• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

Πνευματική κακοποίηση (1) Εκτύπωση E-mail
Διάφοροι

Προειδοποιητικά σημεία πνευματικής κακοποίησης (1)
Από τον Mike Fehlauer 
 
Η ιδέα της πνευματικής κακοποίησης δεν είναι νέο φαινόμενο. Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός μιλούσε εναντίον εκείνων που λειτουργούσαν με δική τους εξουσία, ενώ κακοποιούσαν εκείνους που έπρεπε να ευλογήσουν. Στον Ιερεμία 5:30-31 διαβάζουμε «Έκπληξις και φρίκη έγειναν εν τη γη. Οι προφήται προφητεύουσι ψευδώς και οι ιερείς δεσπόζουσι διά μέσου αυτών. και ο λαός μου αγαπά ούτω. και τι θέλετε κάμει εις το μετά ταύτα;»

Στα εδάφια αυτά ο Θεός κατηγορεί τους θρησκευτικούς ηγέτες της Παλαιάς Διαθήκης. Βλέπουμε τον θυμό του Κυρίου να εκφράζεται εναντίων εκείνων που λειτουργούν με δική τους εξουσία. Καταναλωμένοι από τις φιλοδοξίες τους, οι ηγέτες αυτοί έχουν πείσει τον λαό ότι η δύναμή τους είναι θεϊκή.

Στον Ιερεμία 6:13-14 διαβάζουμε πάλι για εγωκεντρικούς προφήτες και ιερείς που είναι τόσο απορροφημένοι στο να ικανοποιούν τις δικές του ανάγκες ώστε αγνοούσαν τις ανάγκες του λαού. Διαβάζουμε: «Διότι από μικρού αυτών έως μεγάλου αυτών πας τις εδόθη εις την πλεονεξίαν. και από προφήτου έως ιερέως πας τις πράττει ψεύδος. Και ιάτρευσαν το σύντριμμα της θυγατρός του λαού μου επιπολαίως, λέγοντες, Ειρήνη, ειρήνη. και δεν υπάρχει ειρήνη.»

Ένα κοινό χαρακτηριστικό ενός βάναυσου θρησκευτικού συστήματος είναι ότι οι πραγματικές ανάγκες του λαού χάνονται στην ατέλειωτη αναζήτηση των ηγετών για προσωπική καταξίωση και ευτυχία.

Η τραγική ιστορία της Diane, μιας νέας γυναίκας στο τέλος της εφηβείας της, που είχε δώσει πρόσφατα την ζωή της στο Χριστό, διευκρινίζει το παραπάνω. Η Diane πήγε σε ένα ταξίδι διακονίας με μια ομάδα από την εκκλησία που πήγαινε. Μια μέρα, η ομάδα διακονίας απολάμβανε κάποιες ώρες ψυχαγωγίας όταν η Diane έπαθε ένα τραγικό ατύχημα που προκάλεσε στο πόδι της ένα τόσο σοβαρό τραυματισμό, ώστε ήταν αναγκαίος ο ακρωτηριασμός του.

Οι γονείς της Diane δεν ήταν χριστιανοί και στο παρελθόν τους κακοφαινόταν κάπως ο συνολικός χρόνος που η Diane περνούσε στην εκκλησία. Όταν συνέβη το ατύχημα η αντίδρασή τους ήταν να κατηγορήσουν την εκκλησία για τον τραυματισμό της Diane. Επίσης αισθάνθηκαν ότι η εκκλησία θα έπρεπε να βοηθήσει οικονομικά την Diane.

Κατά τη διάρκεια που η Diane ανάρρωνε στο νοσοκομείο, συνέβη η μητέρα της να ακούσει τον ποιμένα της εκκλησίας της Diane να περιγράφει το καινούργιο σπορ αυτοκίνητο που σκόπευε να αγοράσει. Εκείνη άρχισε να μιλάει στο κοινωνικό σύνολο γι' αυτόν τον κήρυκα που ζούσε πολυτελώς με τα χρήματα της εκκλησίας. Τα λόγια αυτά έφτασαν στον ποιμένα και δεν χρειάζεται να πούμε ότι δεν ήταν χαρούμενος.

