• Wide screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default
  • style1
  • style2
  • style3

ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ; Εκτύπωση E-mail
Wolfgang Simson

ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΜΕ ΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΔΕΙΟ ΟΥΡΑΝΟ;
 
 
Αυτή τη στιγμή πάνω στη γη ζουν περίπου 6,25 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Εκτιμάται ότι σε όλη την ανθρώπινη Ιστορία έζησαν και πέθαναν επιπλέον περίπου 20 δισ. άνθρωποι. Αυτό σημαίνει ότι από την αρχή της ανθρώπινης Ιστορίας περίπου το 25% των ανθρώπων είναι σήμερα εν ζωή. Ο Ιησούς είπε ότι ήρθε στον κόσμο, όχι για να τον κρίνει, αλλά για να σωθεί δι' Αυτού. ΙΩΑΝ. ιβ':47

Πολλοί Χριστιανοί, αλλά και πολλές χριστιανικές στρατηγικές διακονίες δείχνουν να είναι υπερβολικά ικανοποιημένοι, καθώς ξύνουν την επιφάνεια του πράγματος και κερδίζουν λίγες ψυχές, χωρίς να εμβλέπουν στο βάρος των λεγομένων του Ιησού. Το γεγονός που παρατηρείται στη χώρα μας είναι ότι, κι αν ακόμα πολλές από τις σύγχρονες στρατηγικές που εφαρμόζουμε, δείχνουν επιτυχημένες, παραμένουμε με μία σχετικά γεμάτη κόλαση και ένα σχετικά άδειο ουρανό. Μπορούμε να πούμε ότι είναι αρκετό για μας, αν σωθεί το 5 ή 10% των Ελλήνων; Έχουμε πετύχει ως Εκκλησία του Ιησού Χριστού, αν κερδίσουμε δέκα ή είκοσι ή και εκατό ανθρώπους γιά Τον Κύριο μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα;

Αν έχουμε συνηθίσει σε μέτρια αποτελέσματα από τις εκκλησίες και διακονίες κατά το παρελθόν, αυτό μπορεί λανθασμένα να μας οδηγήσει στην απόκτηση μίας πεποίθησης ότι το μέλλον θα είναι το ίδιο με το παρελθόν. Δημιουργείται μία στάση, που περιορίζει και βαθμιαία, συρρικνώνει την όρασή μας μέσα από την πραγματικότητα των εμπειριών, που μέχρι τώρα έχουμε αποκομίσει. Απρόθυμα δεχόμαστε μία όραση ή ζούμε σε μία πίστη για να κερδίσουμε ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού και λέμε ότι αυτό είναι ρεαλιστικό. Οι μέθοδοι και οι εμπειρίες μας δημιουργούν πιθανότητες ανθρώπινα σκεφτόμενοι και μη έχοντας άλλη λύση δεχόμαστε το πνεύμα αυτό. Ίσως η πραγματική αιτία είναι ότι δεν είμαστε σε θέση να φανταστούμε τίποτα περισσότερο πέρα από όλα αυτά και εσωτερικά αναρωτιόμαστε αν το θέλημα του Θεού είναι για περισσότερα. Μπορεί κάποιος να πει: Δεν είναι αυτή η εκλογή του Θεού; Μην ξεχνάμε ότι εμείς, η Εκκλησία Του, αποφασίζουμε και ο Κύριος είναι πρόθυμος να πράξει, αν είμαστε στο θέλημά Του. Ο δικός μας πόθος για επέκταση της βασιλείας του Θεού κινεί τη σωτήρια δύναμη του Θεού, διότι "θέλει να σωθώσι πάντες οι άνθρωποι..." (Α' ΤΙΜ. β':4).

Στη Γένεση στο κεφ. ιη' ο πρώτος πατριάρχης, ο Αβραάμ παζαρεύει άβολα με το Θεό για τη μοίρα των Σοδόμων και Γομόρρων. Ο Κύριος του έδωσε πελώρια ελευθερία και επιρροή, ενώ ο ίδιος ο Αβραάμ αναρωτιόταν πότε ο Θεός θα θύμωνε με τις παράτολμες απαιτήσεις του.

Στον ΙΕΖ. κεφ. κβ' ο Θεός ψάχνει για ένα μεσίτη που θα σταθεί στο χάσμα για να απομακρυνθεί η κρίση του Θεού, που αιωρείται πάνω από το έθνος. Καθώς δεν βρίσκει κανένα, συνεχίζει για να εκπληρώσει την προφητεία και την πράξη για κρίση, ενώ παράλληλα αφήνει να εννοηθεί ότι δεν είναι ανάγκη να γίνει έτσι. Ο Ιησούς μιλάει για την επίμονη χήρα απέναντι στον άδικο κριτή, η οποία έλαβε την ευλογία, μόνο και μόνο επειδή αρνήθηκε να λάβει σαν απάντηση στα αιτήματά της ένα όχι. Αρνήθηκε τη συνέχιση της ίδιας κατάστασης. ΛΟΥΚ. ιη':1-8
Ο Μωυσής και ο Παύλος μπροστά στο Θεό προτίμησαν ως άτομα να γίνουν ανάθεμα, αψηφώντας την ίδια τους τη σωτηρία, προκειμένου να δουν τους ομοεθνείς τους να επιστρέφουν στη χάρη του Θεού και να δεχθούν τα νέα του Ευαγγελίου.

