούμε με αμηχανία, με τα δάκρυα και τις ωδίνες ενός αμαρτωλού, που έχει αγγίξει ο Κύριος. Δεν χρειάζεται να επεμβαίνουμε σε τέτοιες περιπτώσεις. Δεν χρειάζεται να δίνουμε θάρρος σε κάποιον, τον οποίο ο Θεός προσπαθεί να τον κάνει να νιώσει απέχθεια για την αμαρτία του! Ο λόγος που γίνεται η συνάθροιση, δεν είναι να περάσουμε κάποια ώρα ευχάριστα, διατηρώντας κάποια θρησκευτική συνήθεια, αλλά να πλησιάσουμε τον Κύριο, να ευαισθητοποιηθούμε στο θέλημά Του για να καθαρίσει τις καρδιές μας, δοξάζοντας και υψώνοντας το αιώνιό του Όνομα. Κάθε συνάθροιση είναι στιγμή μετάνοιας και συντριβής μέσα σε ένα πνεύμα ευγνωμοσύνης. Ο λόγος της συνάθροισης είναι να επιστρέψουμε σαν χαμένα παιδιά στον Πατέρα μας και να νιώσουμε τη ζεστή αγκαλιά της συγχώρησης και της ασφάλειας.

Η επιστροφή μας στον Ιησού είναι αναζωπύρωση.