Μετά από μερικές βδομάδες στο νοσοκομείο, η Diane μεταφέρθηκε σε ένα κέντρο αποκατάστασης. Εκεί την επισκέφτηκε ο ποιμένας. Η Diane εξακολουθούσε να ήταν περιορισμένη σε αναπηρική πολυθρόνα διότι δεν είχαν ακόμα προσαρμόσει ένα τεχνητό μέλος. Μετά τους αρχικούς χαιρετισμούς και κάποια σύντομη μικρή συζήτηση ο ποιμένας μετέφερε στην Diane αυτά που η μητέρα της έλεγε στην πόλη τριγύρω. Ο ποιμένας συμβούλεψε την Diane ότι η 'αποστολή' της ήταν να μιλήσει στην μητέρα της και να την κάνει να σταματήσει να κουτσομπολεύει τον ποιμένα. Μολονότι η Diane προσπαθούσε να επεξεργαστεί την ιδέα για το πώς να αντιμετωπίσει το υπόλοιπο της ζωής της χωρίς πόδι, την ώρα που ο ποιμένας έφυγε, έγινε καταφανές σ' αυτήν ότι ο ποιμένας της δεν είχε να της πει τίποτα για να την βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα φρικτά σωματικά και συναισθηματικά ζητήματα που προήλθαν από το ατύχημά της.

Ένα απ' τα μέλη της εκκλησίας εισηγήθηκε, η εκκλησία να αγοράσει στην Diane ένα πρόσθετο μέλος για το πόδι της. Αρχικά ο ποιμένας αντιτάχθηκε σφοδρά στην ιδέα. Ωστόσο, μετά από λίγο καιρό, απλώς για να εξομαλύνει τη δυσχέρεια με την μητέρα της Diane, ο ποιμένας απρόθυμα έδωσε την συγκατάθεσή του για την αγορά.

Ο ποιμένας απέτυχε να ανταποκριθεί στην Diane με τρόπο που θα τιμά τον Θεό. Στην πράξη, η ανταπόκρισή του ήταν περισσότερο όμοια με εκείνη των Φαρισαίων της Καινής Διαθήκης, με τους οποίους ο Ιησούς ερχόταν ανοιχτά σε αντιπαράθεση, για τον τρόπο που εκείνοι μεταχειρίζονταν άλλους. Καθώς διαβάζεις την Καινή Διαθήκη, δεν χρειάζεται τρομερή ποσότητα διορατικότητας για να δεις ότι οι αντιπαραθέσεις που ο Ιησούς είχε δεν ήταν με τους φοροεισπράκτορες (τελώνες), μοιχούς, πόρνους ή άλλους 'αμαρτωλούς'. Οι αντιπαραθέσεις Του ήταν με τους θρησκευτικούς ηγέτες και με το θρησκευτικό σύστημα των ημερών Του.

Μιλώντας με τους Φαρισαίους, ο Ιησούς είπε: «Διότι δένουσι φορτία βαρέα και δυσβάστακτα και επιθέτουσιν επί τους ώμους των ανθρώπων, δεν θέλουσιν όμως ουδέ διά του δακτύλου αυτών να κινήσωσιν αυτά.» Ματ. 23:4. Ο Ιησούς αναφέρεται σε ανθρώπους, που οι νόμοι και οι κανονισμοί τους οποίους έπρεπε να εκτελούν, τους παραβάρυναν, για να κερδίσουν την αποδοχή των Φαρισαίων. Κατά τον ίδιο τρόπο, πολλοί πιστοί σήμερα έχουν βρει τους εαυτούς τους συντριμμένους κάτω από τις θρησκευτικές αποσκευές ενός βάναυσου συστήματος. Κάθε μέρα χιλιάδες μέλη εκκλησιών βρίσκονται να παλεύουν για να κερδίσουν την εύνοια και επιδοκιμασία των Φαρισαίων της σύγχρονης εποχής.

Ο Ιησούς νοιάζεται βαθιά για τον λαό Του και πως τον μεταχειρίζονται. Όταν είδε το πλήθος, «...εσπλαγχνίσθη δι' αυτούς, διότι ήσαν εκλελυμένοι και εσκορπισμένοι ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα.» Ματθ. 9:36. Άλλη μετάφραση επεκτείνει την λέξη «εκλελυμένοι» λέγοντας «Ήταν σαστισμένοι (κατατρεγμένοι και καταλυπημένοι και αποκαρδιωμένοι και αβοήθητοι), ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα».