Ελάχιστοι χριστιανοί σήμερα θα δέχονταν να σταθούν με τον τρόπο που το έκανε ο Αβραάμ και ο Μωυσής. Στην πραγματικότητα με τη στάση τους έλεγαν "Όχι μ' αυτόν τον τρόπο, Κύριε!". Είχαν την τόλμη και το θάρρος να ρωτήσουν το Θεό, βασισμένοι πάνω στην ανθρώπινη αντίληψη που είχαν για το χαρακτήρα, τη δόξα και την αγάπη του Θεού. Απευθύνθηκαν στο Θεό, βασιζόμενοι στο υποσχόμενο έλεος, στη βάση του όνειδους, που θα λάμβανε το όνομά Του μεταξύ των εθνών, αν τελείωνε με αυτόν τον τρόπο τον ίδιο Του το λαό.

Αν χρειάζεται να γνωρίζουμε κάτι για την προσευχή, αυτό είναι να γνωρίζουμε να προσευχόμαστε κατά το θέλημά Του, κατά τις βαθύτερες επιθυμίες του Θεού. Ξέρουμε ότι ο Θεός, ο Δημιουργός των πάντων, δεν θέλει να χαθεί κανένας, αλλά να έρθουν όλοι σε μετάνοια για να λάβουν μέρος στην αιώνια χαρά. Ο Κύριος περιμένει να απαντήσει σε μία θερμή ικεσία, προερχόμενη από το σώμα Του μέσα στην Ελλάδα, η οποία ακόμα δεν έχει εκδηλωθεί με τον τρόπο, που Εκείνος θέλει. Περιμένει να ακούσει ανθρώπους, που δεν θα δεχθούν να λάβουν ένα "όχι" σαν απάντηση. Περιμένει να δει ανθρώπους, που θα αγανακτήσουν από τις αποφάσεις ενός άδικου κριτή. Περιμένει να δει τα παιδιά Του να μην είναι καθόλου ευχαριστημένα, παρά μόνο όταν ο ουρανός γεμίσει και η κόλαση μείνει σχετικά αραιοκατοικημένη.

Τι θα μπορούσε να εμποδίσει αυτό το πράγμα να γίνει;

Αυτού του είδους οι ικεσίες προϋποθέτουν το γκρέμισμα των οχυρωμάτων μέσα στο δικό μας νου σχετικά με τις δυνατότητες και τις πιθανότητες που υπάρχουν για να δώσουμε ένα διαφορετικό μέλλον, ένα μέλλον καθορισμένο από το Θεό.
Ένας Αργεντινός ευαγγελιστής ορίζει σε ένα βιβλίο του τι είναι "πνευματικό οχυρό". "Είναι μία έννοια γονιμοποιημένη με απελπισία, που μας προκαλεί να δεχθούμε κάτι χωρίς δυνατότητα μεταβολής και που γνωρίζουμε ότι είναι αντίθετο με το θέλημα του Θεού. (Ed Silvoso - That None Should Perish).

Αν αρνηθούμε για οποιοδήποτε λόγο να προσευχόμαστε "να μην απολεσθή κανείς, αλλά πάντες να έλθωσιν εις μετάνοιαν" (Β' ΠΕΤΡ. γ':9), δεν θα ήταν αυτή καθαυτή η άρνηση ένα πνευματικό οχύρωμα, μία παρεμπόδιση μέσα στο νου μας; Δεν θα έπρεπε μέσα στο σχέδιο για την εξάπλωση της βασιλείας του Θεού να έρθει ένα ρήγμα και μία διάσπαση στις λανθασμένες νοοτροπίες και παραδόσεις, που βασιλεύουν μέσα στο νου και το πνεύμα μας; Δεν θα πρέπει να υποτάξουμε κάθε απελπισία και περιοριστική σκέψη και να ριζώσουμε μέσα στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, που θέλει να φέρει σωτηρία στον καθένα;

Ο Εχθρός ίσως μας έχει πείσει ότι η πόλη μας δεν μπορεί να κερδιθεί γιά το ευαγγέλιο. Είναι ειδικότητά του να θέτει όρια στην πίστη μας. Είναι δυνατό μία πόλη να κερδιθεί γιά Τον Χριστο ; Μπορούν ο Δήμαρχος, ο αστυνόμος, ο δικηγόρος και ο δάσκαλος να δώσουν την καρδιά τους στον Κύριο ; Βεβαίως ! Πολλες φορές μοιάζουμε σαν αιχμάλωτοι πολέμου μέσα στις ίδιες τις εκκλησίες μας !! Ο εχθρός δεν θα ανησυχίσει και τόσο αν έχουμε μερικούς επισκέπτες στην εκκλησία. Θα χάσει τον ύπνο του όμως, αν εμείς αποφασίσουμε να κατακτήσουμε την πόλη, το χώριο, το έθνος μας γιά την δόξα Του Ιησού Χριστού !! Είναι η ώρα, η εκκλησία από θεατής να γινει πρωταγωνιστής και να ορίζει εκείνη τα γεγονότα αντί να την ορίζουν εκείνα !
 