Σημειώστε ότι ο Ιησούς τους είδε ως κατατρεγμένους. Η λέξη αυτή μεταφέρει την ιδέα της απ' έξω πίεσης στους ανθρώπους που τους κάνουν να αισθάνονται κουρασμένοι συντετριμμένοι και καταπτοημένοι. Η εξωτερική αυτή δύναμη ήταν το θρησκευτικό σύστημα που έδινε έμφαση στην εξωτερική όψη. Ήταν ένα σύστημα που υποσχόταν ειρήνη βασισμένη στην ικανότητα ενός να ακολουθεί τους θεσπιζομένους κανονισμούς και νόμους. Αν κάποιος αποτύχαινε, μετά υπήρχε κρίση.

Το να μην έχεις ποιμένα δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι είχαν έλλειψη από εκείνους που λένε τι να κάνουν. Υπήρχε πλήθος Φαρισαίων πρόθυμοι να το κάνουν. Σημαίνει ότι δεν είχαν κάποιον να τους οδηγήσει σε πνευματικά πράσινα λιβάδια. Ένας ποιμένας δεν σπρώχνει τα πρόβατα όπως ο κτηνοτρόφος σπρώχνει τα γελάδια του. Ένας ποιμένας καθοδηγεί τα πρόβατά του σε ένα ασφαλές μέρος όπου η τροφή είναι άφθονη και εκεί που μπορούν να βρουν ανάπαυση.
Ο Κύριος είπε: «Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Άρατε τον ζυγόν μου εφ' υμάς και μάθετε απ' εμού, διότι πράος είμαι και ταπεινός την καρδίαν, και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εν ταις ψυχαίς υμών. διότι ο ζυγός μου είναι καλός και το φορτίον μου ελαφρόν. » Ματθ. 11:28-30

Μία υγιής εκκλησία πρέπει να παράγει ειρήνη και ανάπαυση για την ψυχή σου. Εδραιώνοντας υγιείς πνευματικές σχέσεις θα είναι πάντα μια πρόκληση, αλλά η διαδικασία θα σε προφυλάξει από το να γίνεις κουρασμένος και από την φθορά, προσπαθώντας να πηδάς δια μέσου θρησκευτικών εμποδίων που υπόσχονται την αποδοχή και την αγάπη του Θεού. Εάν, προκειμένου να κερδίσουμε την αποδοχή των ηγετών μας, η εκκλησία σου συνεχώς απαιτεί όλο και περισσότερα από την ζωή σου χωρίς τέλος στον ορίζοντα -και ελάχιστη ενθάρρυνση στην πορεία- τότε θα χρειαστεί να επανεξετάσεις την εκκλησία που επισκέπτεσαι.

Όλη η πρόθεση του Θεού για την τοπική εκκλησία είναι να είναι υγιής, να δίνει ζωή και να είναι χριστοκεντρική. Αλλά επειδή Εκείνος επέλεξε να χρησιμοποιεί ασθενικά, επιρρεπή στην αμαρτία άτομα, να οδηγούν την εκκλησία Του, υπάρχει πάντα η πιθανότητα μια τοπική συνάθροιση να πέσει σε πλάνη ή σε μη υγιές πνευματικό σχήμα.

Θέση Ισχύος

Βεβαίως και έχει θέση η βιβλική διδασκαλία πάνω στην πνευματική εξουσία. Αλλά αν ο ποιμένας κηρύττει το αντικείμενο αυτό κάθε Κυριακή, υπενθυμίζοντας συνεχώς ότι αυτός είναι ο υπεύθυνος, να είσαι βέβαιος ότι πλησιάζουν μπελάδες.
Σε μη υγιής εκκλησία ο ποιμένας όντως αρχίζει να παίρνει την θέση του Ιησού στις ζωές των ανθρώπων. Συνήθως λέγεται στους ανθρώπους, ότι δεν μπορούν να φύγουν από την εκκλησία με την ευλογία του Θεού, εκτός αν ο ποιμένας εγκρίνει την απόφαση. Ο υπαινιγμός είναι ότι αν δεν λάβουν άδεια από τον ποιμένα, όχι μόνο δεν θα τους ευλογήσει ο Θεός, αλλά κατά κάποιο τρόπο θα είναι υπό κατάρα, με επακόλουθο την σίγουρη αποτυχία. Πνευματικοί ηγέτες που θέλουν να ελέγχουν χρησιμοποιούν αυτή την λογική για να εκμεταλλεύονται ανθρώπους.