Ο σατανάς χαίρεται και θριαμβολογεί για κάθε ψυχή, που είναι στην κόλαση εξαιτίας μιας κοιμωμένης και παθητικής εκκλησίας, μιας περιορισμένης όρασης, μιας "μετριοπαθούς" προσέγγισης κατά του εχθρού, εξαιτίας χριστιανών, που μόνο δικαιολογούν τους εαυτούς τους, αντί να κυριαρχήσουν και να λεηλατήσουν την κόλαση.

Τι εννούσε ο Ιησούς όταν διατύπωσε μία από τις πιο χαρακτηριστικές δηλώσεις για την Εκκλησία; Είπε ότι, "Πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ' αυτής." ΜΑΤΘ. ις':18
Ο Ησαίας μας λέει:

ΗΣΑ. με':2 - "Εγώ θέλω υπάγει έμπροσθέν σου, και εξομαλύσει τας σκολιάς οδούς, και θέλω συντρίψει τας χαλκίνας θύρας, και κόψει τους σιδηρούς μοχλούς."

Ο Θεός έδωσε μία υπόσχεση στον Αβραάμ, η οποία έχει να κάνει βασικά με την Εκκλησία, που είναι το πνευματικό σπέρμα του Άβραάμ. ΓΑΛ. γ':7,29.

ΓΕΝ. κβ':17 - "Ότι ευλογών θέλω σε ευλογήσει, και πληθύνων θέλω πληθύνει το σπέρμα σου ως τα άστρα του ουρανού, και ως την άμμον την παρά το χείλος της θαλάσσης, και το σπέρμα σου θέλει κυριεύσει τας πύλας των εχθρών αυτού."

Ίσως διαβάζοντας το ΜΑΤΘ. ις':18 να φαίνεται ότι η Εκκλησία είναι σε θέση άμυνας απέναντι στις πύλες της απώλειας, που προσπαθούν να τις επιτεθούν. Πιστεύω όμως ότι ορθότερη είναι η αντίληψη που βλέπει την Εκκλησία να επιτίθεται θριαμβευτικά και την κόλαση να αμύνεται νευρικά χωρίς όμως αποτέλεσμα. Οπουδήποτε και οτιδήποτε είναι αυτές οι πύλες θα είναι αδύνατο να αντισταθούν στην προέλαση της μαχητικής Εκκλησίας. Η Εκκλησία θα είναι αυτή που θα συντρίψει στο τέλος την είσοδο της κόλασης και κατά κάποιον τρόπο θα την ερημώσει μιας και γνωρίζουμε ότι δεν ήταν φτιαγμένη για τους ανθρώπους από την αρχή. ΜΑΤΘ. κε':41

Τώρα είναι η στιγμή που υπάρχει η ανάγκη να λάβουμε το θάρρος του Μωυσή, την τόλμη του Αβραάμ, τον πόθο του Παύλου και ν' ανεβάσουμε παρακλητική προσευχή, να επεκτείνουμε το μέγεθος της όρασης, προσαρμόζοντάς την στα λεγόμενα του Σωτήρα μας Ιησού, να σταθούμε στο χάσμα για την πατρίδα μας, διότι η στάση που θα κρατήσουμε τώρα θα καθορίσει τις τεράστιες συνέπειες, όσον αφορά τη σωτηρία των ανθρώπων. Κάθε απόφαση που θα πάρουμε τώρα στην πνευματική μας ζωή, θα είναι ένα κλειδί μεγάλης σημασίας για να νικηθούν τα στρατεύματα του σκότους και να εξαπλωθεί το Ευαγγέλιο θεραπεύοντας τη χώρα μας από το μίσος, τη φθορά και την αμαρτία.
 

 

Προσθεστε σχολιο


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Σκέψεις & Προσευχή..

Video..

Υπάρχουν υπότιτλοι στα ελληνικά στο βίντεο...
Οι Λίγοι...
ΕΣΕΙΣ ?Διαβάστε άρθρα John Piper - Leonard Ravenhil - Paul Washer - Tim Conway - Charles Leiter.

Άρθρα σε μια σύντομη ματιά..

Σύνδεση

Συνδεθείτε και σχολιάστε άρθρα και γεγονότα..



Ανάγνωση Γραφής (Αγγλικά)

Δευτέρα
Τρίτη
Τετάρτη
1 Peter 1:1-12
Πέμπτη
1 Peter 1:13-2:10
Παρασκευή
1 Peter 2:11-3:7
Σάββατο
1 Peter 3:8-4:6
Κυριακή
1 Peter 4:7-5:14
Every Day in the Word
www.esv.org