Πρέπει να καταλάβουμε τη διαδικασία που διαμέσου αυτής μια εκκλησία φτάνει σε θέση πλάνης. Λόγω του ότι πολλοί ποιμένες μετρούν την επιτυχία τους από το παριστάμενο πλήθος στην εκκλησία, απογοητεύονται όταν οι άνθρωποι φεύγουν από την εκκλησία τους. Εάν αισθάνονται ανασφαλείς, ενδέχεται να αναπτύξουν μια διδασκαλία για να σταματήσουν την φυγή των ανθρώπων. Μπορούν να κηρύττουν για χωρίς όρους αφοσίωση χρησιμοποιώντας τις βιβλικές ιστορίες του Δαβίδ και του Ιωνάθαν ή του Ηλία και του Ελισσαιέ.

Χρησιμοποιώντας παραδείγματα σαν αυτά, οι ηγέτες μπορεί στην πραγματικότητα να αποκομίσουν 'βιβλικό' έδαφος για να ελέγξουν ακόμα και τον προσωπικό τομέα των πιστών. Ένας ηγέτης που θέλει να ελέγχει, μπορεί να προσπαθήσει να εμφυσήσει μια αίσθηση δέσμευσης με το να ενθυμίζει στο εκκλησίασμα κάθε τι που έχει κάνει γι' αυτούς.

Αυτό το είδος κηρύγματος προκαλεί στα μέλη της εκκλησίας την αναζήτηση μιας θέσης εύνοιας με τον ποιμένα παρά την σωστή επιθυμία να ευχαριστήσουν τον Θεό και όχι τον άνθρωπο. Ο Ιησούς επίσης καταδίκασε τέτοια αυταρέσκεια όταν είπε στους Φαρισαίους: «...εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου, και δεν με δέχεσθε. εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι εαυτού, εκείνον θέλετε δεχθή. Πως δύνασθε σεις να πιστεύσητε, οίτινες λαμβάνετε δόξαν ο εις παρά του άλλου, και δεν ζητείτε την δόξαν την παρά του μόνου Θεού;» Ιωα. 5:43-44

Όταν επιδιώκουμε την τιμή των ανθρώπων, το κάνουμε ξοδεύοντας την σχέση μας με τον Θεό. Αν συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε έτσι, ο άνθρωπος βαθμιαία θα πάρει την θέση του Θεού στις ζωές μας. Ένας μη υγιής ψυχικός δεσμός δημιουργείται και η αίσθηση εμπιστοσύνης εξαρτάται από το αν η θέση μας είναι δίπλα σ' αυτούς που ηγούνται. Αυτό το είδος ελέγχου θα καταστρέψει τους ανθρώπους πνευματικά!

Μια υγιής εκκλησία δεν επιτρέπει το γνήσιο ποιμαντικό ενδιαφέρον να υπερβεί τα όρια σε εκμετάλλευση ή έλεγχο. Ένας αληθινός ποιμένας χρησιμοποιεί την επιρροή του για να προσελκύσει τα μέλη της εκκλησιάς σε στενή σχέση με το Ιησού, που είναι η μόνη «κεφαλή της εκκλησίας» (Εφε. 5:23). Ένας αληθινός ποιμένας αναγνωρίζει ότι οι άνθρωποι στην συνάθροισή του δεν ανήκουν σ' αυτόν - είναι το ποίμνιο του Θεού.

Αδιαμφισβήτητη εξουσία

Σε μια μη υγιής εκκλησία, όταν κάποιος αμφισβητεί αποφάσεις που έχουν παρθεί ή ανακοινώσεις που ειπώθηκαν από τον άμβωνα, θεωρείται επαναστάτης. Δεδομένου ότι υπάρχουν αυτοί που συνεχώς αμφισβητούν την ηγεσία σε κάθε εκκλησία - αλλά συχνά τέτοια αδιάκοπή αμφισβήτηση προέρχεται από την επικριτική στάση ενός ατόμου, οι ποιμένες πρέπει να μάθουν να πραγματεύονται με αυτού του είδους την αμφισβήτηση με ένα συμπονετικό, θετικό τρόπο.

Εντούτοις, σε μια μη υγιής εκκλησία, κάθε ερώτηση και όλες οι ερωτήσεις θεωρούνται απειλές στην 'χρισμένη από τον Θεό' εξουσία του ποιμένα. Μέλη που τολμούν να ρωτούν τους ηγέτες τους ή δεν ακολουθούν τις οδηγίες τους, συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρές συνέπειες.

Ένας άνδρας από μια εκκλησία μου είπε: «Μας ειπώθηκε ότι είναι περισσότερο σημαντικό να υπακούς ηγέτες παρά να ρωτάς τι κάνουν». Συνέχισε λέγοντας: «Ήταν αδιανόητο να αμφισβητείς τα κίνητρα του ποιμένα.»

Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι, μέλη μιας εκκλησίας στην Δυτική Ακτή των ΗΠΑ, αποφάσισαν να πάνε σε οικογενειακές διακοπές. Αγόρασαν τα αεροπορικά εισιτήρια και αποπεράτωσαν το υπόλοιπο του σχεδίου τους. Προσέβλεπαν στον πολυαναμενόμενο χρόνο ανάπαυσης που τόσο είχαν ανάγκη. Μόλις ο ποιμένας ανακάλυψε τα σχέδιά τους, τους επίπληξε που δεν πήραν την άδειά του πρώτα και τους προειδοποίησε να μην κάνουν το ταξίδι. Πήγαν όπως και να είχε. Μετά που γύρισαν, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα τους επισκέφτηκαν μερικοί από την ηγεσία της εκκλησίας. Πληροφορήθηκαν ότι πηγαίνοντας σε διακοπές ενάντια στην επιθυμία του ποιμένα βρισκόντουσαν σε επανάσταση. Για να ενισχύσουν την εξουσία του ποιμένα θα έπρεπε να εφαρμοστεί κάποια μορφή τιμωρίας. Το ζευγάρι τότε πληροφορήθηκε ότι κανένας από την εκκλησία δεν επιτρεπόταν να τους μιλήσει ή να έχει επαφή μαζί τους για ένα διάστημα καθορισμένο απ' τον ποιμένα. Ακόμα δεν επέτρεπαν στα παιδιά τους να παίξουν με κανένα απ' τα άλλα παιδιά της εκκλησίας.

Ποιμένες που λειτουργούν κάτω από ένα πνεύμα ελέγχου, είναι πολλές φορές πεπεισμένοι ότι είναι οι μοναδικοί που μπορούν να ακούσουν απ' τον Θεό με ακρίβεια. Κάτω από την συνεχή έκθεση σ' αυτό το πνεύμα, τα μέλη συχνά πείθονται ότι όντως ο ποιμένας τους χρειάζεται να σκέφτεται γι' αυτούς. Στην ουσία η προσωπική συναναστροφή τους με τον Κύριο έχει αντικαταστεί με μια σχέση με άνθρωπο. Σαν αποτέλεσμα, χάνουν την πεποίθησή τους ότι είναι σε θέση να διακρίνουν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους.

Μια ατμόσφαιρα μυστικότητας

Άπαξ και ένα μέλος εκκλησίας παραδοθεί σ' ένα σύστημα ελέγχου, ο ηγέτης παρέχει περιορισμένη πληροφόρηση στο κάθε άτομο, παρατηρώντας προσεκτικά κάθε σχέση. Σαν αποτέλεσμα, το κάθε μέλος είναι σε θέση να σχετίζεται με άλλα μέλη, βάση των πληροφοριών που λαμβάνουν από τον ηγέτη.

Στην προκείμενη περίπτωση αν το πρεσβυτέριο ή ο ποιμένας καθορίζουν ότι ένα μέλος έχει γίνει 'απειλή' έχουν μια έτοιμη στρατηγική για να διατηρήσουν τον έλεγχο που πιστεύουν πως απαιτείται. Συνεπώς η εκκλησία μπορεί να αποκόψει ανθρώπινες σχέσεις όταν είναι απαραίτητο και κρατούν την μέθοδο αυτή περιβαλλόμενη πίσω από ένα πέπλο μυστικότητας.

Αυτό δεν περιορίζεται μόνο στα μέλη της εκκλησίας. Γνωρίζω ένα ποιμένα που έκανε αυτό με το πρεσβυτέριό του. Σε περιστασιακές συζητήσεις θα έκανε κάποιο σχόλιο που θα είχε σαν αποτέλεσμα ένας πρεσβύτερος να γίνει καχύποπτος για ένα άλλο. Ή θα έλεγε κάτι προκαλώντας σε ένα πρεσβύτερο αίσθηση ανωτερότητας.
Αυτή η ατμόσφαιρα φέρνει εγωιστική φιλοδοξία και ανταγωνισμό μεταξύ των πρεσβυτέρων. Καθίσταται ο τρόπος με τον οποίο ο ποιμένας διατηρεί τον έλεγχο και διασφαλίζει ότι το πρεσβυτέριο δεν θα αμφισβητήσει ποτέ την εξουσία του.
Μυστικότητα επίσης μπορεί να επικαλύπτει τον οικονομικό τομέα. Οι ποιμένες δύναται να απευθύνουν θρασείς επικλήσεις για χρήματα, αλλά δεν προσφέρουν την διαβεβαίωση ότι διαχειρίζονται τα οικονομικά της εκκλησίας με υπευθυνότητα και ακεραιότητα.

Έχω στ΄ αλήθεια ακούσει ποιμένες να λένε στο εκκλησίασμα ότι οι οικονομικές αποφάσεις της εκκλησίας δεν γίνονται δημόσιο θέμα διότι 'η εκκλησία δεν διαθέτει την πνευματική διάκριση ή ωριμότητα ώστε να κατανοήσουν την δυναμική των οικονομικών των εκκλησιών'. Έχετε ακούσει ξανά αυτή την τακτική δικαιολογίας;
Μερικοί ποιμένες στην πραγματικότητα κηρύττουν, 'Δεν έχει σημασία τι κάνουμε με τα χρήματά σου. Το καθήκον σου είναι απλά να δίνεις.' Ωστόσο η Γραφή παραγγέλνει να είμαστε καλοί οικονόμοι - και μέρος της καλής διαχείρισης είναι να διασφαλίσουμε ότι έχουν εδραιωθεί τα κατάλληλα συστήματα λογοδοσίας για τον χειρισμό δέκατων και προσφορών. (Δες Ά Πετ.4:10)

Είναι πολύ απλό - τα χρήματα αντιπροσωπεύουν την ισχύ. Τελικά, ο έλεγχος επέρχεται για ζητήματα ισχύος. Επομένως δεν θα 'πρεπε να μας ξαφνιάζει ότι ηγέτες που θέλουν να ελέγχουν, θα χρησιμοποιούν μη βιβλικά μέσα για να επηρεάζουν τους ανθρώπους στα χρήματα.

Σαν καλοί οικονόμοι, όταν αντιλαμβανόμαστε οικονομική κακοδιαχείριση, είμαστε υπεύθυνοι για το πού σπέρνουμε τον οικονομικό σπόρο μας. Δεν μπορώ να φανταστώ κανένα που επιλέγει να εξακολουθεί να δίνει χρήματα, αφότου έλαβε γνώση κατάχρησης των πόρων. Ωστόσο, αν η επιδοκιμασία της ηγεσίας είναι πιο σημαντική σε ένα άτομο από την οικονομική ακεραιότητα, μπορεί να συνεχίζει να αισθάνεται υποχρεωμένος να δίνει - ακόμα κι αν είχε προηγηθεί κατάχρηση χρημάτων.

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
2 Samuel 1:1-2:11
John 12:20-50
Τρίτη
2 Samuel 2:12-3:39
John 13:1-30
Τετάρτη
2 Samuel 4:1-6:23
John 13:31-14:14
Πέμπτη
2 Samuel 7:1-8:18
John 14:15-31
Παρασκευή
2 Samuel 9:1-11:27
John 15:1-27
Σάββατο
2 Samuel 12:1-31
John 16:1-33
Κυριακή
2 Samuel 13:1-39
John 17:1-26
Every Day in the Word
www.esv.org